By Kάτι παραπάνω από ένα κόμμα: Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη – ΕΛΑΣ
Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη – ΕΛΑΣ, είναι το όνομα του κόμματος, που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας στο Θησείο την Τρίτη (26.05).
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
“Σήμερα, οι 12 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη κατέχουν περισσότερο πλούτο από όσο η μισή ανθρωπότητα μαζί, δηλαδή πάνω από 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι, ενώ το πλουσιότερο 1% έχει αυξήσει τον πλούτο του κατά σχεδόν 34 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε μόλις μία δεκαετία – ποσό αρκετό για να εξαλειφθεί η παγκόσμια φτώχεια δεκάδες φορές.
Αυτή δεν είναι μια φυσική εξέλιξη. Είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος, που συγκεντρώνει αδιανόητη οικονομική και πολιτική ισχύ σε ελάχιστους, ενώ δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες επισφάλειας, αγωνιώντας για το αύριο.
Ανασφάλεια και φόβος, αυτά είναι τα κυρίαρχα συναισθήματα, που πολιορκούν την καθημερινότητα δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Σε έναν κόσμο δίχως κανόνες, η Ειρήνη, το Διεθνές Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα παραμερίζονται, ενώ οι πόλεμοι, οι λιμοί και οι ανθρώπινες τραγωδίες, τείνουν να γίνουν κανονικότητα.
Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να συνηθίσουμε έναν κόσμο, που ζει μέσα στον πόλεμο και τις συγκρούσεις, έναν κόσμο, που κοιμάται με τον ήχο των drones και ξυπνά με τον ήχο των πυραύλων. Δεν αποδεχόμαστε το δίκιο του ισχυρού, αλλά το Διεθνές Δίκαιο.
Γιατί όταν η ισχύς μπαίνει πάνω από το Διεθνές Δίκαιο, ο θάνατος γίνεται κανονικότητα και οι ανθρώπινες ζωές αντιμετωπίζονται ως αριθμοί – τότε απειλείται η ίδια η έννοια του πολιτισμού και της δημοκρατίας. Γι’ αυτό δεν σωπαίνουμε, γιατί η σιωπή απέναντι στη βαρβαρότητα δεν είναι ουδετερότητα, είναι συνενοχή.
Το ίδιο συμβαίνει κάθε φορά, που το κέρδος των λίγων τίθεται πάνω από τις ανάγκες και τις ζωές των πολλών, κάθε φορά, που η οικονομική ισχύς λειτουργεί χωρίς όρια, αδιαφορώντας ακόμη και για το μέλλον του ίδιου του πλανήτη.
Η Γη δεν μας έχει ανάγκη, εμείς την έχουμε. Ο γεωστρατηγικός, ενεργειακός και οικονομικός ανταγωνισμός, που την αντιμετωπίζει ως ανεξάντλητο πόρο πλουτισμού και ισχύος, δεν είναι απλώς λάθος – είναι συνειδητή και επικίνδυνη επιλογή. Το πλουσιότερο 1% του πληθυσμού του πλανήτη βάζει το κέρδος πάνω από τη ζωή, πάνω από το μέλλον των επόμενων γενεών.
Αντί η τεχνολογική ανάπτυξη και η τεχνητή νοημοσύνη να γίνονται εργαλεία για την κοινωνική δικαιοσύνη και την πρόοδο, για μια καλύτερη ζωή για το σύνολο της κοινωνίας, αξιοποιούνται για να φέρουν τους ανθρώπους αντιμέτωπους με το φάσμα μιας ζωής χωρίς δικαιώματα, χωρίς προοπτική.
Τα δικαιώματα, που κατακτήθηκαν με δεκαετίες αγώνων, αποδομούνται στο όνομα μιας δήθεν ελεύθερης οικονομίας της αγοράς, χωρίς κανόνες και ουσιαστικές εγγυήσεις για τους εργαζόμενους, με εξαντλητικά ωράρια, ελαστικές σχέσεις εργασίας και ανεπαρκείς κανόνες ασφάλειας.
Η εργασία, αντί να εγγυάται αξιοπρέπεια και ασφάλεια, μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πεδίο ανασφάλειας και φόβου, όπου εργαζόμενοι χάνουν ακόμη και τη ζωή τους προσπαθώντας να βγάλουν το μεροκάματο.
