Πέθανε ο Γιώργος Σουφλιάς

Έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Σουφλιάς, ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, σε ηλικία 85 ετών (Αγία Τριάδα Φαρσάλων, 07.07.1941 – Αθήνα, 05.06.2026).

Διετέλεσε επί σειρά ετών κορυφαίος υπουργός στις κυβερνήσεις της ΝΔ – πολιτικός μηχανικός στο επάγγελμα.

Είχε διεκδικήσει δύο φορές την ηγεσία του κόμματος, το 1996 απέναντι στον Μιλτιάδη Έβερτ και το 1997 απέναντι στον Κώστα Καραμανλή.

Αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική τον Οκτώβριο του 2009, μετά την εκλογική ήττα. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

> Ως υπουργός ΠΕΧΩΔΕ είχε πρωτοπεριγράψει τη μελέτη για τη ‘δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Ελληνικό’, το καλοκαίρι του 2006 και του 2007 (in.gr εδώ): “Το καινούριο πάρκο στο Ελληνικό θα είναι 4.000 στρέμματα και θα δημιουργηθεί σε έκταση 5.300 στρεμμάτων… εξαιρουμένων των 1.000 στρεμμάτων, που θα αξιοποιηθούν για ήπια πολεοδομική ανάπτυξη με χαμηλό συντελεστή δόμησης… Από τα 1.000 στρέμματα, το 35%, δηλαδή τα 350 στρέμματα, θα είναι κοινόχρηστοι χώροι και από τα 650 στρέμματα, που μένουν για δόμηση θα καλυφθεί το 40%. Δηλαδή, από τα 1.000 στρέμματα, τα 740 στρέμματα θα είναι ελεύθεροι χώροι. Το λέω αυτό και για να τονίσω τη μεμψιμοιρία και την υπερβολή των αντιδρώντων. Όταν μιλάμε για πάρκο, θα γίνει πάρκο. Τελεία και παύλα.” “Θα πρέπει να είμαστε όλοι προσεκτικοί, ώστε να μην κάνουμε τσαπατσουλιές.”, είχε αναφέρει ακόμη.

> Ο Αντώνης Καρκαγιάννης στην kathimerini.gr (εδώ, 11.2007) του είχε ασκήσει κριτική για την επιμονή στο έργο εκτροπής του Αχελώου ώστε να ποτίζεται ο θεσσαλικός κάμπος.

“Αισθάνομαι την υποχρέωση να επανέλθω στην εκτροπή του Αχελώου, την οποία ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, ο κ. Γιώργος Σουφλιάς, με μια αγνώστου πηγής και στήριξης προπέτεια και κυνικότητα παρουσίασε, προχθές, στη Βουλή… ως μέγιστο περιβαλλοντικό έργο! Με την ίδια προπέτεια και κυνικότητα δήλωσε ότι υπουργείο Περιβάλλοντος θα ιδρυθεί όταν αποπερατωθούν τα έργα του Γ’ ΚΠΣ, αναγνωρίζοντας έμμεσα, αλλά κυνικότατα ότι ένα τέτοιο υπουργείο ενδεχομένως θα τα παρεμπόδιζε, θα τα καθυστερούσε ή θα τα ανέστειλλε, επειδή ακριβώς προσβάλλουν το φυσικό περιβάλλον! (…)

Αισθάνομαι αυτήν την υποχρέωση, αγαπητοί μου αναγνώστες, να επανέλθω σε αυτά τα δύο θέματα γιατί τα παρακολουθώ χρόνια, έγραψα πολλές φορές και δεν θα σιωπήσω τώρα ξαφνικά. Από την αρχή, επί Ανδρέα Παπανδρέου, σχημάτισα την εντύπωση ότι το έργο αυτό, είτε πραγματοποιηθεί είτε όχι, έναν κύριο σκοπό έχει: την εξαπάτηση των αγροτών και του λαού της Θεσσαλίας, κοινού ψηφοθηρικού στόχου όλων των κομμάτων και όλων των πολιτικάντηδων. Και όσο το έργο αυτό παρέμενε στο στάδιο των εξαγγελιών ή και των προπαρασκευών, μικρό το κακό. Η εξαγγελία και η προπαρασκευή απέδιδαν ψηφοθηρικά και στοίχιζαν μερικές εκατοντάδες εκατομμυρίων δραχμών! Αρκετοί τότε πιστέψαμε ότι θα παραμείνει εσαεί ως προεκλογική εξαγγελία και, όπως τόσες άλλες εξαγγελίες, δεν θα πραγματοποιηθεί. Και ησυχάσαμε…

