Στ. Κασσελάκης: στρατηγικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ η αυτοδύναμη προοδευτική κυβέρνηση

Πέρασε με 20 υπέρ, 10 κατά και 8 λευκά (σε σύνολο 42 μελών) η εισήγηση του Στέφανου Κασσελάκη στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας την Τετάρτη (18/10) να γίνει το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ στις 23, 24 και 25 Φεβρουαρίου 2024. Παράλληλα, πρότεινε τη διοργάνωση 13 περιφερειακών αναπτυξιακών συνεδρίων, που θα ξεκινήσουν μέσα στο Νοέμβριο και θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Γενάρη.

Πριν αρχίσει την παρέμβασή του, εξέφρασε ανησυχία για τον κύκλο βίας με τους χιλιάδες νεκρούς, στον οποίο βυθίζεται η Παλαιστίνη και το Ισραήλ, την εντεινόμενη ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα, την πιθανή επέκταση της σύρραξης σε περιφερειακό επίπεδο και το ενδεχόμενο μιας νέας προσφυγικής κρίσης. “Η απολύτως καταδικαστέα επίθεση της Χαμάς δε νομιμοποιεί την αντεπίθεση, που εξαπέλυσε τις προηγούμενες μέρες το Ισραήλ, η οποία κοστίζει τη ζωή σε χιλιάδες Παλαιστίνιους αμάχους και επιτείνει την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα μέσω του αποκλεισμού της περιοχής. Αποκορύφωμα, ο χθεσινός (17/10) βομβαρδισμός νοσοκομείου με εκατοντάδες νεκρούς που – σύμφωνα με πληροφορίες των ΜΜΕ – πραγματοποιήθηκε από την ισραηλινή αεροπορία. H βία σε βάρος αμάχων δεν είναι σε καμία περίπτωση ανεκτή από το διεθνές δίκαιο και το στοιχειώδες αίσθημα δικαιοσύνης, ενώ η λογική της ‘εκδίκησης’ μόνο περαιτέρω κλιμάκωση της έντασης και μεγαλύτερες απώλειες θα επιφέρει. Ήδη οι τρεις δεκαετίες, που μεσολάβησαν από την υπογραφή των Συμφωνιών του Όσλο και η πολιτική των εποικισμών, της κατοχής και του αποκλεισμού, που επιβλήθηκε από τις ισραηλινές αρχές αποδεικνύουν ότι η παραβίαση του διεθνούς δικαίου και η καταπάτηση στοιχειωδών δικαιωμάτων των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζα γεννούν μόνο βία και υπονομεύουν την ειρήνη και την ασφάλεια Ισραηλινών και Παλαιστινίων στην περιοχή. Θεωρούμε επιτακτική την ανάγκη για διεθνείς διπλωματικές πρωτοβουλίες, με ενεργό ρόλο της – αμήχανης ως τώρα – ΕΕ για την άμεση κατάπαυση του πυρός και την επαναφορά στη διπλωματική οδό, με στόχο λύση δύο βιώσιμων κρατών, που συνυπάρχουν ειρηνικά, στη βάση των συνόρων του 1967, με πρωτεύουσα του παλαιστινιακού κράτους την ανατολική Ιερουσαλήμ. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να στηρίξει κάθε πρωτοβουλία σε αυτή την κατεύθυνση και να προσφέρει βοήθεια σε θύματα, πρόσφυγες και τραυματίες, Παλαιστίνιους και Ισραηλινούς. Στηρίζουμε και θα στηρίξουμε ενεργά τον αγώνα υπέρ της ειρήνης και της δίκαιης και βιώσιμης λύσης του παλαιστινιακού απέναντι στην ισραηλινή κατοχή και σε οποιαδήποτε πολιτική δύναμη χρησιμοποιεί τη βία κατά αμάχων για να επιτύχει τους σκοπούς της.”

Άλλα βασικά σημεία της τοποθέτησης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ:

“Η συλλογικότητα, η δημοκρατία είναι αξίες, που θέλω να υπηρετήσω με ανιδιοτέλεια και να δώσω όλη μου την ψυχή στο κόμμα μας. Η τεράστια συμμετοχή του κόσμου στις εκλογές ανάδειξης νέου προέδρου είναι μια τεράστια ευθύνη, που δεν την έχω μόνο στους δικούς μου ώμους – την έχουμε όλοι και όλες μαζί ώστε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες όσων ήρθαν μετά από δύο βαριές ήττες να γίνουν μέλη του κόμματος, να ψηφίσουν για πρόεδρο και να στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ και σε εκείνες των αριστερών, προοδευτικών, δημοκρατικών πολιτών, που μπορεί να μην ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εθνικές εκλογές, αλλά τα προβλήματά τους απαιτούν λύσεις – σήμερα, όχι αύριο. Και γι’ αυτό τον λόγο, περιμένουν από εμάς συγκεκριμένες προτάσεις, ρεαλιστικές, εφαρμόσιμες και ταυτόχρονα ριζοσπαστικές.