Την κοινωνική δυσαρέσκεια, που παράγει αυτή η πορεία, οι ολιγαρχίες τη διαχειρίζονται στρέφοντας τους εργαζόμενους τον ένα κατά του άλλου, τους λαούς τον ένα κατά του άλλου. Καλλιεργούν τον ρατσισμό και τον εθνικισμό.
Εκλογικεύουν τον πόλεμο ως αναγκαίο κακό, ακόμα και ως καλό. Ο Νεοφιλελευθερισμός αγκαλιάζει το Νεοφασισμό, πολλές φορές απροκάλυπτα. Αυταρχικές κυβερνήσεις και απολυταρχικά καθεστώτα αναδεικνύονται σε Ανατολή και Δύση. Και υπονομεύουν – όχι μόνο δημοκρατικά δικαιώματα και κατακτήσεις, αλλά ακόμη και τον ορθό λόγο, την επιστήμη, την ανάγκη κοινής δράσης για την προστασία του πλανήτη από την κλιματική κρίση. Αν συνεχίσουμε έτσι, τα παιδιά μας θα δίνουν μάχη για το ψωμί και τα εγγόνια μας για το νερό και τη ζωή τους.
Το δόγμα ότι ‘υπάρχουν μόνο άτομα’, που ο ακραίος ανταγωνισμός τους αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας, στρώνει το δρόμο προς μια παγκόσμια δυστοπία. Δεν είμαστε φτιαγμένοι να ζούμε μόνοι, σαν άτομα που δεν αλληλοεπιδρούν και δεν ενδιαφέρονται για τα κοινά.
Η ανθρώπινη φύση μάς προορίζει να αναπτυσσόμαστε και να ευτυχούμε στην αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα, την κοινότητα. Η ίδια η ιδέα της Δημοκρατίας στηρίζεται στην παραδοχή πως οι πολλοί σκέφτονται πιο δίκαια και πιο σωστά από κάθε άτομο ξεχωριστά.
Για να έχουμε ανθρώπινη ανάπτυξη, χρειαζόμαστε συλλογικότητα, ενσυναίσθηση και διαβούλευση. Αλλιώς, η εργασία αποξενώνει, η οικονομία αδικεί, οι θεσμοί παρακμάζουν και οι άνθρωποι βυθιζόμαστε στη δυστυχία.
Σε έναν κόσμο, όπου οι άνθρωποι γίνονται ολοένα και πιο μόνοι, αδύναμοι και ανασφαλείς, αξίζει να θυμηθούμε τα επίκαιρα λόγια του Μακρυγιάννη: Να βρεθούμε ξανά στο ‘εμείς’ – τόσο στη λήψη των αποφάσεων όσο και στη διανομή του πλούτου και της πολιτικής δύναμης προς όφελος του λαού.
Δεκάξι χρόνια μετά τη χρεοκοπία, μας εξουσιάζουν πάλι εκείνοι, που μας βούλιαξαν. Το χειρότερο; Είναι αμετανόητοι. Έχουν τις ίδιες νοοτροπίες, και εφαρμόζουν τις ίδιες συνταγές, που μας οδήγησαν στην καταστροφή.
Οι συλλογικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης ανατρέπονται, εγκαταλείπονται συνειδητά, αργοσβήνουν. Βασικά δικαιώματα αμφισβητούνται. Κατευθυνόμαστε σε αδιέξοδα, ενώ οι ζωντανές δυνάμεις της εργασίας, της μόρφωσης και του πολιτισμού εξωθούνται μεθοδικά στη γωνία.
Η οικονομία μας, φυλακισμένη σε ένα ξεπερασμένο παραγωγικό μοντέλο, γεννάει ολοένα και μεγαλύτερες ανισότητες. Μισθωτοί, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δίνουμε καθημερινά αγώνα για να σταθούμε όρθιοι. Η εργασία έχει μετατραπεί σε δρόμο χωρίς επιστροφή προς την εξάντληση και την ανασφάλεια.
Η χώρα μας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στην ΕΕ στον βασικό και μέσο μισθό, την κοινωνική προστασία, την αγοραστική δύναμη, την ασφάλεια, τον κίνδυνο φτώχειας.
Το κράτος έχει πέσει στα χέρια μιας κάστας, που το αντιμετωπίζει σαν λάφυρο. Εξωθεσμικά κέντρα συμφερόντων επηρεάζουν, ή και ελέγχουν ακόμα, πολιτικά κόμματα και κυβερνήσεις.
