“Οι άνθρωποι δε γεννιούνται όπως η Αθηνά από το κεφάλι του Δία, ενήλικες και πάνοπλοι”

Στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η τοποθέτηση του Π. Πολάκη στη θέση του συντονιστή των τομεαρχών ήταν από τους λόγους, που οδήγησαν τη μειοψηφία να μην υπερψηφίσει τις επιλογές του προέδρου για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Όταν σε δημοσίευση στο Facebook στις 19 Φεβρουαρίου είχε διαφωνήσει με την κατάρτιση των ψηφοδελτίων, του επισημάνθηκε πως η συμμετοχή σε αυτά είναι εθελοντική. Ζήτησε συγγνώμη. 

Στις 26/02 επισκίασε με νέα ανάρτηση τη συνέντευξη του Αλ. Τσίπρα στο Πρώτο Θέμα, περιγράφοντας πώς θα έπρεπε, κατά τη γνώμη του, να είναι μια δεύτερη κυβερνητική θητεία της αριστεράς. 

Προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στον δημοσιογραφικό και δικαστικό κόσμο, που ζητούσαν τη διαγραφή και τον αποκλεισμό του από τους συνδυασμούς. Τότε στελέχη της Ομπρέλας και του κόμματος διαφώνησαν. Η παραμονή του, που θεωρείται ότι στοίχισε την προσέλκυση ψηφοφόρων του μεσαίου χώρου / κέντρου μήπως δένει με τη δήλωση του Ν. Φίλη τον Σεπτέμβριο σε εκπομπή του Κόντρα ότι: “Η αριστερά δεν πρέπει να είναι ντε και καλά κυβέρνηση.”;

Μετά την ήττα στις εθνικές εκλογές με περισσότερες από 20 μονάδες και την παραίτηση του Αλ. Τσίπρα έπρεπε να αποφασιστούν οι υποψήφιοι στις αυτοδιοικητικές. Οι εισηγήσεις του Χρ. Σπίρτζη δεν εισακούστηκαν και, σύμφωνα με την ανάλυση του δημοσκόπου Κώστα Πουλάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ συγκέντρωσε μετά τον α’ γύρο των περιφερειακών εκλογών ποσοστό 12,7%, δηλαδή 5,2 μονάδες λιγότερες σε σχέση με τις βουλευτικές της 25ης Ιουνίου και 6,3 παρακάτω από εκείνες του 2019. Ο Κ. Ζαχαριάδης, που έκανε δυναμική και συγκροτημένη αντιπολίτευση όσο ήταν βουλευτής, είχε μόλις ένα μήνα για να διεκδικήσει τον δήμο Αθήνας και βρέθηκε στην τρίτη θέση.

Αντίθετα, ο Στ. Κασσελάκης κατέθεσε υποψηφιότητα με το επιχείρημα: ‘Θέλω και μπορώ να κερδίσω τον Κ. Μητσοτάκη’ – κάτι που βρήκε θετική ανταπόκριση στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Η ‘προειδοποίησή’ του ότι, “όποιος υπονομεύει την ενότητα της Κ.Ο. και το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δε θα έχει θέση σε μελλοντικά ψηφοδέλτια” και η προτροπή “όποιος/α ενδιαφέρεται να κατέβει στις επικείμενες ευρωεκλογές, να γραφτεί μέλος στο isyriza.gr” εξόργισε στελέχη της Ομπρέλας.

Την Παρασκευή (20/10) ο Στ. Τζουμάκας στράφηκε εναντίον του προέδρου και παραπέμφθηκε στα αρμόδια όργανα με το ερώτημα της διαγραφής. 

Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Ψαρράς στην Εφημερίδα Συντακτών το Σαββατοκύριακο (21/10) συγκέντρωσε και παρουσίασε παλιότερα άρθρα του Στ. Κασσελάκη στον Εθνικό Κήρυκα, όπου εξέφραζε (νεο)φιλελεύθερες, παρά αριστερές ιδέες.