(…) Τα πολιτικά κόμματα, πλην του ΣΥΝ, συμφωνούν με το έργο ή δεν τολμούν (πελατειακά και ψηφοθηρικά και αυτά) να αντιταχθούν. Το μόνο που μένει για την αποτροπή της μεγάλης καταστροφής είναι η δημόσια και αποκαλυπτική κριτική, για να μάθει ο κόσμος περί τίνος πρόκειται, να καταλάβει την απάτη και να αντισταθεί. Επί χρόνια αντιστάθηκε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αλλά φοβάμαι ότι τώρα, με ποιος ξέρει ποιες πιέσεις και παρεμβολές, άρχισε και αυτό να κάμπτεται.

Από πολλούς αιώνες υπάρχει μια ‘ανισορροπία’ στην κατανομή των υδάτων μεταξύ δυτικής και ορεινής Ελλάδας και της σε μεγάλο βαθμό πεδινής, και άρα, καλλιεργήσιμης ανατολικής. Η δυτική έχει πολλά νερά, που δεν τα χρειάζεται, της περισσεύουν και χύνονται στη θάλασσα, και η ανατολική που τα χρειάζεται, έχει λίγα. Έτσι θέλησε ο Θεός ή η Φύση και στο έργο τους, όπως θα προσπαθήσουμε να δείξουμε, είναι πολύ επικίνδυνο να παρεμβαίνει ο άνθρωπος. Αυτή η ‘ανισορροπία’, που λειτούργησε ως ισορροπία επί πολλούς αιώνες και παρήγαγε τετελεσμένα μορφολογικά αποτελέσματα, έγινε ανισορροπία σε σχέση με τις σημερινές μας ανάγκες και συνήθειες. Οι λεπτές αυτές σχέσεις φαίνεται ότι βρίσκονται έξω από τον ‘κοινό νου’, τον οποίο μερικοί αποδίδουν και θαυμάζουν στον κ. Γ. Σουφλιά.

Οι πρώτες σκέψεις για την αποκατάσταση υδατικής ισορροπίας μεταξύ δυτικής και ανατολικής Ελλάδας έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες του προπερασμένου, του 19ου αιώνα. Την εποχή εκείνη, οικολογικό πρόβλημα δεν υπήρχε, ήταν παντελώς άγνωστο τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη, και το μόνο που μετρούσε, ήταν το ωφέλιμο για τον άνθρωπο, και φυσικά και για τις επιχειρήσεις, αποτέλεσμα.

Ο Αχελώος στους πολλούς αιώνες που κυλούσε, άσκοπα και αναξιοποίητα, με τη θέληση του Θεού και της Φύσης, διαμόρφωσε με τις προσχώσεις τη Λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου, η οποία κινδυνεύει να καταστραφεί αν αφαιρέσουμε από το ποτάμι το μισό νερό και το ρίξουμε στον Θεσσαλικό Κάμπο. Να σημειώσετε ότι ο Αχελώος δεν είναι αυτός, που ήταν πριν από πενήντα και εκατό χρόνια. Για διάφορους σκοπούς, τού έχουν αφαιρεθεί μεγάλες ποσότητες νερού και σήμερα ο ίδιος έχει ανάγκη ενίσχυσης και συντήρησης. Θα μου πείτε, ποια είναι η αξία της Λιμνοθάλασσας μπροστά στην εύφορη Θεσσαλία, μέχρι πρόσφατα εκλογικό φέουδο του κ. Σουφλιά και νυν και αεί βάση της πολιτικής του ισχύος. Οι συζητήσεις τι αξίζει περισσότερο και τι λιγότερο με όρους οικολογικούς είναι άσκοπες, βαρετές και παραπλανητικές. Όλες οι οικολογικές αξίες είναι ισότιμες και δεν μπορούμε να θυσιάζουμε τη μια για την άλλη. Εκτός από τη Λιμνοθάλασσα, διαγράφονται και άλλοι κίνδυνοι. Πιο επικίνδυνες, όμως, είναι οι απρόβλεπτες συνέπειες, που κανείς δεν ξέρει πώς, πότε και πού θα προκύψουν.