Η συνεδρίασή μας γίνεται λίγες μέρες μετά το τέλος των αυτοδιοικητικών εκλογών. Η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου μας χάρισε ένα έστω αμυδρό χαμόγελο. Γιατί είδαμε μια πρώτη ρωγμή στην εικόνα παντοδυναμίας της κυβέρνησης με τις αντιστάσεις των τοπικών κοινωνιών. Δεν υπέκυψαν σε εκβιασμούς, δε μάσησαν στην προπαγάνδα των ΜΜΕ, που είχαν το θράσος να συνδέσουν την ψήφο σε συγκεκριμένους εκλεκτούς του Κ. Μητσοτάκη με τις χρηματοδοτήσεις και τη στήριξη από την κεντρική κυβέρνηση δήμων και περιφερειών.

Θα ήθελα να σταθώ πρώτα σε ένα σημείο, που το θεωρώ κομβικό για το κόμμα μας, την ίδια τη δημοκρατία: την αποχή ρεκόρ. Το γεγονός αυτό βάζει ένα μεγάλο καθήκον σε εμάς: να αναδείξουμε με το παράδειγμά μας, την προσφορά μας, την επαφή μας με την κοινωνία, την αξία της συμμετοχής στα κινήματα, την κοινωνία, τις εκλογές.

Να σας πω κάτι προσωπικό. Δέχτηκα εισηγήσεις να μην εκτεθώ προεκλογικά ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών. Οι επιλογές είχαν γίνει πριν καν εγώ σκεφτώ να θέσω υποψηφιότητα για προέδρος. ‘Για ποιο λόγο να συνδεθώ με υποψηφιότητες, που θα έφερναν πιθανότατα ένα κακό αποτέλεσμα;’ Δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή. Ως πρόεδρος του κόμματος θα είμαι εκεί, που με έχει ανάγκη. Κάθε φορά. Γι’ αυτό και έκανα όσες περισσότερες επισκέψεις πρόλαβα: στη Θεσσαλία, την Αττική, την Αθήνα, το Νότιο Αιγαίο, την Πελοπόννησο και τη Δυτική Ελλάδα. Να στηρίξω τους συντρόφους και τις συντρόφισσές μας, όλους όσοι εκτέθηκαν και έδωσαν τη μάχη από την πρώτη γραμμή. Και πιστεύω ότι η παρουσία μου προεκλογικά στις περιοχές αυτές επέδρασε θετικά στο εκλογικό αποτέλεσμα. Όπως, επίσης, θεωρώ ότι κάναμε καλά και δικαιωθήκαμε, που είπαμε από την πρώτη στιγμή για στήριξη όλων των προοδευτικών υποψηφίων. Στη δήλωσή μου πριν καν τον α’ γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών ανέφερα: ‘Στον β’ γύρο, θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας και θα στηρίξουμε τον προοδευτικό υποψήφιο σε κάθε περίπτωση.’ Αυτό νομίζω ότι εκφράζει το πρόσωπο της σύγχρονης αριστεράς, που θα ενώνει και θα συνεργάζεται για το καλό της χώρας. Εκεί που μπορούμε: στην αυτοδιοίκηση, τον συνδικαλισμό, τα κινήματα, αλλά και το Κοινοβούλιο. Μια συνεργασία, που θα την εκφράσουμε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με τις πρωτοβουλίες, τις οποίες θα πάρουμε για συνεργασία και συμπόρευση με τις προοδευτικές δυνάμεις – είτε αυτές ανήκουν στην αριστερά, είτε στον σοσιαλιστικό χώρο, είτε στους πράσινους. Δε θα επεκταθώ παραπάνω γιατί θέλω να συνεδριάσουμε με μοναδικό θέμα την Ευρώπη και τη στρατηγική μας ενόψει ευρωεκλογών. Θα πω μόνο το εξής: ότι θέλω τις πρωτοβουλίες αυτές να τις πάρουμε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, μαζί με το ΑΚΕΛ, μαζί με αριστερά κόμματα για το αφήγημα της σύγχρονης, ευρωπαϊκής, κυβερνητικής αριστεράς. Συζητώντας, όμως, για το κόμμα και την επόμενη μέρα θέλω, επίσης, να είμαι ξεκάθαρος. Ο στόχος μας είναι να χτίσουμε τη σύγχρονη, αυτοδύναμη αριστερά. Σύγχρονη ως προς τις ιδέες, τον τρόπο σκέψης και δράσης. Μια αριστερά, που θα αγκαλιάσει όλους τους αριστερούς, προοδευτικούς, δημοκρατικούς πολίτες, η οποία θα διεκδικήσει αυτοδύναμα την κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές. Το ξεκαθαρίζω: Συμμαχία με όλες τις προοδευτικές δυνάμεις, όταν και όπου χρειάζεται για να ανακοπούν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΝΔ: από τις αυτοδιοικητικές εκλογές (όπως ήδη κάναμε), τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα επιμελητήρια και τους επιστημονικούς συλλόγους μέχρι και τη Βουλή, ενάντια στα οπισθοδρομικά νομοσχέδια της κυβέρνησης. Ταυτόχρονα, όμως, ο στρατηγικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ είναι και πρέπει να είναι ο σχηματισμός αυτοδύναμης προοδευτικής κυβέρνησης. Το μεγάλο, λοιπόν, ερώτημα είναι, για εμένα, πώς θα το κάνουμε αυτό: εκεί πρέπει να επικεντρώσουμε όλη μας τη σκέψη και την αγωνία. Όχι σε ανούσιους ανταγωνισμούς εντός του κόμματος, που δεν αφορούν κανέναν έξω από εμάς, αλλά και απωθούν αυτούς, που θέλουν να μας εμπιστευτούν για να λύσουμε τα προβλήματά τους.

