By Η συνέντευξη Τύπου Κ. Μητσοτάκη στην 90η ΔΕΘ (live) – Η απάντηση Αντ. Σαμαρά
Συνέντευξη Τύπου στο Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης παραχώρησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο πλαίσιο της 90ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης νωρίς το μεσημέρι της Κυριακής (06.09).
* Αναλυτικά τα μέτρα στήριξης, που ανακοίνωσε στην κεντρική ομιλία του το Σάββατο εδώ
* το κείμενο των ερωταπαντήσεων στο primeminister.gr εδώ
> η απάντηση του Αντώνη Σαμαρά στην αναφορά του Κ. Μητσοτάκη ότι ο πρώτος “διαθέτει αρκετή τεχνογνωσία στο πώς να κάνει κακό στην παράταξη της ΝΔ – ελπίζω αυτή τη φορά να μην την αξιοποιήσει και να σκεφτεί καλύτερα την υστεροφημία του” [στο 15:56 στο βίντεο]
— Σαμαράς Αντώνης (@samaras_antonis) September 6, 2026
> ο Μακάριος Λαζαρίδης … δεν θα παρευρεθεί στην 16η Γιορτή Γίδας
Twitter / X
* Οι φορείς
> ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου:
“Στη ΔΕΘ οι μικρομεσαίοι περίμεναν στοχευμένα μέτρα, αλλά οι εξαγγελίες διαψεύδουν τις προσδοκίες.
Η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος μόνο στην περιφέρεια, αδικεί την Αττική και στέλνει λάθος μηνύματα.
Η μείωση της προκαταβολής φόρου κατά 5% είναι ανεπαρκής, μοιάζει με ασπιρίνη μπροστά στην έλλειψη ρευστότητας.
Δεν ανακοινώθηκαν μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, την καταπολέμηση των καρτέλ και την ελάφρυνση του ιδιωτικού χρέους.
Για πρώτη φορά, μετά από αρκετά χρόνια, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και οι επαγγελματίες ανέμεναν τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ με μία ελπίδα ότι θα υπήρχαν και γι’ αυτούς μέτρα, που θα τους βοηθούσαν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις και να συμβάλουν στην ανάπτυξή τους.
Όπως είχαν προαναγγείλει κυβερνητικά στελέχη, η φετινή ΔΕΘ θα στόχευε στην ενίσχυση της μεσαίας τάξης και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας.
Σε επίπεδο κοινωνίας, ακούσαμε για παρεμβάσεις, που θα αυξήσουν το εισόδημα των συνταξιούχων, των δημόσιων και ιδιωτικών υπαλλήλων, των αγροτών.
Όμως, για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τους επαγγελματίες, η κατάσταση είναι διαφορετική. Περιμέναμε κάποια στοχευμένα μέτρα – και ουσιαστικά, δεν είδαμε τίποτα. Είχαμε ακούσει πολλά και ήρθαν ελάχιστα.
Σε μία εποχή, που επιχειρήσεις και επαγγελματίες δίνουν αγώνα επιβίωσης, δεν ξέρω πόσο πραγματικά θα κάνει τη διαφορά η μείωση των τεκμηρίων για τους φορολογικά συνεπείς. Η κυβέρνηση εξέτασε το ενδεχόμενο οι φορολογικά ασυνεπείς να είναι αποτέλεσμα των πολύ δύσκολων οικονομικών συνθηκών, που επικρατούν στην αγορά; Και τι θα κάνουμε για όλους αυτούς τους ανθρώπους; Θα τους αφήσουμε να οδηγηθούν στην καταστροφή;
Ένα άλλο στοιχείο, που δείχνει μία τουλάχιστον περίεργη προσέγγιση της κυβέρνησης στο θέμα του επιχειρείν, είναι το μέτρο για την κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τα νομικά πρόσωπα, αλλά μόνο στην περιφέρεια.