Ας έρθουμε τώρα στη Θεσσαλία. Πράγματι, σε σχέση με την έκτασή της δεν έχει πολλά νερά. Όμως, τα σημερινά φαινόμενα λειψυδρίας και αποξήρανσης του εδάφους δεν είναι έργο της Φύσης (και να ήταν, τίποτα δεν αλλάζει), αλλά αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας. Είναι η σπατάλη του νερού και όχι η έλλειψή του, που δημιουργεί το πρόβλημα. Καμιά κυβέρνηση, ούτε η σημερινή, έκανε το παραμικρό για μια καλύτερη διαχείριση του νερού στον Θεσσαλικό Κάμπο, σε σχέση με τις επιδοτούμενες ή απλώς προωθούμενες καλλιέργειες. Και κανένα, επίσης, σοβαρό έργο δεν έγινε για τη συγκράτηση και αποταμίευση των πηγαίων και ομβρίων υδάτων.

Η επιδότηση του υδροβόρου βαμβακιού κατέστρεψε πρώτα το ίδιο το βαμβάκι, την ποιότητά του και την εμπορικότητά του, κατέστρεψε μετά το επάγγελμα του γεωργού γιατί τον μετέβαλε από γεωργό σε επιδοματούχο του βαμβακιού. Κατέστρεψε και τον Θεσσαλικό Κάμπο με την υπερβολική χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων και με χιλιάδες νόμιμες και παράνομες γεωτρήσεις σε βάθος πάνω από 500 μέτρα, γιατί ο υδροφόρος ορίζοντας συνεχώς κατεβαίνει. Καταστρέφονται και τα γύρω βουνά, τα πηγαία και τα όμβρια ύδατα αποστραγγίζονται και χάνονται. Ο Θεσσαλικός Κάμπος μοιάζει με τεράστιο σουρωτήρι, το οποίο με τον ίδιο τρόπο θα απορροφήσει και τα νερά του Αχελώου αν εκτραπεί.

Ο κ. Γ. Σουφλιάς τα γνωρίζει τα προβλήματα αυτά. Γι’ αυτό, στην αρχή, έλεγε ότι τα εκτρεπόμενα νερά του Αχελώου είναι απαραίτητα για… την ύδρευση των πόλεων. Η ύδρευση καταναλώνει πολύ μικρό ποσοστό νερού σε σύγκριση με τη γεωργική χρήση. Προφανώς τον πληροφόρησαν και το κατάλαβε, τώρα δεν επαναλαμβάνει αυτό το επιχείρημα. Γνωρίζει, επίσης, ότι η εκτροπή του Αχελώου, αν όλες οι άλλες συνθήκες παραμείνουν ίδιες με τις σημερινές, δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως, θα επαυξήσει τη σπατάλη του νερού. Οι κυβερνήσεις κατέστρεψαν τον Θεσσαλικό Κάμπο γιατί καμία δεν τόλμησε να πει την αλήθεια στους αγρότες και επί είκοσι και πλέον χρόνια τους εξαπατούν με την εκτροπή του Αχελώου. Και καμία δεν είχε την ικανότητα να προτείνει την ανανέωση των καλλιεργειών και την προσαρμογή τους στις διαθέσιμες ποσότητες νερού. Κατέστρεψαν και τον Πηνειό, τον άφησαν στο έλεος της υπεράντλησης και της ρύπανσης.”

> Με την υπογραφή της οικοδομικής άδειας για το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό (18.09.2009) ο Γ. Σουφλιάς είχε δηλώσει: “Σήμερα είναι μία σημαντική ημέρα για τον ελληνικό αθλητισμό και για τον Παναθηναϊκό. Επίσης, γίνεται και το καθοριστικό βήμα για το μεγάλο έργο της Διπλής Ανάπλασης στον Βοτανικό και στη λεωφόρο Αλεξάνδρας.”

Συλλυπητήρια του πολιτικού κόσμου 

> μήνυμα του προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Τασούλα: “Με βαθύτατη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Γιώργου Σουφλιά, ενός διακεκριμένου πολιτικού, που υπηρέτησε την πατρίδα από καίριες θέσεις ευθύνης με ήθος, αποτελεσματικότητα, πυγμή και μετριοπάθεια.

Ήταν ένας άνθρωπος με στέρεες πεποιθήσεις, που πάντοτε έθετε ως πρώτη προτεραιότητα το καθήκον και την εθνική ενότητα. Εκφράζω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια και στους φίλους του.”

> ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας και ακαδημαϊκός Προκόπης Παυλόπουλος: “Με άφατη οδύνη αποχαιρετώ τον ανεκτίμητο διαχρονικό φίλο και Ευπατρίδη Πολιτικό Γιώργο Σουφλιά.