Η πρώτη απάντηση σε αυτό το ερώτημα περνά μέσα από να χτίσουμε ένα κόμμα, που θα ανήκει πραγματικά στα μέλη του. Αξιοποιώντας όλα τα σύγχρονα εργαλεία, με πρώτο τον isyriza, ο οποίος πρέπει να αναβαθμιστεί για να εξασφαλίζει και να προωθεί την αδιαμεσολάβητη, διαρκή, αμφίδρομη επαφή με τα μέλη και ανάμεσα στα μέλη. Δε θα ενημερώνει απλώς, αλλά θα ‘ενημερώνεται’ από τα μέλη, τα οποία θα τροφοδοτούν το κόμμα μας, με ιδέες, προτάσεις. Αυτό δε σημαίνει ότι θα καταργήσουμε τα όργανα του κόμματος, τα τμήματα, τους τομείς κοινοβουλευτικού έργου. Αλλά θα πρέπει να βρούμε εκείνους τους τρόπους, με τους οποίους τα μέλη θα έχουν ουσιαστικό ρόλο στην παραγωγή πολιτικής του κόμματος.

Το δεύτερο πράγμα, που πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε είναι να επεξεργαστούμε συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις για κάθε ζήτημα, που αφορά τους πολίτες. Από την ακρίβεια και τις υψηλές τιμές των ενοικίων, μέχρι τα σχολεία ειδικής αγωγής και τη φροντίδα των ηλικιωμένων. Δεν υπάρχει κανένα θέμα, που να ενδιαφέρει τους πολίτες και να μην είναι στην ατζέντα μας. Και εδώ πρέπει να αξιοποιήσουμε τις γνώσεις τις δικές σας, των μελών της Πολιτικής Γραμματείας, των βουλευτών, των ανθρώπων των τμημάτων, αλλά και άλλων εκτός από εμάς. Και να βρεθούμε εκεί, που ο κόσμος αγωνιά και μας θέλει δίπλα του. Να πάμε εμείς σε αυτούς και να μην περιμένουμε να έρθουν αυτοί σε εμάς.

Σε αυτό το πλαίσιο εισηγούμαι τη διοργάνωση 13 περιφερειακών αναπτυξιακών συνεδρίων. Ταυτόχρονα με αυτά, το κόμμα θα ασχοληθεί και με συγκεκριμένες θεματικές – ενδεικτικά: ακρίβεια, κοινωνικό κράτος, στέγη και κόκκινα δάνεια, πρωτογενής παραγωγή, ευρωπαϊκό όραμα, θεσμοί, σύγκλιση με την Ευρώπη κ.α. Όλα αυτά θα ξεκινήσουν μέσα στο Νοέμβριο και θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Γενάρη. Θα πάω και στις 13 περιφέρειες.

Χρειαζόμαστε την εμπλοκή της κοινωνίας. Την ενεργό συμμετοχή του συνόλου των μελών του κόμματος, αλλά και της κοινωνίας, της αυτοδιοίκησης, των εργαζομένων, των παραγωγικών και αναπτυξιακών φορέων, των επιστημόνων, των ανθρώπων του πολιτισμού.