Με ένα βίντεο απάντησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:

Σε ανάρτησή του στο Facebook ο Αντώνης Λιάκος υπογράμμισε:

“Αποφεύγω να πάρω μέρος στον μικροεμφύλιο του Σύριζα, αλλά είναι ενδιαφέρον να τον παρακολουθείς γιατί βλέπεις in vitro την παθολογία ενός εμφυλίου και πώς αλλάζουν οι άνθρωποι μέσα σε αυτόν. Διάβασα, λοιπόν, και το τελευταίο άρθρο για τον Κασσελάκη του Δημήτρη Ψαρρά, τον οποίο αγαπώ και εκτιμώ. Όπως και στο βιβλίο του για τον Μητσοτάκη, αυτή η μέθοδος της ανεύρεσης παλιών κειμένων και της προβολής τους στο τώρα, μπορεί ειδησεογραφικά να έχει κάποιο βάρος, αλλά και ιστορικά και πολιτικά, θέτει πολύ μεγαλύτερα ζητήματα για την ίδια τη μέθοδο, από όσα υποτίθεται λύνει. Αν έκανε ο Δ.Ψ., υποθέτω την ίδια έρευνα για τον Νίκο Μπίστη, τον Γιάννη Ραγκούση και πολλούς άλλους της διεύρυνσης, θα έβρισκε πολλά περισσότερα αντισυριζαϊκά μαργαριτάρια στα γραπτά τους της περιόδου της κρίσης. Αν έκανε, επίσης, μια έρευνα για το τι έγραφαν πολλοί του Σύριζα, που προέρχονταν από διάφορες ακροαριστερές οργανώσεις θα χαμογελούσαμε, υποθέτω και οι ίδιοι. Ακόμη περισσότερο, αν έψαχνε τι έλεγαν τη δεκαετία του ’70 οι εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ, που πρωταγωνίστησαν στην ευρωπαϊκή ένταξη και στην είσοδο στο ευρώ, μερικά χρόνια αργότερα, θα έβρισκε ακόμη μεγαλύτερα μαργαριτάρια αντίθεσης στην ΕΟΚ. Και, βέβαια, και ο ίδιος ο Ανδρέας δεν ήταν πρότυπο συνέπειας. Υποθέτω ότι, ίσως, μόνο στα γραπτά του Κουτσούμπα δεν θα παρακολουθούσαμε παρόμοιες εκπλήξεις. Ποιο ιστορικό βάρος έχουν όλα αυτά; Πολύ μικρό, ελάχιστο. Μας δείχνουν ότι οι άνθρωποι δεν γεννιούνται όπως η Αθηνά από το κεφάλι του Δία, ενήλικες και πάνοπλοι, αλλά αυτο- και ετερο-δημιουργούνται μέσα από τις ιστορικές καταστάσεις και τον ρόλο τους σ’ αυτές. Ως εκεί. Η ιστορική αναδρομή είναι χρήσιμη όταν δεν αναρριπίζει πάθη, αλλά μας κάνει περισσότερο στοχαστικούς και αναστοχαστικούς, περισσότερο μετρημένους στις κρίσεις μας. Με διαφορετικά λόγια, άνθρακες ο θησαυρός.”

Το κείμενο του Παπαδημούλη με μία μικρή εικαστική παρέμβαση. pic.twitter.com/xPgzE5yngQ

— Nikos Moraitis (@Nikosmoraitis) October 22, 2023

Τη Δευτέρα (23/10) ο Στέλιος Κούλογλου με ανοιχτή επιστολή προς τον Στ. Κασσελάκη κοινοποίησε την ανεξαρτοποίησή του από την ευρωομάδα. Να παραδώσει την έδρα του στο Ευρωκοινοβούλιο, στο κόμμα με το οποίο εκλέχτηκε, τον κάλεσαν πηγές. “Θα μείνω στην Ευρωβουλή, όπως ο Γ. Κύρτσος, που έφυγε από την ευρωομάδα της ΝΔ, αλλά εντάσσεται στον πολιτικό σχηματισμό Renew”, είπε σε τηλεοπτική συνέντευξή του το πρωί. 

Αναλυτικά όσα έγραψε:

“Αξιότιμε κ. Κασσελάκη,

Η κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί στο κόμμα στερείται σοβαρότητας, την ίδια στιγμή, που επιχειρείται μια βίαιη ανατροπή τής μέχρι τώρα πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ρίχνοντας κι άλλο λάδι στη φωτιά. Σε αυτές τις συνθήκες, για όσους ήθελαν να κρατήσουν μια ανεξάρτητη στάση, η κατάσταση είναι ανυπόφορη.

