Το πολιτικό πλαίσιο της υποψηφιότητας Ευ. Τσακαλώτου

Tην υποψηφιότητά του για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αναπτύσσοντας παράλληλα το πολιτικό της περίγραμμα ανακοίνωσε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος σε εκδήλωση στο Impact Hub Athens (Ψυρρή) το μεσημέρι της Παρασκευής 14/07.

Όπως ανέφερε αναλυτικά ο βουλευτής του Βόρειου Τομέα Αθηνών και πρώην υπουργός Οικονομικών:

“Σας κάλεσα εδώ για να ανακοινώσω την υποψηφιότητά μου. Μετά από μια τόσο μεγάλη ήττα χρειάζεται αναστοχασμός – κάτι που δεν μπορεί να γίνει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αλλά τρέχουν τα γεγονότα και δεν μπορούμε να περιμένουμε. Η δική μου υποψηφιότητα βασίζεται στο δίπολο συνέχεια και τομή. Η συνέχεια αφορά την παρακαταθήκη του Αλέξη Τσίπρα για όσα καταφέραμε. Ως κυβέρνηση βγήκαμε από τα μνημόνια με την κοινωνία όρθια. Είχαμε και τη συμφωνία των Πρεσπών, με τον καθοριστικό ρόλο του Αλέξη Τσίπρα – στην ιστορία αυτό θα μείνει. Όταν έχεις χάσει με τέτοια διαφορά, υπάρχουν πράγματα που δεν έχεις κατανοήσει, ίσως δεν πιάσαμε τη ψυχολογία όσων ήθελαν μια σταθερή συνέχεια, ίσως δεν πείσαμε με τις προτάσεις και παρεμβάσεις μας.

Στη δική μου σύλληψη, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παραμείνει κομμάτι της Αριστεράς. Δεν μπορώ να φανταστώ Αριστερά, που δε θα θέλει να κάνει ανοίγματα στον κόσμο, σε εργαζομένους όλων των ειδών, από τα ντελίβερι μέχρι την εστίαση και τον τουρισμό. Έχουμε μια πολύ ταξική κοινωνία, που καθορίζεται το μέλλον των παιδιών από τη στιγμή που έχουν γεννηθεί. Αλλά θέλουμε να απευθυνθούμε και σε ένα νέο με μια μικρή επιχείρηση, σε ένα νέο επιστήμονα, που θέλει ένα αναπτυξιακό κράτος με κανόνες, σε ανθρώπους με αναπηρία και από τον ΛΟΑΤΚΙ χώρο, σε πάρα πολύ κόσμο. Είναι άλλη ερώτηση ‘σε ποιον απευθύνεσαι’ και άλλη ερώτηση ‘ποιος είσαι εσύ που απευθύνεσαι’. Όσο ακούμε τον κόσμο, πρέπει να εξηγήσουμε τις αξίες μας, τις θέσεις μας, τις προτάσεις μας. Από αυτή τη συνάντηση μπορεί να βγει κάτι πολύ καλό.

Στις εκλογές είχαμε μια θολή ταυτότητα. Αυτό το λένε αριστεροί αλλά και αναλυτές. Το στίγμα μας δεν ήταν ξεκάθαρο. Η Αριστερά θέλει να βοηθήσει τον κόσμο για μια καλύτερη ζωή, και στη διαπραγμάτευση υπό τον Αλέξη Τσίπρα το αποδείξαμε αυτό, με εμένα επικεφαλής και μαζί με μια μεγάλη ομάδα νέων, που δούλεψε πολύ σκληρά – όχι στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους, αλλά έχοντας στο μπροστινό μέρος της σκέψης το για ποιον διαπραγματευόμαστε. Έτσι βγήκαμε από το μνημόνιο με την κοινωνία όρθια. Δώσαμε χώρο στον κόσμο, στην κοινωνία για να οργανωθεί και να παίξει ουσιαστικό ρόλο.

Η Αριστερά έχει εικόνα για το σύστημα εξουσίας, που βάζει εμπόδια. Οι φραγμοί, που μπαίνουν στην οργάνωση του κόσμου είναι ιδεολογικοί, θεσμικοί, σε μια δημοκρατία που γίνεται όλο και πιο φτωχή. Όλα αυτά είναι πεδία μάχης για την επόμενη περίοδο.