Έτσι θα προχωρήσουμε συντεταγμένα και στο συνέδριό μας, το οποίο πρέπει να γίνει αφού έχει προηγηθεί ένας συγκροτημένος, αναλυτικός διάλογος για να εκφράσει την ενότητα, τη σύνθεση και τη φυγή προς τα εμπρός και να μας οδηγήσει σε μια ανοδική πορεία, που θα καταγραφεί και στις ευρωεκλογές. Η εισήγησή μου είναι αυτό να διεξαχθεί στις 23, 24 και 25 Φεβρουαρίου 2024. Πιστεύω σε εσάς, σε εμάς, μαζί θα κερδίσουμε. Πηγαίνουμε σε ένα μεγάλο συνέδριο για την κοινωνία.”

Σε κείμενό τους εννέα μέλη, που πρόσκεινται στην ‘Ομπρέλα’ (Αννέτα Καββαδία, Έφη Καλαμαρά, Κατερίνα Κνήτου, Πάνος Λάμπρου, Χάρις Ματσούκα, Ανδρέας Ξανθός, Πάνος Σκουρλέτης, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Νίκος Φίλης) επέλεξαν να σταθούν κριτικά απέναντι σε θέσεις του νέου προέδρου ενόψει της συνεδρίασης σημειώνοντας:

“1. Το τελικό αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών συνιστά ρωγμή στην πολιτική κυριαρχία Μητσοτάκη. Παρά τους εκβιασμούς και τις άλλες καθεστωτικές πρακτικές, που μετέρχεται η κυβέρνηση, η καταψήφιση κορυφαίων κυβερνητικών υποψηφίων αποτελεί σοβαρό πλήγμα, που δείχνει ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια για την έκρηξη της ακρίβειας, την κλιματική κρίση, την ανικανότητα του επιτελικού κράτους, καθώς και η ενόχληση για την οικογενειοκρατία και την αλαζονεία – ως σύμπτωμα μάλιστα κυβερνητικού αυταρχισμού και συρρίκνωσης των δημοκρατικών θεσμών – δημιουργούν, καταρχήν, δυνατότητες για νέες κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες. Αυτές διατρέχουν οριζόντια το πολιτικό σύστημα. Και συνοδεύονται από την επίμονη υψηλή αποχή. Πρόκειται για αστάθμητο παράγοντα απομάκρυνσης και απογοήτευσης των πολιτών από το πολιτικό σύστημα σε μια περίοδο, που η κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει ότι επανέρχεται η προμνημονιακή κανονικότητα.

Ωστόσο, παρά την αποδοκιμασία των κυρίαρχων πολιτικών, στις εκλογές δεν ωφελήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Συνεχίστηκε η εκλογική υποχώρησή του, κάτι που σηματοδοτεί στρατηγική ήττα. Αντιθέτως, ενισχύθηκε εκλογικά το ΚΚΕ καθώς και το ΠΑΣΟΚ – ιδιαιτέρως στα αστικά κέντρα, όπου είχε καταγράψει χαμηλά ποσοστά στις βουλευτικές εκλογές. Ο δρόμος για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και την ήττα της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι μακρύς ακόμη. Η οποιαδήποτε επωφελής πιθανή συμμαχία με όμορους πολιτικούς χώρους, προϋποθέτει έναν ισχυρό ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτή την κατεύθυνση, χρειάζεται μια βαθύτερη ανασύνταξη της αριστεράς, που δεν εξυπηρετείται από την υποκατάσταση της πολιτικής – ιδεολογικής αντιπαράθεσης με προσωπικές – επικοινωνιακές μονομαχίες.

2. Η δημοκρατική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι αναγκαία για να ανακόψει τη ραγδαία αναξιοπιστία του, που επιδεινώνεται από πολιτικές συμπεριφορές της νέας ηγεσίας του, που κινείται εκτός των προγραμματικών θέσεων και του καταστατικού του κόμματος.

Α. Η πολύνεκρη κρίση στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη αντιμετωπίστηκε μονόπλευρα. Η καταδίκη της τρομοκρατικής επίθεσης της Χαμάς δε συνοδεύτηκε από την καταδίκη της τρομοκρατικής επίθεσης του κράτους του Ισραήλ, επί δεκαετίες, στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, που αυτές τις μέρες εκτυλίσσεται σε απειλή εθνοκάθαρσης εναντίον εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων. Η σημερινή ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, οφείλει να εναρμονιστεί με την παράδοση δημοκρατικής αλληλεγγύης του λαού μας, με τη διεθνή απαίτηση για σεβασμό της νομιμότητας καθώς και με την απόφαση του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Επιβάλλεται να πρωτοστατήσουμε σε κινητοποιήσεις για την ειρήνευση και την προστασία των αμάχων, για διεθνείς πρωτοβουλίες προκειμένου να εφαρμοστούν οι αποφάσεις του ΟΗΕ για την ίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους δίπλα στο Ισραήλ και σε επικοινωνία με τις δημοκρατικές, φιλειρηνικές δυνάμεις, που υπάρχουν εκεί.