Οι επιχειρήσεις της Αττικής θα πρέπει να περιμένουν κι άλλο για να καταργηθεί μία επί της ουσίας μνημονιακή επιβάρυνση. Τόσο σίγουροι είναι στο οικονομικό επιτελείο ότι οι επιχειρήσεις της Αττικής πηγαίνουν καλά, και άρα, δεν χρειάζεται η άμεση κατάργηση του τέλους; Αν συμβαίνει αυτό, μάλλον θα πρέπει να ενημερωθούν με ακρίβεια για την κατάσταση στην αγορά. Αυτός ο διαχωρισμός, πάντως, μόνο θετικός δεν είναι και στέλνει και λάθος μηνύματα.
Προφανώς, προχωρούν σε ένα τέτοιο μέτρο για να μπορούν να λένε ότι στηρίζουν και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Κάτι που, ωστόσο, στην πράξη δεν ισχύει.
Ούτε, όμως, και στο μείζον ζήτημα της προκαταβολής φόρου είδαμε κάποια σημαντική εξέλιξη. Η μείωση κατά 5% μοιάζει με ασπιρίνη όταν το πρόβλημα ρευστότητας για τις επιχειρήσεις είναι τόσο έντονο και δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου, ούτε και η αντοχή για να περιμένουν.
Για να μη θεωρηθεί ότι δεν αναδεικνύω και τα καλά, οφείλω να πω ότι είναι σημαντικό να κατευθυνθούν προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις μέσω της Αναπτυξιακής Τράπεζας πόροι ύψους 1,5 δις ευρώ, που προέρχονται από το Ταμείο Ανάκαμψης. Θα μπορούσε, βέβαια, κάποιος να πει ότι μάλλον αργά θυμήθηκε η κυβέρνηση την αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου για τη στήριξη των μικρομεσαίων, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Την ίδια στιγμή, όπως αναμέναμε, δεν ακούσαμε τίποτα για μία συντονισμένη αντιμετώπιση της ακρίβειας μέσω μείωσης των έμμεσων φόρων, ούτε για προσπάθειες πάταξης της λειτουργίας των καρτέλ. Επίσης, δεν υπήρξε αναφορά σε δραστικές κινήσεις, που θα στοχεύουν στη μείωση του ιδιωτικού χρέους, αλλά ούτε και στην εκπόνηση κάποιου στρατηγικού σχεδιασμού για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας μέσω και της αξιοποίησης των δυνατοτήτων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Με λίγα λόγια λοιπόν, οι προσδοκίες μας διαψεύστηκαν. Για άλλη μία φορά, φεύγουμε από τη ΔΕΘ με την αίσθηση ότι, για την κυβέρνηση, δικαίωμα στην ανάπτυξη έχουν μόνο οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι μικρότερες αποτελούν τον ‘φτωχό συγγενή’ της αγοράς, που κάποιες φορές – ειδικά προεκλογικά – πρέπει να δείξει ότι νοιάζεται και γι’ αυτές.”
> ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Γιάννης Μπρατάκος:
“Η χθεσινή ομιλία του πρωθυπουργού περιέγραψε ένα ευρύ πακέτο παρεμβάσεων για την ενίσχυση εισοδημάτων και επιμέρους κοινωνικών ομάδων. Ωστόσο, στο πεδίο της επιχειρηματικότητας – και ιδιαίτερα για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις – εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ανάγκες, που απαιτούν περαιτέρω παρεμβάσεις.
Υπάρχουν, ασφαλώς, θετικές παρεμβάσεις. Η μεταφορά 1,5 δις ευρώ στην ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα, η επιτάχυνση των αποσβέσεων για τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού, η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος στην Περιφέρεια και η μείωσή του στην Αττική, είναι βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν είναι, όμως, η ολοκληρωμένη απάντηση, που περίμενε η αγορά.
Για να επιτύχουμε πραγματική σύγκλιση με την Ευρώπη, χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε δύο κρίσιμες προκλήσεις της ελληνικής οικονομίας: τη χαμηλή παραγωγικότητα και το επενδυτικό κενό.
Ο στόχος, που τέθηκε για αύξηση των επενδύσεων από τα 46 στα 65 δις ευρώ είναι φιλόδοξος και αναγκαίος. Δεν θα επιτευχθεί, όμως, μόνο με τη διατήρηση της σημερινής πορείας. Χρειάζεται ένα πολύ ισχυρότερο πλαίσιο κινήτρων για παραγωγικές επενδύσεις, τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, συγχωνεύσεις και συνεργασίες, καινοτομία και εξωστρέφεια.