Τα δύο παλιά κόμματα της Μεταπολίτευσης, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που εμφανίζουν συχνά τα ίδια πρόσωπα σε υπουργικούς θώκους, τη μια με το ένα, την άλλη με το άλλο χρώμα, δεν προσφέρουν πια τίποτα καινούριο. Έγιναν το σύστημα μέσα στο σύστημα. Τα χρέη τους ξεπερνούν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Δεν χρωστάνε απλά στις τράπεζες, είναι εξαρτημένα από αυτές.
Η διεθνής θέση της χώρας, αποδυναμωμένη από τη διαφθορά και την αναξιοπιστία, γίνεται όλο και πιο επισφαλής. Η Ελλάδα διολισθαίνει σε επικίνδυνες πολεμικές εμπλοκές, που αφορούν επιδιώξεις ξένες με τα εθνικά μας συμφέροντα.
Η Ελλάδα σήμερα έχει ανάγκη ένα νέο όραμα, ένα δημοκρατικό σχέδιο για τον 21ο αιώνα.
Μέτρο του δεν είναι οι εθνικιστικές μεγαλοστομίες, αλλά η προσφορά στην πατρίδα, από τον καθένα, σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Και η προσφορά της πατρίδας στον καθένα, σύμφωνα με τις ανάγκες του.
Έναν πατριωτισμό, με δυο λόγια, που συνδέεται άρρηκτα με την κοινωνική δικαιοσύνη.
Αυτός ο πατριωτισμός υπερασπίζεται τη δημοκρατία και την εμβάθυνσή της σε όλα τα πεδία της εξουσίας και της κοινωνίας. Βάζει φραγμό στην ασυδοσία της ολιγαρχίας και την υποταγή του κράτους σ’ αυτή. Και τοποθετεί την κοινωνία πάνω από τα κέρδη των αγορών και τους ανθρώπους πάνω από τους αριθμούς.
Φιλοδοξούμε να γίνουμε η απάντηση στην απογοήτευση, τη φθορά, τα εθνικά και κοινωνικά αδιέξοδα, την προκλητική αδικία, την κρίση των θεσμών και της δημοκρατίας. Για να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες της χώρας, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.
Γιατί η πατρίδα μας χρειάζεται ένα σοκ εντιμότητας και δημοκρατίας.
Το πολιτικό μας σύστημα μια Νέα Μεταπολίτευση.
Η οικονομία μας ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάτασης με στόχο την Δίκαιη και Βιώσιμη Ανάπτυξη και το παραγωγικό μας μοντέλο ριζικό αναπροσανατολισμό.
Δεσμευόμαστε για ισχυρή Δημοκρατία χωρίς Ασυλία.
Με φορολογική δικαιοσύνη, μειώνοντας τη φορολογία της μισθωτής εργασίας και μεταφέροντας τα βάρη από τον κόσμο της εργασίας και τη μεσαία τάξη στα μεγάλα κέρδη και τον συσσωρευμένο πλούτο.
Θεσπίζοντας δομές Οικονομικής Δημοκρατίας, ώστε μεγάλες, μεσαίες, μικρές επιχειρήσεις και κοινωνική επιχειρηματικότητα να συνυπάρχουν.
Δεσμευόμαστε για Κοινωνικό Κράτος Δικαιωμάτων απέναντι στην κερδοσκοπία.
Δημόσια υγεία, παιδεία, κοινωνική προστασία και στέγη να γίνουν ξανά δικαιώματα για όλους – και όχι προνόμια για λίγους.
Στηρίζοντας τους μισθούς γιατρών και νοσηλευτών.
Εντάσσοντας τους εκπαιδευτικούς στο ειδικό μισθολόγιο.
Σχεδιάζοντας την καθολική και ισότιμη κάλυψη υγείας όλων ανεξαιρέτως των πολιτών.
Διασφαλίζοντας οικονομικά προσιτή στέγη για όλους – και ιδιαίτερα τα νέα ζευγάρια, αξιοποιώντας το δημόσιο και ιδιωτικό απόθεμα κατοικίας με κοινωνικούς όρους.
Εξασφαλίζοντας για όλα τα παιδιά της χώρας θέση σε παιδικούς σταθμούς.