Β. Η ομιλία του προέδρου Στ. Κασσελάκη στον ΣΕΒ. Για όσα είπε και όσα δεν είπε. Δεν αναφέρθηκε στην ανάγκη να νομοθετηθεί εκ νέου η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, δηλαδή, να κατοχυρωθούν μισθοί και αυξήσεις για όλους τους εργαζόμενους, καθώς οι Συλλογικές Συμβάσεις καλύπτουν μόνο έναν στους τέσσερις εργαζόμενους. Αναφέρθηκε σε προσωπικές απόψεις του για τα stock options, που αποτελούν θέσεις του Κ. Μητσοτάκη και είχε αποδοκιμάσει ρητά στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας. Η ομιλία του νέου προέδρου συνοδεύτηκε από την υιοθέτηση νεοφιλελεύθερων θέσεων, όπως η συνεργασία κεφαλαίου – εργασίας και η ευελιξία της εργασίας ως πλαισίου για τη λειτουργία του κράτους πρόνοιας. Επιπλέον, είναι αδιανόητο ένα αριστερό κόμμα να μη στηρίζει την αναδιανομή του εισοδήματος μέσω της φορολογικής πολιτικής, να μην κατανοεί τον σημερινό πληθωρισμό, παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας – ως φαινόμενο κυρίως από τη μεριά των κερδών, και να μην επιμένει στη φορολόγηση των υπερκερδών.

Γ. Ανάμεσα στους δύο γύρους των εκλογών, ο Στ. Κασσελάκης επέλεξε να απειλήσει δημόσια όσους βουλευτές και άλλους ‘υπονομεύουν’, κατά τη γνώμη του, ‘την ενότητα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ότι δεν θα έχουν θέση σε μελλοντικά ψηφοδέλτια του κόμματος’. Και αυτό, σε αντίθεση με το άρθρο 39 του καταστατικού του κόμματος, όπου σαφώς ορίζεται ο τρόπος επιλογής των υποψηφίων βουλευτών. Όλες αυτές οι κινήσεις του νέου προέδρου εξηγούνται από τη συνεχή αναφορά του ότι εκπροσωπεί ‘αδιαμεσολάβητα τον λαό’, χωρίς δηλαδή την καταστατικά προβλεπόμενη λογοδοσία και, τελικά, ερήμην των οργάνων και των μελών.

Δ. Η κοινή γνώμη εμβρόντητη παρακολουθεί στο διαδίκτυο υβριστικές επιθέσεις από ανώνυμα τρολ και οπαδούς του νέου προέδρου εναντίον στελεχών του κόμματος, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή δημόσια αποκήρυξή τους από τη νέα ηγεσία.

3. Η δημοκρατική ανάταξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επείγει ώστε να ανακοπεί η συνεχιζόμενη πορεία της στρατηγικής ήττας. Αυτό προϋποθέτει να λειτουργήσουν τα όργανα και να γίνει το Έκτακτο Συνέδριο μέσα στις προθεσμίες, που είχε αποφασίσει η Κεντρική Επιτροπή, δηλαδή το Νοέμβριο. Μόνο έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μπορεί, έστω την ύστατη στιγμή, να συγκροτήσει σχέδιο εναλλακτικής διακυβέρνησης της χώρας, με πρόγραμμα, κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες, ισχυρούς δεσμούς με την κοινωνία. Δηλαδή, με αριστερή φυσιογνωμία, μακριά από τη μετατροπή του σε κεντρώο συστημικό κόμμα.

Η πορεία προς το συνέδριο δεν πρέπει να σφραγιστεί από πραξικοπηματικές κινήσεις και αρχηγικές – μεσσιανικές πρακτικές, που περιθωριοποιούν το κόμμα. Η δημοκρατική λειτουργία είναι αναγκαία για την ύπαρξή του. Εργαζόμαστε για την ενότητα της αριστεράς, καθώς η παράδοση του κόμματός μας είναι η ενωτική ανασύνθεση ως μια διαρκής διαδικασία για τον ΣΥΡΙΖΑ.”

Σε ομιλία του στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας ο Ευ. Τσακαλώτος προσπάθησε να εξηγήσει γιατί δε συνεχάρη τον Στέφανο Κασσελάκη το βράδυ της εκλογής του, επέκρινε τους ισχυρισμούς για υπονομευτική συμπεριφορά, όπως και τη στάση του πρώην προέδρου του κόμματος το διάστημα πριν τις εσωκομματικές κάλπες: “Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ βγαίνει από τις δύο εθνικές εκλογές, τις προεδρικές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές βαριά τραυματισμένος. Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα ακούω τις εκκλήσεις για ενότητα. Αλλά δεν θα έρθει η ενότητα, αν δε δούμε σοβαρά τους λόγους, που έχουν δημιουργήσει τα τραύματα.