Η έλλειψη σοβαρής αντιπολίτευσης είναι μία από τις βασικές αιτίες για τη στασιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκφράστηκε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Ήδη πριν την εκλογή σας, η δημόσια συζήτηση περιστράφηκε γύρω από την προσωπική σας ζωή, κι όχι γύρω από τις πολιτικές σας προτάσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε να τροφοδοτεί με κουτσομπολιά τα πρωϊνάδικα, ενώ ο κ. Μητσοτάκης έχει αφεθεί μόνος και ανενόχλητος να κάνει πολιτική στα δελτία ειδήσεων.

Αυτό δεν έχει συμβεί στην ιστορία των αξιωματικών αντιπολιτεύσεων, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Για αυτό έχετε εσείς τη βασική ευθύνη, και παρά τις σχετικές επισημάνσεις, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Μόλις χθες (22/10), προσπαθώντας να δικαιολογήσετε παλαιότερα αντισύριζα, συντηρητικά γραπτά σας, επικαλεστήκατε μεταξύ των άλλων ‘μια σχέση με μια κοπέλα, που δεν ήμουν χαρούμενος’.

Όποτε δίνεται ευκαιρία να διατυπωθούν οι προγραμματικές σας θέσεις, βρίσκονται στους αντίποδες αυτών, που υποστήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα. Στην πρόσφατη ομιλία σας στον ΣΕΒ, εκτός από το κλείσιμο του ματιού στους παρευρισκόμενους για το 8ωρο (‘Δεν είναι δυνατό να επιβάλλουμε, κυρίες και κύριοι, δεκάωρη εργασία χωρίς αύξηση αποδοχών’) ή την έλλειψη κάθε αναφοράς για αύξηση μισθών και ανάγκη σύναψης νέας εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, διατυπώσατε την πρόταση περί stock option στις επιχειρήσεις. Πέρα από το ότι τα stock options βασικά αφορούν στελέχη επιχειρήσεων εισηγμένων στο Χρηματιστήριο, η πρόταση δεν έχει καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα των μικρομεσαίων, συχνά οικογενειακών παραγωγικών μονάδων.

Στην Ελλάδα ναυτιλιακές εταιρείες απαιτούν παράνομα από τους εργαζόμενους να επιστρέψουν μέρος των αμοιβών από τις υπερωρίες ή από τα κρατικά επιδόματα, που δίδονται στους νεοπροσλαμβανόμενους. Έτσι οι εργαζόμενοι ναυτικοί πληρώνουν φόρο για εισοδήματα, που έχουν μόνο στα χαρτιά. Δεν το λες και ένα βήμα πριν τα stock options. Ας σημειώσω τέλος, αν διατηρεί κάποια αξία, ότι ο Αλέξης Τσίπρας, τον οποίο επικαλείστε συχνά, είχε ταχθεί κατηγορηματικά εναντίον της πρότασης περί stock option, που είχε διατυπώσει ο κ. Μητσοτάκης, πάλι μιλώντας στον ΣΕΒ.

Αφήνετε συχνά να διαφανεί ότι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να κινείται στα πρότυπα του αμερικανικού Δημοκρατικού Κόμματος. Όμως, το δικομματικό σύστημα στις ΗΠΑ έχει οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρουσιάζουν μεγαλύτερες ανισότητες μεταξύ πλουσίων και φτωχών, από οποιαδήποτε άλλη ανεπτυγμένη χώρα. Η εισοδηματική ανισότητα στις ΗΠΑ αυξήθηκε κατά περίπου 20% από το 1980 έως το 2016 και συνδέεται με την παγκοσμιοποίηση, αλλά επίσης την παρακμή των συνδικάτων, την έλλειψη συλλογικών συμβάσεων και την υποβάθμιση του κατώτατου μισθού. To προσδόκιμο ζωής πέφτει, ειδικά στα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα. Τις τελευταίες μέρες, ο Economist παρουσίαζε ένα τρανταχτό, μακάβριο παράδειγμα: ‘Το 2021, οι σημερινοί Αμερικανοί 25άρηδες, που δεν έχουν πτυχίο πανεπιστημίου τετραετούς φοίτησης (περίπου τα δύο τρίτα του ενήλικου πληθυσμού) αναμένεται να ζήσουν κατά μέσο όρο περίπου δέκα χρόνια λιγότερο από εκείνους, που έχουν πτυχίο. Το 1992 (όταν εκλέχθηκε ο Δημοκρατικός Μπιλ Κλίντον – ΣΣ) αυτό το χάσμα ήταν το ένα τρίτο του σημερινού.’ Aυτές οι συνεχώς αυξανόμενες ανισότητες συγκροτούν, άλλωστε, το υπόβαθρο της βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης του αμερικανικού πολιτικού συστήματος. Ακόμη, λοιπόν, και αν ένα αντίστοιχο μοντέλο μπορούσε να καθιερωθεί στην Ελλάδα, πράγμα εξαιρετικά αμφίβολο, δεν είναι αυτό, που θα έπρεπε να υιοθετήσει ένα κόμμα, που επιζητεί περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και μείωση των ανισοτήτων.