Αναβαθμίζοντας το απολυτήριο και καταργώντας τις πανελλαδικές εξετάσεις.
Διασφαλίζοντας δωρεάν οργανωμένη φροντίδα υπερηλίκων με χρόνια νοσήματα.
Δυναμώνοντας το δικαίωμα όλων στον Πολιτισμό και στηρίζοντας τους ανθρώπους της τέχνης και της δημιουργίας γιατί ο πολιτισμός δεν είναι προνόμιο, είναι δημόσιο αγαθό.
Δίνοντας δίκαιη πρόσβαση όλων στα βασικά αγαθά για τη ζωή: το νερό, την τροφή, την ενέργεια.
Οργανώνοντας Δίκαια την Πράσινη Μετάβαση.
Οικοδομώντας την Ενεργειακή Δημοκρατία στη θέση της σημερινής Ενεργειακής Ολιγαρχίας.
Κάνοντας ξανά, το όνομα της Ελλάδας στον κόσμο, συνώνυμο της Ειρήνης, της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας.
Η σημερινή μας Διακήρυξη σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας συλλογικής προσπάθειας για τη δημιουργία μιας μεγάλης Προοδευτικής Συμπαράταξης. Πρόκειται για την αναγκαία σύγκλιση των τριών ιστορικών ρευμάτων του προοδευτικού χώρου, που αποτελούν έκφραση της σύγχρονης Αριστεράς: της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας. Και η Συμπαράταξή τους, φιλοδοξούμε να αποτελέσει την Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής.
Καλούμε σε δημοκρατική και προοδευτική πανστρατιά μέσα από τις γραμμές της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.
Όραμα και σχέδιό μας είναι η μεγάλη δημοκρατική και κοινωνική επανεκκίνηση της χώρας από την πλευρά της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.
Πηγή των αξιών μας, είναι το Εμείς της νέας εποχής: μια κοινωνία, που δεν συμβιβάζεται με τις ανισότητες και δεν αφήνει τη ζωή των ανθρώπων στα χέρια της αγοράς και των ισχυρών.
Θεμέλιο μας είναι η Δημοκρατία της καθημερινότητας, με φωνή για τους ανθρώπους και αξιοπρέπεια στην πράξη.
Ερχόμαστε από μακριά, από μεγάλους αγώνες και συλλογικές εμπειρίες και προχωράμε με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Είμαστε περήφανοι, που βασιζόμαστε πάνω στις μεγάλες προοδευτικές πολιτικές και εθνικές παραδόσεις αυτού του τόπου, στους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες, που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα.
Κουβαλάμε την κληρονομιά των μεγάλων ρευμάτων του προοδευτικού κινήματος:
του ΕΑΜ της Εθνικής Αντίστασης,
της ΕΔΑ των αγώνων για Δημοκρατία και Ειρήνη,
του ΠΑΣΟΚ των πρώτων χρόνων της Αλλαγής,
του ΣΥΡΙΖΑ της Πρώτης Φοράς Αριστερά.
Εμπνεόμαστε από τις θυσίες και τις νίκες όσων αγωνίστηκαν
για Ελευθερία, όπως ο Ρήγας Βελεστινλής,
για Κοινωνική Χειραφέτηση, όπως ο Μαρίνος Αντύπας,
για Εθνική Ανεξαρτησία, όπως η Ηλέκτρα Αποστόλου,
για Ειρήνη όπως ο Γρηγόρης Λαμπράκης,
για Δημοκρατία, όπως ο Νικηφόρος Μανδηλαράς.
Είμαστε κάτι παραπάνω από ένα κόμμα. Εκφράζουμε μια μεγάλη πολιτική παράταξη. Χρέος μας είναι να είμαστε κοινωνικά και εθνικά χρήσιμοι, να κάνουμε την πολιτική ξανά χρήσιμη στη ζωή των ανθρώπων, να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη εκεί που κυριαρχεί η απογοήτευση, να ξαναδώσουμε προοπτική εκεί που έχει χαθεί.
Κι αυτή η αλλαγή δεν θα έρθει από τα πάνω. Θα έρθει από την κοινωνία, από τους ανθρώπους που δουλεύουν, δημιουργούν, αγωνίζονται και επιμένουν να ελπίζουν.
Από όλους εμάς.
Από τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.”
περισσότερα: myelas.gr