Η έκκληση για ενότητα έρχεται από δύο πλευρές. Η μία αφορά τους συντρόφους και συντρόφισσες, που πραγματικά αγωνιούν για την ενότητα του κόμματος. Η άλλη πλευρά, όμως, είναι αυτή, που θέλει να επιβληθεί η πλειοψηφία στη μειοψηφία με όρους νικητή – ηττημένου, εκμηδενίζοντας ουσιαστικά τη δεύτερη και παραβιάζοντας τη δημοκρατική αρχή, που στηρίζεται σε μία διαλεκτική σχέση πλειοψηφίας και μειοψηφίας, με συντροφικότητα και σεβασμό.

Ως γνωστόν εγώ δε συνεχάρην το νέο πρόεδρο το βράδυ των προεδρικών εκλογών. ‘Έλλειψη αστικής ευγένειας’, μου είπαν, χωρίς να λείψουν και πάλι οι ανθρωποφαγικές επιθέσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Πολιτικά, αλλά και ανθρώπινα, με επηρέασε πολύ η ίδια η ομιλία του προέδρου εκείνο το βράδυ, όπου αφού ευχαρίστησε τους χιλιάδες ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, που προσήλθαν στις κάλπες μας είπε ότι κέρδισε το φως. Τι ήθελε να πει; Ότι η Έφη Αχτσιόγλου ή εγώ αντιπροσωπεύαμε το σκοτάδι; Και ούτε αυτό βέβαια είναι το σημαντικό. Το σημαντικό είναι τι είχε γίνει όλο το προηγούμενο διάστημα, το ότι σε όλη την προεκλογική του καμπάνια άφηνε διάφορες αιχμές, που δεν είχαν καμία βάση στην πραγματικότητα. Ένα παράδειγμα: η αιχμή ότι στη δική του ομάδα δεν είχε κανέναν βουλευτή, που αναφερόταν στη μειονότητα στη Θράκη ως τουρκική μειονότητα. Χωρίς ονόματα, βέβαια. Ας παραδεχθούμε σήμερα ότι τέτοιες τακτικές δεν υπηρετούν ούτε τη συντροφικότητα ούτε τη λογική της ενότητας. Εξάλλου, για τα ζητήματα της μειονότητας έχουμε ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ συγκεκριμένες θέσεις, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με εκείνους, που εργαλειοποιούν το θέμα, ούτε με εκείνους, που αναζητούν πρόσημα πατριωτισμού. Σημαντικότερο ακόμα είναι ότι η ομάδα, που τον υποστήριζε – και σε επίπεδο κεντρικών στελεχών, αλλά και μεσαίων έκανε έναν απαράδεκτο πόλεμο ενάντια σε άλλες υποψηφιότητες. Μαθαίναμε ότι ο ίδιος ήταν ο εκλεκτός του Αλέξη Τσίπρα, ότι πρέπει το κόμμα να προβεί σε αποπαρασίτωση – γλώσσα προερχόμενη ευθέως από τη ρητορική της ακροδεξιάς. Άλλοι μας εύχονταν καλή μετανάστευση. Δεν τις λες και παρεμβάσεις, που στόχευαν στην ενότητα. Σε συνέντευξή μου στον ΑΝΤ1 ζήτησα από τον τότε υποψήφιο πρόεδρο να αποκηρύξει τέτοιες επιθέσεις, να πει δηλαδή ότι δεν έχουν καμία σχέση με τη δική του υποψηφιότητα, με το δικό του όραμα. Ποτέ δεν υπήρξε μια τέτοια διάψευση. Και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω ότι ήταν λάθος, που ο σύντροφος Αλέξης δεν πήρε θέση. Θα μπορούσε πριν από την πρώτη εκλογή να κάνει μια ανάρτηση, που θα ξεκαθάριζε δύο πράγματα, χωρίς να ‘σπάει’ την ουδετερότητά του, απεναντίας θα την ενίσχυε: πρώτον, ότι ‘παραμένω ουδέτερος σε αυτή την εκλογική διαδικασία’ και, δεύτερον, ότι ‘δεν επιτρέπω σε κανέναν υποψήφιο ή υποστηρικτές του να λένε ότι τους στηρίζω, αλλά ούτε θεωρώ ότι κάποιοι άλλοι υποψήφιοι με υπονόμευαν’. Δεν ξέρω γιατί δεν το έκανε, αλλά και αυτό είναι μέρος του τραύματος.