Χρειάζεται, επίσης, να αντιμετωπίσουμε μια πραγματικότητα, που οι επιχειρήσεις ζουν καθημερινά. Το κόστος λειτουργίας παραμένει υψηλό. Το κόστος χρηματοδότησης εξακολουθεί να πιέζει ιδιαίτερα τις μικρότερες επιχειρήσεις. Η ενέργεια αποτελεί κρίσιμο παράγοντα ανταγωνιστικότητας. Η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού περιορίζει την ανάπτυξη. Η γραφειοκρατία, οι καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις και η αργή απονομή της δικαιοσύνης εξακολουθούν να λειτουργούν ως ένας πρόσθετος, αόρατος φόρος στην επιχειρηματικότητα.
Παράλληλα, υπάρχει μία ακόμη σημαντική διάσταση, που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Η ενίσχυση των υποχρεώσεων και των απαιτήσεων προς τις επιχειρήσεις πρέπει να συνοδεύεται από ένα περιβάλλον, που θα στηρίζει την παραγωγή, την ανάπτυξη και τις επενδύσεις. Η αύξηση των μισθών είναι αναγκαία. Για να είναι, όμως, μόνιμη, πραγματική και βιώσιμη, πρέπει να στηρίζεται στην αύξηση της παραγωγικότητας. Διαφορετικά, ένα μέρος της αύξησης μετατρέπεται σε πρόσθετο κόστος για την επιχείρηση και ένα άλλο εξανεμίζεται από την ακρίβεια για τον εργαζόμενο.
Επιπροσθέτως, η σταδιακή αποκλιμάκωση της προκαταβολής φόρου σε ορίζοντα 8ετίας, κρίνεται ανεπαρκής και άδικη για τη σημερινή κατάσταση των ελληνικών επιχειρήσεων.
Το ΕΒΕΑ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η οικονομική πολιτική πρέπει να περάσει στην επόμενη φάση, με προτεραιότητα στη μείωση της φορολογικής και ασφαλιστικής επιβάρυνσης της παραγωγής, στη διαμόρφωση μιας μόνιμης και ρεαλιστικής ρύθμισης για τις οφειλές βιώσιμων επιχειρήσεων, στην καθιέρωση πλήρους και αυτοματοποιημένου συμψηφισμού οφειλών και απαιτήσεων των επιχειρήσεων έναντι του Δημοσίου και στη βελτίωση της πρόσβασης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων σε χρηματοδότηση.
Ταυτόχρονα, απαιτούνται ισχυρότερα κίνητρα για επενδύσεις, συγχωνεύσεις, ψηφιακό μετασχηματισμό, τεχνητή νοημοσύνη, έρευνα και εξαγωγές, καθώς και ένα πιο ανταγωνιστικό ενεργειακό κόστος. Εξίσου σημαντικό είναι το κράτος να αντιμετωπίζει τον χρόνο και τη γραφειοκρατική επιβάρυνση της επιχείρησης ως πραγματικό οικονομικό κόστος.
Η δημοσιονομική σταθερότητα είναι κατάκτηση, που πρέπει να προστατευθεί. Το ΕΒΕΑ δεν ζητά επιστροφή σε πολιτικές ανεξέλεγκτων παροχών, αλλά μια πιο αναπτυξιακή ιεράρχηση των διαθέσιμων πόρων, ώστε να ενισχυθούν η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα, να στηριχθεί η βιώσιμη αύξηση των μισθών και να επιταχυνθεί η πραγματική σύγκλιση της χώρας με την Ευρώπη. Η σημερινή ΔΕΘ θα πρέπει να αποτελέσει αφετηρία για περαιτέρω παρεμβάσεις με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην παραγωγική οικονομία.
Οι επιχειρήσεις δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν χώρο για να επενδύσουν, να μεγαλώσουν, να δημιουργήσουν καλύτερες θέσεις εργασίας και να παράγουν περισσότερο πλούτο για τη χώρα. Σε αυτό το πεδίο, οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού αποτελούν ένα βήμα – όχι, όμως, το άλμα, που χρειάζεται σήμερα η ελληνική επιχειρηματικότητα.”
