By How dare you
“Μια νέα παγκόσμια τάξη παλεύει να πάρει μορφή”, σημειώνει ο αρθρογράφος του theguardian.com Simon Tisdall με αφορμή την Παγκόσμια Οικονομική Σύνοδο (22-23/06) στο Παρίσι, σχεδόν 80 χρόνια μετά τη Συμφωνία του Bretton Woods (1944), ως αποτέλεσμα της οποίας δημιουργήθηκε η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ. Οι 1.500 συμμετέχοντες, μεταξύ των οποίων 40 αρχηγοί κρατών φιλοξενήθηκαν στο νεοκλασσικό κτίριο Palais Brongniart, όπου παλιά στεγαζόταν το χρηματιστήριο.
Θέμα των συζητήσεων η διοχέτευση πόρων σε ευάλωτες χώρες για την αντιμετώπιση της φτώχειας, της ανισότητας, με τη διαγραφή χρέους και τη χρηματοδότηση της πράσινης μετάβασης. “Όσες έχουν περιορισμένα μέσα προτρέπουν για ριζοσπαστικό μετασχηματισμό του διεθνούς θεσμικού πλαισίου, το οποίο διαπιστώνουν πως έχει αποτύχει. Οι πρόσφατες κρίσεις έχουν πείσει πως τα πράγματα δε μπορούν να συνεχίσουν όπως πριν: ο αντίκτυπος της πανδημίας, ο πόλεμος στην Ουκρανία, το αυξημένο κόστος διαβίωσης, όπως αποτυπώνεται στην ενέργεια, την τροφική αλυσίδα, τον πληθωρισμό επιτάσσουν επείγουσα αναθεώρηση του πώς θα λειτουργεί ο κόσμος και με ποιον στην κορυφή του τις επόμενες δεκαετίες.
κλείσιμο της Συνόδου (23.06) / Lewis Joly, AFP, Getty Images
Μια σπάνια στιγμή σεισμικής μεταμόρφωσης ίσως έφτασε, παρόμοια με του 1945, μετά την ήττα του φασισμού και του 1991 με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Η πίστη στο δυτικό νεοφιλελεύθερο μοντέλο με τον αχαλίνωτο καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς, που απορρέει από τη διακυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Ronald Reagan (1981-1989) και της πρωθυπουργού της Βρετανίας Margaret Thatcher (1979-1990) διαβρώνεται. Επιδοτήσεις και κρατική παρέμβαση επιστρέφουν. Η παγκοσμιοποίηση υποχωρεί. Όσοι δεν εισακούγονταν απαιτούν να ληφθούν υπόψη.”
Το υπουργείο Ευρώπης και Εξωτερικών Υποθέσεων της Γαλλίας σημείωσε ότι το δημόσιο χρέος όλων των χωρών ανέβηκε σε επίπεδα χωρίς προηγούμενο με την κρίση της πρόσφατης πανδημίας και ότι στο ένα τρίτο των αναπτυσσόμενων, όπως και στα δύο τρίτα εκείνων με χαμηλό εισόδημα είναι δυσθεώρητο. “H τάση του περιορισμού της φτώχειας τις τελευταίες δεκαετίες βρέθηκε σε τέλμα.”, επεσήμανε.
“Εάν δεν είμαστε όσοι αποτελεσματικοί πρέπει, εάν δε μετακινηθούμε από τα μέχρι τώρα δείγματα δουλειάς και όσα θεωρούσαμε παραδεδεγμένα, θα χάσουμε την εμπιστοσύνη του λαού μας. / Βοηθήστε μας να βρούμε όλες τις χώρες που σήμερα δε φορολογούν τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές.”, υπογράμμισε ο πρόεδρος της Γαλλίας E. Macron. “Ιδιωτικά την αποκαλώ Σύνοδο του ‘Πώς τολμάτε;’. Πώς τολμάτε να τα βάζετε με την παρούσα τάξη; Πώς τολμάτε να παραβιάζετε τις κόκκινες γραμμές και να μας προσκαλείτε όλους σε μια στιγμή καμπής, που θα καθορίσει εάν θα έχουμε τη δυνατότητα και τη θέληση να δώσουμε ρυθμό και εμβέλεια στο πρόβλημα; Ποτέ πριν δεν κάναμε τις απαιτούμενες συζητήσεις για την αποσυναρμολόγηση μιας ιμπεριαλιστικής παγκόσμιας πραγματικότητας – είτε πρόκειται για τα Ηνωμένα Έθνη είτε για τις πολυπολικές (multilateral) αναπτυξιακές τράπεζες, δυστυχώς συνεχίζουμε να βλέπουμε πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.”, επεσήμανε η πρωθυπουργός των Barbados (Καραϊβική) Mia Motttley, η οποία προωθεί την ‘Πρωτοβουλία Bridgetown’.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
“Είναι σαφές ότι το διεθνές οικονομικό οικοδόμημα απέτυχε στην αποστολή του να παράσχει ένα δίχτυ ασφαλείας για τις αναπτυσσόμενες χώρες”, παρατήρησε ο γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών António Guterres, χαρακτηρίζοντάς το παρωχημένο, δυσλειτουργικό και άδικο, που διαιωνίζει ή και χειροτερεύει τις ανισότητες. “Περισσότερα από πεντήντα κράτη βρίσκονται τώρα κοντά στη χρεωκοπία.”, πρόσθεσε.