Όμως και τις τελευταίες εβδομάδες, δε θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι οι πρωτοβουλίες, που έχουν ληφθεί διαφυλάσσουν την ενότητα του κόμματος. Για αυτές δε θα μιλήσω σήμερα, καθώς συνυπογράφω το κείμενο των εννιά, που καταθέσαμε στην Πολιτική Γραμματεία. Να πω μόνο τούτο: αν ο νέος πρόεδρος επιμένει στην αδιαμεσολάβητη σχέση του με τον λαό, στην ουσία καταργούνται όλα τα ενδιάμεσα όργανα και η σημασία της Πολιτικής Γραμματείας, όπως και η δυνατότητα μιας μειοψηφίας να έχει λόγο.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, ήμουν μέλος του ΚΚΕ εσωτερικού από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Είχα την τύχη να συναντήσω, έστω και για λίγο, εμβληματικές μορφές της ανανεωτικής αριστεράς, όπως ο Μπάμπης Δρακόπουλος, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Κώστας Φιλίνης, ο Γιάννης Μπανιάς και ο Τάκης Μπενάς. Και μέσα από αυτούς να ακούσω ιστορίες από την προηγούμενη γενιά, που έδωσε μάχες για την κριτική αριστερά, που για να την υποστηρίξουν ήταν εξόριστοι ανάμεσα στους εξόριστους. Πώς φαντάζεται ο σύντροφος ναύαρχος ότι αισθανόμουν όταν άκουγα να λέει ότι με τη νέα κατάσταση δεν υπάρχουν πια τάσεις μέσα στο κόμμα και όποιοι δεν αντέχουν να κάτσουν στην άκρη; Μια θέση, που ουσιαστικά ακυρώνει την κριτική αριστερά, συνδέοντας τις χειρότερες παραδόσεις και του σταλινισμού και των αστικών μη δημοκρατικών κομμάτων. Δεν είναι πλούτος τα ιδεολογικά ρεύματα; Οι ιδέες, οι προτάσεις, οι αναλύσεις της Αριστεράς αποτελούν λόγο απομόνωσης;

Όλοι χρειάζεται να κάνουμε κριτική και αυτοκριτική. Η δική μου είναι ότι στην περίοδο 2019-2023 αυτολογοκρίθηκα. Προσπάθησα, αλλά όχι όσο έντονα απαιτούσαν οι καιροί να θέσω θέμα για το αντιΣΥΡΙΖΑ ρεύμα, για ποιο λόγο είχαμε ένα έλλειμα αξιοπιστίας και πάνω απ’ όλα με ποιο πολιτικό σχέδιο θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, που φαινόταν και στις δημοσκοπήσεις και στην ίδια την κοινωνία. Όχι οι παραφωνίες, όπως ακούγεται αλλά η έλλειψη σοβαρής κριτικής είναι αυτό, που μας κόστισε.

Εν κατακλείδι, η ενότητα θα δοκιμαστεί τις επόμενες εβδομάδες. Δε θεωρώ ότι χάθηκε η υπόθεση, αλλά ούτε είμαι και αισιόδοξος μετά από τις πρώτες κινήσεις της νέας ηγεσίας. Παραμένω στρατευμένος στην υπόθεση της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς. Την επόμενη περίοδο θα φανεί αν αυτή η υπόθεση έχει μέλλον εντός του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Σε κάθε περίπτωση, οι αποφάσεις είναι μπροστά μας. Υπάρχουν πολλοί, που μπορούν να διαφωνήσουν μεταξύ τους για το ποια είναι η σωστή απόφαση. Αλλά είμαι σίγουρος ότι με πολλούς και πολλές συντρόφους και συντρόφισσες θα παραμείνει η σχέση, που έχουμε οικοδομήσει εδώ και δεκαετίες.”

Ο Πάνος Σκουρλέτης, χαρακτήρισε “άκρως διχαστική” την αναφορά του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ σε αριστερόμετρο.

Οι τόνοι ανέβηκαν με αφορμή τις λίστες με τις εταιρείες, που έχουν λάβει χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ο Παύλος Πολάκης επιχειρηματολόγησε κατά των προηγούμενων τομεαρχών επειδή αυτή η διάσταση δεν είχε αναδειχθεί επαρκώς. Μέλη της Ομπρέλας αντέδρασαν, σηκώθηκαν όρθιοι και τον διέκοψαν υποστηρίζοντας πως “κάθε φορά, που βγαίναμε στα κανάλια, από τα πέντε διαθέσιμα λεπτά, τα τρία απολογούμασταν”. “Εξαιτίας του ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε πέντε μονάδες και τώρα έρχεται εδώ και παριστάνει τον τιμητή.” Ο Π. Πολάκης αναφέρθηκε και στη στάση του κόμματος στο θέμα των εμβολίων, με ευθύνη του Α. Ξανθού.