* Τα κόμματα
> EΛΑΣ: “Ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε στη Θεσσαλονίκη να εμφανιστεί ως ο σωτήρας από τις συνέπειες της επταετούς πολιτικής του, που με την ακρίβεια και τη διαφθορά, βύθισε την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων και απομάκρυνε τη χώρα από τον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε μια ομιλία χωρίς όραμα και στρατηγική, χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα της χώρας, επιχείρησε, εν είδει λογιστή, να μοιράσει τα ψίχουλα, που πέφτουν από το μεγάλο φαγοπότι, που έχει στήσει, αγκαλιά με τα καρτέλ, τους ημέτερους και τα ισχυρά συμφέροντα.
Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό: δεν περιορίζεται στο να δίνει λίγα σήμερα. Με τις επιλογές του δεσμεύει και το αύριο. Δίνει ψίχουλα σήμερα και νομοθετεί λιγότερες ευκαιρίες για αύριο.
Μια κυβέρνηση, που δεν μπορεί πια να υποσχεθεί καλύτερη ζωή, προσπαθεί απλώς να κάνει τη φτωχότερη ζωή να μοιάζει κανονικότητα.
Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, όμως, αξίζουν μια καλύτερη ζωή.”
> αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Κώστας Καρπουχτσής στην εκπομπή Mega Σαββατοκύριακο [εδώ]:
“Ο κ. Μητσοτάκης χρησιμοποίησε έναν στίχο: ‘Ωραία που τα λες, μα έλα που σε ξέρω’. Μετά από επτά χρόνια – πράγματι – τώρα πια ξέρουμε και τον ίδιο και τις πολιτικές του. Ξέρουμε τι έχει κάνει και τι δεν έχει κάνει στη φορολογική πολιτική, την ακρίβεια, την ανάπτυξη και τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.
Σχετικά με τους δημόσιους υπαλλήλους, η κυβέρνηση ανακοίνωσε 500 ευρώ μεικτά τον χρόνο, δηλαδή περίπου 40 ευρώ τον μήνα. Εμείς έχουμε μιλήσει για πραγματικές αυξήσεις: 500 ευρώ τον μήνα κατά μέσο όρο για τους εργαζόμενους στη δημόσια υγεία και 300 ευρώ για τους εκπαιδευτικούς.
Το πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να προχωρά σε επιμέρους παρεμβάσεις, χωρίς να αντιμετωπίζει την ακρίβεια στη ρίζα της. Η σχετική πρόταση της ΕΛΑΣ εντάσσεται στο πλήρως κοστολογημένο δημοσιονομικό πρόγραμμα 2027-2030 [αναλυτικά εδώ].
Ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να αλλάξει το περιτύλιγμα της πολιτικής του και να παρουσιάσει ένα πιο ολοκληρωμένο πλέγμα δράσεων. Δεν κατάφερε, όμως, να αλλάξει το μοντέλο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο στόχος για ανάπτυξη άνω του 2%. Την ίδια στιγμή, ο επίσημος Πολυετής Δημοσιονομικός Προγραμματισμός, που έχει εγκρίνει η ίδια η κυβέρνησή του προβλέπει ανάπτυξη 1,3% το 2029. Άρα, το ερώτημα είναι απλό: με ποιον τρόπο θα φτάσουμε εκεί;
Αναφορικά με τη μεταφορά 1,5 δις ευρώ πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης προς χρηματοδοτικά εργαλεία για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις – μέχρι σήμερα, ένα πολύ μικρό μέρος των μικρομεσαίων είχε πρόσβαση στη συγκεκριμένη χρηματοδότηση. Απέναντι σε αυτή τη λογική, η πρόταση της ΕΛΑΣ για το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης, με στόχο 12 δις ευρώ πρωτογενών κεφαλαίων στην τετραετία και επενδυτική ικανότητα, που μπορεί να προσεγγίσει τα 25 δις, με συγκεκριμένες παραγωγικές προτεραιότητες και μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Δεν μιλάμε μόνο για επιδόματα – μιλάμε για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο παραγωγικής πολιτικής, για ένα πλέγμα παρεμβάσεων, που θα βοηθήσει στην αύξηση της παραγωγής πλούτου της χώρας, θα στηρίξει τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και θα δώσει μετρήσιμο αποτέλεσμα σε επενδύσεις και θέσεις εργασίας.