“Πιστεύω ότι το όραμα για την Παγκόσμια Τράπεζα πρέπει να εξελιχθεί ώστε να λέει: ναι, θα δημιουργήσουμε ένα κόσμο απαλλαγμένο από τη φτώχεια, σε ένα βιώσιμο πλανήτη, που σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσουμε την κλιματική αλλαγή, τις πανδημίες, την ευθραυστότητα, τη διατροφική ανασφάλεια, όσα μας περιορίζουν από το να έχουμε ποιότητα ζωής, ελπίδα, αισιοδοξία.”, ανέφερε ο νέος της πρόεδρος Ajay Banga.
η πρωθυπουργός των Μπαρμπάντος Mia Mottley με τις υπουργούς Οικονομικών της Ολλανδίας Sigrid Kaag, των ΗΠΑ Janet Yellen και της Ινδονησίας Sri Mulyani / Ludovic Marin, AFP, Getty Images
O Walter Mawere, συντονιστής της Care International στη Σομαλία, σχολίασε με το βλέμμα στη χειρότερη ξηρασία εδώ και σαράντα χρόνια που την πλήττει: “Είναι μια απογοήτευση. Βλέπουμε τις πιο σκληρές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής κάθε μέρα. Τι θα τους πω όταν επιστρέψω; Αυτά τα διεθνή τεχνικά συνέδρια πρέπει να απαντήσουν στη συγκεκριμένη πραγματικότητα, ακούγοντας τα μηνύματά μας.”
“Το παρόν οικονομικό σύστημα δεν έχει ανάγκη επίδεσμου, χρειάζεται μια εντατική χειρουργική παρέμβαση. Υπάρχουν κάποιες καλές ιδέες στο τραπέζι, αλλά πρέπει να πω ότι δεν πηγαίνουν όσο μακριά απαιτείται.”, εκτίμησε ο υπεύθυνος πολιτικής στρατηγικής στο Διεθνές Δίκτυο Κλιματικής Δράσης, Harjeet Singh.
“H προωστήρια ισχύς μετατοπίζεται. Είναι φανερό ότι τα παλιά παιχνίδια των μεγάλων δυνάμεων είναι μη διατηρήσιμα (…). Για να επιβιώσει και να ευημερήσει ο κόσμος μας στον 21ο αιώνα χρειάζεται να αντικατασταθούν οι εθνικιστικοί ανταγωνισμοί του μηδενικού αθροίσματος (zero-sum) με τις ομαδοποιήσεις (power blocks) από μια πιο ισότιμη, αυθεντικά πολυμερή διανομή. Μπορεί να φαίνεται απίθανο, όμως όλα είναι δυνατά – αρκεί να δουλέψει κανείς γι’ αυτά.”, καταλήγει ο αρθρογράφος του theguardian.com Simon Tisdall.
Πηγές: theguardian.com, reuters.com, dw.com / κεντρική φωτογραφία: ακτιβιστές των ομάδων 350.org και από τη Γλασκώβη μετέτρεψαν τον πύργο του Eiffel σε ανεμογεννήτρια και ανήρτησαν πανό με συνθήματα: ‘Σταματήστε να χρηματοδοτείτε τα ορυκτά καύσιμα’, ‘Αναγκάστε όσους ρυπαίνουν να πληρώσουν’ / πλατεία Trocadero στο Παρίσι, reuters, Gonzalo Fuentes