Για αυτό, η προσπάθεια να παρουσιαστούν οι επικριτές σας, ως δογματικοί με ‘αριστερόμετρο’, προκαλεί περισσότερες αντιδράσεις. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων, που ανήκουν σε αυτόν τον χώρο θέλουν ένα κόμμα σύγχρονο, δημοκρατικό, πράσινο αλλά και αριστερό. Όταν είχατε εκλεγεί, είχα δηλώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε από ροκ συγκρότημα σε ελαφρύ ποπ. Αλλά εδώ, στο όνομα της πλειοψηφίας, πάει να το γυρίσει στο.. καλαματιανό.

Φυσικά, δεν ευθύνεστε για την κρίση του κόμματος που παραλάβατε, οι εσωκομματικοί σας αντίπαλοι έχουν ασφαλώς περισσότερες ευθύνες. Αλλά η έλλειψη πολιτικής, που προανέφερα καθώς και η διατύπωση θέσεων – χωρίς μάλιστα καμία εσωκομματική συζήτηση – που υπονοούν μια κρυφή ατζέντα, πολλαπλασιάζουν τις αντιδράσεις και τα ερωτηματικά ανάμεσα στα μέλη του κόμματος, που αναζητούν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση στην πλήρη ηγεμονία της ΝΔ.

Επιπλέον, οι επιθέσεις και οι απειλές για διαγραφή, αποκλεισμό από ψηφοδέλτια κλπ, η με το ‘έτσι θέλω’ ανακοίνωση της διαγραφής Τζουμάκα χωρίς να ακολουθηθούν οι διαδικασίες, που προβλέπει το καταστατικό, έχουν δημιουργήσει ένα τοξικό κλίμα, που δεν έχει σχέση ούτε με σχέσεις συνεργασίας σε πολυεθνικές εταιρείες, όχι σε κόμμα με στόχους και ιδανικά. Δεν θέλω να αναφερθώ περισσότερο στη μονομερή πρώτη ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για τη Γάζα, επίσης μακριά από την παραδοσιακή πολιτική του. Παρότι δεν είμαι μέλος του κόμματος, η κατάσταση είναι λυπηρή.

Το κλίμα είναι αφόρητο και επειδή δεν μπορώ να υποστηρίξω πολιτικές, με τις οποίες δεν συμφωνώ, σας ανακοινώνω την αποχώρησή μου από την ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Εννοείται ότι παραμένω στην πολιτική ομάδα της Αριστεράς (Left) και ότι θα συνεργαστώ με τους ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε θέμα, που αφορά την ειρήνη, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ελλάδα και την Ευρώπη.”