Τα προβλεπόμενα δυνητικά έσοδα από την Πατριωτική Εισφορά, που προτείνει η ΕΛΑΣ, δεν τα έχουμε συμπεριλάβει στα έσοδα, που χρηματοδοτούν τα μόνιμα μέτρα του προγράμματός μας των 7,5 δις ευρώ, το οποίο απλώνεται σε βάθος τετραετίας και είναι κοστολογημένο.
Η συγκεκριμένη πρόταση προϋποθέτει την ολοκλήρωση του Περιουσιολογίου, ώστε να υπάρχει ακριβής εικόνα της καθαρής περιουσίας, πάνω στην οποία θα εφαρμοστεί. Σύμφωνα με τα στοιχεία της World Inequality Database [περισσότερα εδώ], που χρησιμοποιεί η τεκμηρίωση της πρότασης, το ανώτερο 1% κατέχει περίπου το 24,3% του πλούτου, δηλαδή περί τα 201,6 δις ευρώ.
Για τις τράπεζες, έχουμε ένα ξεκάθαρο σχέδιο, ώστε να τελειώσει η εκκρεμότητα του αναβαλλόμενου φόρου και να αρχίσουν να φορολογούνται κανονικά, όπως οι υπόλοιπες επιχειρήσεις και οι μικρομεσαίοι, που πληρώνουν κανονικά τον φόρο τους. Το πρόγραμμα προβλέπει ειδική φορολογική παρέμβαση όσο ισχύει ο αναβαλλόμενος φόρος και, σε βάθος τετραετίας, μετάβαση στην κανονική φορολόγηση των τραπεζικών κερδών.
Ο κουμπαράς για τα παιδιά, που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός, ακούγεται ωραίος – μέχρι να δεις ποιος μπορεί να αποταμιεύσει. Όταν το άκουσα, μου φάνηκε κι εμένα μια πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα ιδέα. Όταν, όμως, κάνεις ένα βήμα πίσω και τη δεις, διαπιστώνεις ότι μπορεί να οδηγήσει σε κρατικά χρηματοδοτούμενη αναπαραγωγή της ανισότητας. Το πρώτο τρίμηνο του 2026, το ποσοστό αποταμίευσης για τα ελληνικά νοικοκυριά υποχώρησε στο -3,3%, από -1,8% ένα χρόνο πριν.
Άρα, για ποια δυνατότητα αποταμίευσης μιλάμε; Το παιδί μιας οικογένειας, που μπορεί να βάζει χρήματα στην άκρη, θα λαμβάνει αντίστοιχη κρατική ενίσχυση. Τι γίνεται, όμως, με το παιδί της οικογένειας, που δεν της περισσεύει ούτε ένα ευρώ στο τέλος του μήνα; Απέναντι σε αυτή τη λογική, η πρόταση της ΕΛΑΣ για την Εθνική Εγγύηση για το Παιδί περιλαμβάνει καθολική προσχολική αγωγή, δωρεάν σχολικό γεύμα για κάθε παιδί του δημοτικού και πρόσβαση στον αθλητισμό και τον πολιτισμό. Μέτρα, που αφορούν όλα τα παιδιά και δεν εξαρτώνται από το πόσα μπορεί να αποταμιεύσει η οικογένειά τους.
Ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να αλλάξει το περιτύλιγμα. Δεν άλλαξε, όμως, το μοντέλο. Μοιράζει μέτρα για να διορθώσει τις συνέπειες του μοντέλου του. Η ΕΛΑΣ έχει καταθέσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για να αλλάξει το μοντέλο, να αυξήσει την παραγωγή πλούτου και να τη μοιράσει δικαιότερα.”
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
> ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Κώστας Τσουκαλάς στην εκπομπή Καλημέρα ΣΚΑΪ:
“Ο πρωθυπουργός περιέγραψε μία χώρα, όπου όλα είναι τέλεια – προφανώς, μόνο εκείνος την βλέπει έτσι. Ο κόσμος, αντιθέτως, βλέπει καθημερινά την ακρίβεια να καταπίνει το εισόδημά του.