Όταν πρωτοήρθα στην Ελλάδα, η βιομηχανική πολιτική ήταν σαν μην υπάρχει, οι αγορές θα τα έλυναν όλα. Ξέρουμε πως το μοντέλο που ακολουθήθηκε δε δούλεψε. Δημιούργησε ανισότητες και δεν έφερε αύξηση του ΑΕΠ και των επενδύσεων. Έχουμε την επιστροφή του κράτους παντού. Δεν το έκανε μόνο ο Μπάιντεν με το νόμο για τη μείωση του πληθωρισμού, για την επαναφορά της βιομηχανικής πολιτικής. Ακόμη και ο Τραμπ και ο Σούνακ λένε πως για τις μεγάλες προκλήσεις χρειάζεται κράτος, που παρεμβαίνει. Έχουμε μια μερική επιστροφή στο έθνος, μια μερική αποπαγκοσμιοποίηση σε αυτό το πεδίο. Έχουμε την άνοδο της ακροδεξιάς. Ένα κράτος, που βάζει το ζήτημα του ποιος παράγει, τι παράγει, με ποιον τρόπο. Πώς απαντάμε σε αυτές τις νέες προκλήσεις; Όχι με ένα επιτελικό κράτος, όπως το φαντάζεται ο κ. Μητσοτάκης με πατερναλισμό, αλλά με ένα αναπτυξιακό κράτος με στόχους, που ξέρει πού θέλει να πάει η οικονομία και η κοινωνία, που οργανώνει, που βρίσκει συνέργειες, που χρησιμοποιεί τα εργαλεία του κράτους, ένα κράτος που ξέρει να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή. Δεν μπορούμε να πάμε σε μια πράσινη μετάβαση χωρίς να τα θέσει η Αριστερά αυτά τα ζητήματα. Είναι να δεις με ποια εργαλεία και προτεραιότητες μπορείς να τα αντιμετωπίσεις αυτά. Το ίδιο ισχύει για την ψηφιακή μετάβαση και την τεχνητή νοημοσύνη. Αν η Αριστερά την επόμενη περίοδο δεν έχει λύσεις και προτάσεις για όλα αυτά, θα χάσει. Γιατί καμμία τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη, έχει σημασία ποιος την παράγει.

Ένα άλλο ζήτημα είναι η οικονομία της φροντίδας, στα νοσοκομεία, στους οικιακούς βοηθούς, έχει ένα τεράστιο μέρος του ΑΕΠ της χώρας. Ξέρουμε ότι σε όλες τις κοινωνίες υπάρχουν δουλειές, που χαρακτηρίζονται ως γυναικείες και είναι κακοπληρωμένες. Εκεί η Αριστερά δεν έχει τοποθετηθεί αναλυτικά.

Για το μεταναστευτικό, υπάρχει και εκεί οικονομική διάσταση. Είναι σοβαρό ένα αναπτυξιακό κράτος να μη δίνει λύσεις για τα χέρια εργασίας και να έχει μετανάστες κλειδωμένους σε κέντρα υποδοχής;

Για όλα αυτά πρέπει να είμαστε σε διάλογο με την αριστερή σοσιαλδημοκρατία, την αριστερά και τους πράσινους. Πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο πέρασε ένας πράσινος νόμος, που ψηφίστηκε από αριστερά, σοσιαλιστές, πράσινους και το κέντρο του Μακρόν, όχι από τη δεξιά. Αυτό αποδεικνύει πως υπάρχουν συμμαχίες.

Το κράτος πρέπει να έχει άποψη, εργαλεία και άμεσες παρεμβάσεις σε κάποιους χώρους. Ο Κέυνς έλεγε πως το κράτος δεν πρέπει να περιορίζει αλλά να δίνει ευκαιρίες, αυτοπεποίθηση και κουράγιο. Αυτό ισχύει στον πολιτισμό και σε άλλους τομείς της κοινωνίας και της οικονομίας.

Δεν μπορώ να φανταστώ πώς χωρίς μια τέτοια προσέγγιση μπορεί η Ελλάδα να αντιμετωπίσει τα δομικά της προβλήματα, όπως η εξάρτηση από τουρισμό και οικοδομές, το ισοζύγιο πληρωμών, η ερήμωση της χώρας. Δεν υπάρχει τίποτα, που να είπε για αυτά ο κ. Μητσοτάκης.

Με λίγα λόγια, χρειαζόμαστε ένα αναπτυξιακό, δημιουργικό κράτος, που θα κάνει την Ελλάδα πιο πλούσια. Τα τελευταία χρόνια προσπάθησαν να μας πείσουν πως μόνο ο ιδιωτικός τομέας παράγει. Όταν το κράτος ανεβάζει την κυκλική οικονομία στον μ.ο. της Ευρώπης, τότε δημιουργεί πλούτο. Όταν βρίσκει συνέργειες, φροντίζει την παιδεία, φτιάχνει δρόμους, δημιουργεί πλούτο, όσο κι αν ξοδέψει.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη περίοδο αυτά απαιτούν ομάδες εργασίες. Κι αν κάτι απέδειξα στη διαπραγμάτευση είναι πως ξέρω να φτιάχνω ομάδες. Αυτές οι ιδέες πρέπει να γίνουν projects. Παρεμβάσεις για τις τοπικές κοινότητες και την κυκλική οικονομία. Ο ΣΥΡΙΖΑ όσο ήταν κυβέρνηση έκανε τα σχολικά γεύματα. Τώρα πρέπει να κάνουμε περισσότερα βήματα. Να φτιάξουμε μια αλυσίδα, που τελειώνει στα σχολικά γεύματα αλλά αρχίζει από οικολογική παραγωγή, που έχει ανθρώπους που τα οργανώνουν αυτά για να φτάσει από την αρχή στο τέλος. Αυτό είναι ένα παράδειγμα project για το κράτος. Οι γονείς θέλουν γευστικά γεύματα, αλλά και να είναι υγιεινά. Δεν θέλουμε γενικολογίες αλλά συγκεκριμένες πρωτοβουλίες πάνω στις ιδέες και τις αξίες μας.