Η Έφη Αχτσιόγλου άσκησε κριτική στην ερμηνεία του αποτελέσματος στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Επίσης, στην ανάρτηση Κασσελάκη για την υπονόμευση λίγο πριν τις κάλπες, θεωρώντας ότι έπληξε την ενότητα και τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματος, ενώ εκτίμησε ότι η τοποθέτησή του στον ΣΕΒ “αλλοιώνει τον πυρήνα της μισθωτής εργασίας”.

Ο Νίκος Παππάς προέτρεψε: “Να συνειδητοποιήσουμε ότι έγινε εκλογή ηγεσίας και να μη συμπεριφερόμαστε σα να μην έγινε. Υπήρξαν φωνές κριτικής, που ήταν κατ’ ελάχιστο βιαστικές και άδικες. Αν υπάρχει θέμα ανάκλησης της ρύθμισης εκλογής προέδρου από τη βάση να τεθεί. Η διακήρυξή μας προσδιορίζει τη φυσιογνωμία μας. Ο οδικός χάρτης προς το συνέδριο είναι η υλοποίηση της εντολής μετασχηματισμού και διεύρυνσης.”

Ο Γιάννης Ραγκούσης υπογράμμισε: “Δεν αλλάξαμε ηγεσία για να παρακολουθούμε άπρακτοι να πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο, από τη δεύτερη θέση στην τρίτη, από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη θέση της ελάσσονος αντιπολίτευσης.”

Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος ζήτησε συγγνώμη από τον Παναγιώτη Ρήγα, αναγνωρίζοντας ότι ήταν λάθος του το επεισόδιο μετά τις εθνικές εκλογές. Εκείνος τη δέχθηκε, διαπιστώνοντας γενναιότητα από πλευράς του, ενώ ζήτησε από την Επιτροπή Δεοντολογίας του κόμματος να μη συνεχίσει την έρευνα εις βάρος του.

Όπως μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ πριν τη διεξαγωγή της, προκρίνεται το τρίπτυχο ‘ενότητα – πρόταση – δράση’. “Η προσπάθεια θα είναι πολύπλευρη με διαρκή αποδόμηση των κυβερνητικών πεπραγμένων αλλά και θετικές προοδευτικές προτάσεις σε κάθε τομέα πολιτικής.” Έμφαση δίνεται και στη διαχείριση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. “Τα στοιχεία δείχνουν πως λιμνάζουν 4,5 δις ευρώ και προκλητική εύνοια ελάχιστων μεγάλων επιχειρήσεων με εξοβελισμό των μικρομεσαίων. Ιδιαίτερο προβληματισμό δημιουργούν οι απεντάξεις αντιπλημμυρικών έργων, τη στιγμή που ο αρμόδιος υπουργός Βασίλης Κικίλιας προβαίνει σε προληπτική και πρωτοφανή αποποίηση ευθυνών.”

Σε ό,τι αφορά δημοσιεύματα περί έντασης μεταξύ του Παύλου Πολάκη και του Αλέξη Χαρίτση στην πρώτη συνεδρίαση της ΕΠΕΚΕ την Τρίτη (17/10) αναφορικά με την αντιπολιτευτική γραμμή στον τομέα της οικονομίας και τα υπερκέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων, πηγές που επικαλείται το ΑΠΕ-ΜΠΕ τα σχολίασαν ως “προϊόν επιστημονικής φαντασίας”. “Όχι μόνο δεν υπήρξε κανένα επεισόδιο, αλλά όλοι όσοι ήταν παρόντες, μιλούν για τον άψογο συντονισμό του Π. Πολάκη και την υπεύθυνη και εποικοδομητική στάση όλων των συμμετεχόντων και, βεβαίως, του Αλ. Χαρίτση.” Ο τελευταίος υποστήριξε πως το θέμα είχε αναδειχθεί προεκλογικά και με ερωτήσεις στη Βουλή. Σχετικά με την άρση ασυλίας του Π. Πολάκη, υποστηρίζεται ότι “το γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ βρίσκει βηματισμό δεν αρέσει σε κάποιους. Σε αυτό το πλαίσιο πυκνώνουν οι επιθέσεις και η προσπάθεια αποδόμησης των στελεχών του. Χαρακτηριστική περίπτωση η είδηση περί ακόμη μίας άρσης ασυλίας του Π. Πολάκη. Καθόλου περίεργο, αφού μέσω του Τομέα Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει αποκαλύψει πληθώρα γαλάζιων σκανδάλων σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.”

Ο Στέφανος Κασσελάκης έκανε γνωστό πως ο λόγος μη φυσικής παρουσίας του στην Πολιτική Γραμματεία είναι πως την Πέμπτη (19/10) θα παντρευτεί τον σύντροφό του με πολιτικό γάμο στη Nέα Υόρκη. Είχαν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Τα μέλη του οργάνου του κόμματος του έστειλαν τις ευχές τους.

κεντρική φωτογραφία: eurokinissi