Το παράδοξο, μάλιστα, είναι ότι ενώ ως χώρα έχουμε αυξήσει το ΑΕΠ μας – λογικό μετά τα μνημόνια, όλες οι χώρες είχαν αύξηση – η αγοραστική μας δύναμη συνεχώς μειώνεται ή μένει στάσιμη στις τελευταίες θέσεις. Την ίδια στιγμή, έχουμε μία επιδρομή έμμεσης φορολογίας χωρίς προηγούμενο και μία πλήρη αδυναμία να ελεγχθεί η ακρίβεια.
Άρα, είτε ο κ. Μητσοτάκης ζει σε μία γυάλα, ως άλλος Λουδοβίκος και δεν έχει εικόνα της πραγματικότητας, είτε κυνικά επιχειρεί να παραπλανήσει τον λαό.
Ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί τα ποσά, που παίρνει από φοροεπιδρομές, να τα μεταφράζει σε δήθεν κυβερνητική γενναιοδωρία.
Δεν είπε λέξη για το κρίσιμο ζήτημα του ιδιωτικού χρέους. Σα να μη βλέπει ότι αυξάνεται το ιδιωτικό χρέος σε απόλυτο αριθμό στη χώρα. Αν δούμε τα νούμερα σε Δημόσιο και ΕΦΚΑ, αυξάνεται το ιδιωτικό χρέος αυτή τη στιγμή – και στους servicers έχει μειωθεί ελάχιστα.
Σχετικά με τις παρεμβάσεις για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, ο 13ος μισθός είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τα 500 ευρώ, που εξήγγειλε ο κ. Μητσοτάκης. Ομοίως, και 100 ευρώ παραπάνω, δεν είναι 13η σύνταξη.
Όπως και το να υλοποιηθεί το πρόγραμμα ‘Σπίτι μου ΙΙΙ’ – δηλαδή, χαμηλότοκα δάνεια, δεν είναι κοινωνική κατοικία, δηλαδή ένα μακροπρόθεσμο και ουσιαστικό μέτρο.
Αναφορικά με τον μόνιμο μηχανισμό ετήσιας αναπροσαρμογής των αναπηρικών επιδομάτων, το ΠΑΣΟΚ είχε φέρει πριν από επτά μήνες σχετική τροπολογία και η ΝΔ την είχε καταψηφίσει.
Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα κοινωνικών αναγκών – επιχειρεί προεκλογικά να γεμίζει την εικόνα, να κλέψει λίγο από εδώ και να παραπλανήσει λίγο από εκεί. Ο κόσμος, όμως, ξέρει πια ότι ο πρωθυπουργός αυτός είχε χρόνο για να αλλάξει τη ζωή των πολιτών – και το μόνο, που κατάφερε είναι οι Έλληνες να βλέπουν την κερδοφορία των ολιγοπωλίων να απογειώνεται και εκείνοι να ζουν το ίδιο ή χειρότερα – με εξαίρεση ένα μικρό μέρος του πληθυσμού, που ζει καλύτερα.”
> ο εκπρόσωπος Τύπου και Επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Παναγιωτόπουλος:
“Στο άκουσμα της απάντησης του Κ. Μητσοτάκη ότι ‘Για πολλές δεκαετίες, όταν το δημόσιο χρέος εκτοξευόταν, στη χώρα υπήρχε η λογική ότι πάνω τους αριθμούς είναι οι άνθρωποι, και μετά η χώρα χρεωκόπησε’ > κάθε δημοκρατικός πολίτης, θύμωσε και κατανόησε τι είδους ακραίος νεοφιλελεύθερος τον κυβερνά.
Ο πρωθυπουργός των καρτέλ, με το κόμμα που πτώχευσε την Ελλάδα, σοκάρεται από την έννοια ‘λαϊκή ευημερία’, καθώς στη δυναστεία, που εκπροσωπεί γίνεται αποδεκτός μόνο ο όρος ‘ευημερία των πλουσίων’.
Δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο από αυτόν, που φτωχοποίησε το 80% των πολιτών και έχει καταστήσει άπιαστο όνειρο τη δημιουργία οικογένειας από τους νέους.