Μητσοτάκης και Βορίδης μίλησαν για την αξία της ελευθερίας, για απελευθέρωση παραγωγικών δυνάμεων, κάτι που δεν έχει φανεί, αλλά και μια συντηρητική ανάγνωση του έθνους, που υποτίθεται αγκαλιάζει τους πάντες. Είναι ένα σχέδιο της Δεξιάς, όχι μόνο στην Ελλάδα – υπάρχει αυτό το δίπολο ελευθερίας – έθνους και σε άλλες χώρες. Δε μιλάμε για σταθερή ισορροπία. Ο κ. Μητσοτάκης δεν είπε τίποτα για τις υποκλοπές και τη δικαιοσύνη. Είναι και σοβαρό οικονομικό ζήτημα, το αν δουλεύουν οι θεσμοί του κράτους. Είναι ζήτημα ισονομίας και διαφάνειας. Χωρίς τους θεσμούς, δε δουλεύει η οικονομία και αν πάρουμε τη βαθμίδα, θα την πάρουμε με επισφάλεια. Για εμάς τα θέματα της δημοκρατίας, της ανεξάρτητης δικαιοσύνης και ένας δημόσιος χώρος για διάλογο, είναι μια πολύ σημαντική υπόθεση. Απαιτούν ιδεολογικές μάχες σε όλα τα επίπεδα. Μπορείς να προστατεύεις τα σύνορά σου αλλά να τηρείς τις διεθνείς συμβάσεις. Να διασφαλίζεις την άμυνα αλλά να έχεις σχέδιο υπέρ της ειρήνης και όχι να κυνηγάς τους εξοπλισμούς. Να κατανοείς την ανάγκη του κόσμου για ασφάλεια και σταθερότητα αλλά να εξηγείς πως η πραγματική ασφάλεια εξαρτάται από την ασφάλεια στις εργασιακές σχέσεις, στις γειτονιές, στην πρόσβαση στον πολιτισμό.

Όλα αυτά χρειάζονται ένα κόμμα, που πρέπει να προσαρμοστεί αλλά και να διατηρήσει τη λογοδοσία, τη συλλογικότητα και τη δημοκρατία. Οραματίζομαι ένα κόμμα, που ο πρόεδρος θα είναι πρώτος ανάμεσα σε ίσους. Θέλω να δώσω αυτοπεποίθηση στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω ένα κόμμα αξιόπιστο, που δε λαϊκίζει και δεν ενσωματώνει όλα τα αιτήματα από όπου κι αν έρχονται. Ένα κόμμα που ακούει, που παρεμβαίνει ιδεολογικά, απευθύνεται σε όλο τον κόσμο, αλλά λέει συγχρόνως ότι αυτοί είμαστε, έχουμε πολλά να σας πούμε, να κάνουμε για εσάς, θα υπάρχουν πράγματα που δε συμφωνείτε, που δεν είστε μαζί μας, αλλά αυτό είμαστε. Διεκδικούμε την κυβέρνηση γιατί είμαστε σίγουροι πως σε αυτά που λέμε, υπάρχει ένας κορμός, που θα φέρει την Ελλάδα σε μια άλλη κυβέρνηση. Ένα κόμμα που θα λέει πως εννοούμε αυτά που λέμε και λέμε αυτά που εννοούμε. Με μια σταθερότητα, μια άγκυρα για το πού, πώς, για ποιους και με ποιους θέλουμε να πάμε.”

Πλαισιωνόταν στο πάνελ του βήματος από τους Ανδρέα Ξανθό, Χάρη Μαμουλάκη, Ειρήνη Αγαθοπούλου, Μακρίνα Βιόλα Κώστη. Παρόντες στην εκδήλωση ήταν, μεταξύ άλλων, οι Νίκος Φίλης, Γιώργος Σταθάκης, Δημήτρης Βίτσας, Τασία Χριστοδουλοπούλου, Θοδωρής Δρίτσας, Πάνος Λάμπρου, Ευάγγελος Αποστόλου, Πάνος Σκουρλέτης, Αννέτα Καββαδία, Ελένη Πορτάλιου από την Ανοιχτή Πόλη, Κώστας Αθανασίου, Κατερίνα Κνήτου, Μαρία Γιαννακάκη, Νίκος Συρμαλένιος, Όλγα Νάσση, Κώστας Στρατής, Θανάσης Παπαχριστόπουλος, Άρης Σπουρδαλάκης.