Πηγές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης επεσήμαναν ότι “Ο Στ. Κούλογλου έχει παρελθόν δημόσιων αμφισβητήσεων σε κρίσιμες στιγμές, επιζήμιων για το κόμμα, καθώς άλλαζαν την πολιτική ατζέντα εις βάρος του. Τον Σεπτέμβριο του 2021, με άρθρο του υποστήριξε ότι σε ενδεχόμενη προοδευτική κυβέρνηση συνεργασίας, δε θα πρέπει να είναι δεδομένος ως πρωθυπουργός ο σ. Αλέξης Τσίπρας, ερχόμενος σε ευθεία αντίθεση με την τότε ξεκάθαρη πολιτική θέση του κόμματος, ότι μια προοδευτική κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ μπορεί να συγκροτηθεί, σύμφωνα και με την επιλογή του λαού, μόνο με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Αποδυνάμωσε έτσι την ίδια τη θέση, το πολιτικό μήνυμα, το κύρος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ και εμφάνισε το κόμμα ως πολιτικό οργανισμό σε σύγχυση. Επιπλέον, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ είχε εμφανιστεί στη ΔΕΘ με μια συγκροτημένη πρόταση, αντιμέτωπος – όχι μόνο με την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά και με μια έντονη μιντιακή ‘δυσανεξία’, ο Στ. Κούλογλου μίλησε για ‘ισοπαλία’ Μητσοτάκη – Τσίπρα, εμφανιζόμενος σε ρόλο δημοσιογράφου – σχολιαστή, και όχι ως συστατικό μέρος ενός πολιτικού συνόλου, με συγκεκριμένο στόχο και σημαντικές συλλογικές μάχες να κερδίσει. Ήταν μια ακόμη κρίσιμη παρέμβαση που αποδυνάμωσε συνολικά την παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ στη ΔΕΘ, δημιουργώντας εμπόδια στην προσπάθεια συνομιλίας του με την κοινωνία και ενδυνάμωσης της αξιοπιστίας του.”

Κώστας Αρβανίτης: “Ήταν φανερό ότι όλη η εσωκομματική διαδικασία – όποια εξέλιξη και να είχαμε – θα έφερνε αναταράξεις. Εμείς πρέπει να παίξουμε ένα ρόλο να τονίσουμε την αναγκαιότητα του φορέα και όχι του προσώπου, όποιο και να ήταν. Tα θέματα στις οικογένειες λύνονται εντός, όταν η οικογένεια βγάζει τα ζητήματά της στη ρούγα σημαίνει ότι υπάρχει θέμα. Και γι’ αυτούς, που φωνάζουνε και για το τι συμβαίνει στην οικογένεια. Δε θα βρούμε απαντήσεις για τα θέματα φυσιογνωμίας του κόμματός μας γυρνώντας στα κανάλια, με τοποθετήσεις και σχολιασμούς τι μ’ αρέσει και τι δε μ’ αρέσει. Αυτό δεν είναι στέλεχος, αλλά κάτι άλλο. Διαφωνώ πλήρως. Τα προσωπικά μας είναι προσωπικά μας. Πρέπει να δούμε επιτέλους σοβαρά το φαινόμενο Μητσοτάκης.”

“Η ανανεωτική και η οικολογική ριζοσπαστική αριστερά – σας έβγαλα και τίτλο, πώς θεωρώ εγώ ότι πρέπει να λέγεται το καινούριο κόμμα – αυτό το πολιτικό μόρφωμα, μην έχετε καμία αμφιβολία ότι αν καταφέρει να εκλέξει έναν ή μία ευρωβουλευτή μπαίνουμε σε ένα άλλο στάδιο.”, μετέφερε σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ο Δ. Βίτσας.

“Όλη αυτή η κλιμάκωση της αντιπολιτευτικής στάσης των τελευταίων ημερών  απέναντι στο κόμμα και τον πρόεδρό του, προφανώς εντάσσεται σε σχέδιο, το οποίο έχει ήδη δρομολογηθεί για τη δημιουργία νέου κόμματος”, σχολίασαν κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ.

“Πιστεύω ότι δεν μπορεί ο Στ. Κασσελάκης να εκπροσωπήσει ένα αριστερό κόμμα, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Θα θέσω θέμα για όσα λέει.”, ανέφερε ανάμεσα σε άλλα ο Ν. Φίλης σε εκπομπή του ΑΝΤ1. “Τον καταλαβαίνω απόλυτα τον Στ. Κούλογλου”, απάντησε σε σχετική ερώτηση. – Να παραδώσει την έδρα; “Γιατί; Δεν εκλέχτηκε με το κόμμα Κασσελάκη.”

Το ρητορικό ερώτημα είναι αν θα οδηγούταν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στη διάσπαση, στην περίπτωση που η σημερινή εσωκομματική αντιπολίτευση είχε πλειοψηφίσει στις εκλογές και αν θα αγνοούσαν τις χιλιάδες του κόσμου, που συμμετείχαν στη διαδικασία με πυξίδα την ενότητα.

κεντρική φωτογραφία: eurokinissi