Από αυτόν, που αδιαφορεί για το γεγονός ότι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες εργάζονται πιο σκληρά από όλους τους Ευρωπαίους και δεν βγάζουν τον μήνα.
Από αυτόν που χάρισε 13 δις ευρώ στους ξένους δανειστές για χρέη ρυθμισμένα μέχρι το 2041 και δανείζεται με 4%, στέλνοντας τον λογαριασμό στους πολίτες.
Από αυτόν, που έδωσε 20 δις ευρώ κρατικές εγγυήσεις σε funds και servicers για να παίρνουν τα σπίτια του κόσμου με τοκογλυφικές πρακτικές.
Την Παρασκευή στις 11/9, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα καταθέσει στη ΔΕΘ το δικό του σχέδιο απαλλαγής των πολιτών από το επαχθές και αβάστακτο χρέος και ανάκτησης της δημόσιας περιουσίας από τους δισεκατομμυριούχους φίλους του, που φορολογούνται με 5%.
Ντροπή και μόνο.”
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
> ΚΚΕ: “Αυτό που ξεχωρίζει από τη συνέντευξη Τύπου του πρωθυπουργού στο πλαίσιο της ΔΕΘ είναι η επίμονη προσπάθεια να παρουσιαστεί η κυβέρνηση της ΝΔ ως ο ικανότερος διαχειριστής των συμφερόντων της αστικής τάξης σε μία περίοδο, που οξύνονται οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και τίθεται στην ημερήσια διάταξη η πολεμική προετοιμασία και η επίθεση στον λαό για να θωρακιστεί η καπιταλιστική κερδοφορία.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και σήμερα επιδίδεται σε μία πλειοδοσία κοστολόγησης κοινωνικών αναγκών σε σχέση με τα κόμματα του συστήματος, που και αυτά αναγνωρίζουν τις ίδιες ‘σταθερές’, επισημαίνοντας μονότονα το παραμύθι, πως δήθεν έτσι εξασφαλίζεται το ‘μεγάλωμα της πίτας’ της καπιταλιστικής οικονομίας, που δήθεν εξασφαλίζει οφέλη για τους πολλούς.
Ταυτόχρονα, με θράσος θέλησε να επισημάνει ότι η κυβέρνηση έχει τη στήριξη του λαού για τους πανάκριβους εξοπλισμούς του κεφαλαίου και συνολικά την πολιτική της πολεμικής εμπλοκής.
‘Υπάρχουν όρια δαπανών, που αν ξεπεραστούν θα υπάρξουν αναπόφευκτα μέτρα λιτότητας’, ‘αυτό αντέχει η οικονομία’, ‘σύμβαση με την ελληνική κοινωνία για την προτεραιοποίηση ενίσχυσης της άμυνας’ και άλλες παρόμοιες εκφράσεις χρησιμοποίησε για να ντύσει τους εκβιασμούς προς τον λαό, που αφορούν το να πιστέψει ότι είναι ‘μονόδρομος’ η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος.
‘Η χώρα αναμένει να προσφέρει στους πολίτες μέρισμα της ανάπτυξης γιατί η οικονομία το επιτρέπει’, είπε επιλέγοντας μάλιστα να επισημάνει ότι είναι ένα ‘αυστηρά κοστολογημένο σχέδιο μέτρων, μέχρι το τελευταίο ευρώ, εντός των πλαισίων του δημοσιονομικού χώρου’. Θα ‘σαρώσουμε όλα τα εμπόδια για να έρθουν οι επενδύσεις στη χώρα’, ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αυτό το ‘σάρωμα’ είναι, όμως, που ποτίζει με αίμα τους χώρους δουλειάς, ενώ το μέρισμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης στον λαό είναι η φοροληστεία, η τεράστια μείωση του πραγματικού μισθού λόγω του πληθωρισμού, του βαθέματος της εμπορευματοποίησης, του τεράστιου ενεργειακού κόστους.