Οι αδιαμφισβήτητες πολιτικές του ικανότητες – οι οποίες αναδείχθηκαν και αποδείχθηκαν επί πολλά χρόνια στην πράξη – και το υποδειγματικό πολιτικό θάρρος του, τον καθιστούν επαξίως αυθεντικό παράδειγμα προς μίμηση και θεμελιώνουν στο διηνεκές την στέρεη αντηρίδα της υστεροφημίας, που δικαίως του αναλογεί.”

> ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής: “Με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη για την φιλία του και τις πολύτιμες συμβουλές του, αποχαιρετώ τον Γιώργο Σουφλιά.

Υπηρέτησε, μετά το 1977, όλες τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Γεωργίου Ράλλη. Την κυβέρνηση Τζαννετάκη και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Δώσαμε έναν καθαρό και ωραίο αγώνα για την ηγεσία της Παράταξης, το 2007, χωρίς αυτό να σκιάσει την ανθρώπινη και πολιτική μας σχέση. Λύσαμε με αμοιβαιότητα, υπευθυνότητα και ωριμότητα την πρόσκαιρη παρεξήγηση της απομάκρυνσής του από το κόμμα.

Ως υπεύθυνος προγράμματος και πολιτικού σχεδιασμού έβαλε την σφραγίδα του στην πολιτική αλλαγή του 2004.

Συνεργαστήκαμε στενά από το 2004 έως το 2009. Η συμβολή του στη νέα διακυβέρνηση ήταν καθοριστική.

Θα τον θυμάμαι πάντα ως έναν βαθιά δημοκράτη πολιτικό, ως γνήσιο λαϊκό άνθρωπο με ενσυναίσθηση και ανυπόκριτη έγνοια για τους πιο αδύνατους συμπολίτες μας. Ως έναν έντιμο και ανιδιοτελή υπηρέτη του δημοσίου συμφέροντος.

Θα λείψει πολύ σε όλους όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε.

Στην Μαριάννα και στις αγαπημένες του κόρες, εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια.”

> ανακοίνωση της ΝΔ: “Η οικογένεια της Νέας Δημοκρατίας αποχαιρετά με συγκίνηση και ευγνωμοσύνη ένα από τα στελέχη, που συγκρότησαν την πρώτη Κοινοβουλευτική της Ομάδα το 1974, έναν μεγάλο αγωνιστή της Παράταξης, τον Γιώργο Σουφλιά.

Γεννήθηκε το 1941 στην Αγία Τριάδα Φαρσάλων και σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Από το 1967 εργαζόταν ως πολιτικός μηχανικός στη Λάρισα διατηρώντας γραφείο μελετών και κατασκευών.

Μετά τις εκλογές του 1974, επανεκλεγόταν ανελλιπώς Βουλευτής Λάρισας έως και τις εκλογές του 1996, ενώ στις εκλογές του 2004, του 2007 και του 2009 εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας.

Διετέλεσε Υφυπουργός Εσωτερικών στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή και Υφυπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη.

Ανέλαβε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση του Τζαννή Τζαννετάκη (1989) και Υπουργός Οικονομικών στην οικουμενική κυβέρνηση του Ξενοφώντα Ζολώτα (1989-1990).

Στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993, διετέλεσε διαδοχικά Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Ήταν επίσης ο Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και των δύο κυβερνήσεων του Κώστα Καραμανλή (2004-2009).

Η πολυσήμαντη διαδρομή του Γιώργου Σουφλιά χαρακτηρίστηκε από ήθος, αξιοπρέπεια, αποτελεσματικότητα, πάθος και αφοσίωση στο καθήκον, κερδίζοντας το σεβασμό και την εκτίμηση όλου του πολιτικού κόσμου.

Η είδηση του θανάτου του μας γεμίζει με θλίψη, ιδιαίτερα όσα από τα στελέχη μας είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να συνεργαστούν μαζί του.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους οικείους του.”

Με βαθιά θλίψη πληροφορήθηκα τον θάνατο του Γιώργου Σουφλιά, τον οποίο γνώριζα από τα νεανικά μου χρόνια, λόγω της φιλίας του με τον πατέρα μου Σπύρο. Ο εκλιπών, με τον οποίο συνυπήρξαμε στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, τίμησε την παράταξή μας ως Υπουργός και ως κορυφαίο…

— Nikos Dendias (@NikosDendias) June 5, 2026