Σε αρκετές περιπτώσεις θέλησε να αναδείξει την ανάγκη των αυτοδύναμων κυβερνήσεων για να παίρνονται γρήγορες αποφάσεις. ‘Στα επόμενα 4 χρόνια θα αλλάξουν τα πάντα’, ισχυρίστηκε και κάνοντας το παγόνι είπε ‘δεν φοβάμαι τις συγκρούσεις, όταν αυτές αφορούν τα συμφέροντα των πολλών’. Η σταθερότητα και η ταχύτητα, που θα προχωρά η υλοποίηση της αστικής πολιτικής είναι αντικειμενικά εχθρικά για τον λαό, που το πραγματικό του συμφέρον είναι να δυναμώσει τη σύγκρουση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να δυναμώσει τις ρωγμές στο σύστημα της εκμετάλλευσης.
Σε ερωτήσεις για τα ελληνοτουρκικά και την εξωτερική πολιτική, ο Κ. Μητσοτάκης υπερασπίστηκε τον οργανωμένο διάλογο με την Τουρκία, που γίνεται με βάση την ευρωατλαντική ατζέντα και υπερθεμάτισε για πρωτοβουλίες, όπως ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, τα θαλάσσια πάρκα και οι συμφωνίες με ενεργειακούς κολοσσούς για εξορύξεις νότια της Κρήτης. Παρουσιάζοντας τις συμφωνίες, που έχει κάνει η Ελλάδα με άλλα καπιταλιστικά κράτη της βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και των πετρελαιομοναρχιών του Κόλπου, ανέφερε ότι η στρατηγική σχέση με το ‘κράτος – τρομοκράτη’ Ισραήλ δεν εμποδίζει την Ελλάδα να παίζει τον ρόλο της γέφυρας μεταξύ της ΕΕ και αυτών των χωρών. Να σημειωθεί πως, για ακόμα μία φορά, πανηγύρισε για το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μία από τις 5 χώρες του Νato, που έχει πιάσει ήδη τη νόρμα του θανάτου για δαπάνες πολεμικών εξοπλισμών στο 5% του ΑΕΠ.
Όλα αυτά είναι επικίνδυνα για τον λαό, γιατί τα συμφέροντά του δεν ταυτίζονται με αυτά των εκμεταλλευτών του – ποτέ και πουθενά. Οι ενεργειακοί σχεδιασμοί της ελληνικής αστικής τάξης για να είναι γέφυρα της ΕΕ και πύλη εισόδου του αμερικάνικου LNG, οι ευκαιρίες για μέγιστο ποσοστό κέρδους, που αναζητούν στα συντρίμμια των ιμπεριαλιστικών σφαγείων κατασκευαστικοί και άλλοι επιχειρηματικοί όμιλοι προϋποθέτουν την πολεμική εμπλοκή. Η προβολή ισχύος κόντρα στους ανταγωνιστές των ελληνικών ομίλων απαιτούν την ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, τη βοήθεια στο αντιδραστικό καθεστώς Ζελένσκι, την αποστολή ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων για να προστατεύουν τους πετρελαιάδες των Σαούντ, να ετοιμάζονται ελληνικά πολεμικά πλοία να συμμετέχουν σε ρεσάλτα της ΕΕ στη Μεσόγειο, που έχει γίνει μέρος των πολεμικών επιχειρήσεων και πολλά άλλα.
Δεν είναι εθνικό συμφέρον να είναι η Ελλάδα πάροχος ασφαλείας, αλλά είναι προς το συμφέρον των κοινωνικών παρασίτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μιλώντας ειδικά για τεχνικά ζητήματα των πολεμικών εξοπλισμών είπε ότι οι μεγάλες πλατφόρμες, όπως οι γαλλικές φρεγάτες, που χρυσοπλήρωσε ο λαός, παραμένουν χρήσιμες στον σύγχρονο πόλεμο, γιατί μπορούν να πηγαίνουν σε ‘όλες τις θάλασσες, στις οποίες η Ελλάδα έχει ενδιαφέρον’, εννοώντας τα Στενά του Ορμούζ, τη Μαύρη Θάλασσα και το Σουέζ, τη Μεσόγειο και όλα όσα έχουν μετατραπεί σε θέατρα πολεμικών επιχειρήσεων, που ήδη οι ναυτεργάτες ποτίζουν με το αίμα τους, ώστε οι εφοπλιστές να κάνουν τους θαρραλέους από τις βίλες και τις θαλαμηγούς τους, αυγαταίνοντας τα κέρδη τους.”
