Η ανάγκη του ανήκειν και το τελευταίο αντίο στον Μιχάλη

August 11, 202374 views0

Σε δημοσίευσή του στο FB o καλλιτέχνης Μελαχρινός Βελέντζας μοιράστηκε την ιστορία του αδερφού του, που ήταν οπαδός της ΑΕΚ: “Ο αδερφός μου πέθανε από ναρκωτικά. Ηρωίνη. Ο Άγγελος ήταν 18 ετών. Εγώ 15. Τον θάψανε δίπλα–δίπλα με ένα φίλο του, 16 εκείνος. Ο Άγγελος ήταν στους οργανωμένους της ΑΕΚ. Οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη του ανήκειν, ειδικά όταν η οικογένεια αποτυγχάνει να επιτελέσει αυτό τον ρόλο. Κι έτσι, ειδικά όταν είμαστε παιδιά, βρίσκουμε καταφύγιο εκεί, που μας το προσφέρουν.

Ταξίδευε συχνά με την ομάδα του για να την υποστηρίζει στα εκτός έδρας παιχνίδια. Παρών, γεμάτος εφηβική ορμή και στη θύρα 21 στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Τα ναρκωτικά και το να είσαι ‘φτιαγμένος’ ήταν το εισιτήριο για ένα σκληρό πυρήνα οπαδών. Μαστουρωμένος έμπαινε στο γήπεδο και φώναζε για την ομάδα του. Όταν πέθανε, αρχίσαμε να μαζεύουμε τα πράγματά του από το δωμάτιο. Βρήκαμε φωτογραφίες, στις οποίες απεικονιζόταν με φίλους του να κάνει ένεση ντυμένος στα κιτρινόμαυρα και γελώντας εκστατικά.

Μου λείπει. Είναι δύσκολο να χάνεις τον αδερφό σου, έτσι κι αλλιώς. Πόσο μάλλον σε τόσο μικρή ηλικία. Δεν πρόλαβε να ζήσει. Και δεν προλάβαμε να μοιραστούμε όσα θα ακολουθούσαν.

Με τον Άγγελο και τον άλλο μου αδερφό μεγαλώσαμε σε αλάνες. Όταν παίζεις μπάλα, υπάρχει μια οργανική σύνδεση με κάτι πρωτόγονο. Και, κυρίως, με αυτό που ονομάζουμε χαρά του παιχνιδιού. Στήναμε τέρματα σε χωματόδρομο και όταν τύχαινε να εμφανιστεί κάποιο αυτοκίνητο γινόταν διακοπή του αγώνα για να περάσει. Πέφταμε κάτω και σκίζαμε τα γόνατά μας. Αίμα, που μας ένωνε. Διεκδικούσαμε με πάθος τη μπάλα. Ο ένας από τον άλλον. Με αγάπη ο ένας για τον άλλον.

Παρατηρώντας όλα αυτά, που έγιναν το βράδυ της Δευτέρας, με το παιδί που δολοφόνησαν έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ και όλη τη συζήτηση, που κάθε τόσο επανέρχεται για την οπαδική βία σκέφτομαι το εξής: τον τρόπο με τον οποίο, ανεξαρτήτως ομάδας, στρατολογούνται νέα παιδιά και εργαλειοποιούνται από τις ίδιες τις ομάδες τους. Ομάδες, των οποίων οι πρόεδροι είναι επιχειρηματίες, κάνουν μπίζνες και αρκετοί από αυτούς έχουν διασυνδέσεις με τη μαφία και την ακροδεξιά.

Για ακόμη μία φορά δολοφονήθηκε ένας άνθρωπος επειδή υποστήριζε μία ομάδα. Και γίνεται ήρωας. Οι φίλαθλοι της ομάδας του θα αφήσουν κασκόλ και λουλούδια, θα σχηματίσουν με κεράκια τα αρχικά του ονόματός του, κάποιος δρόμος θα πάρει το όνομά του. Και τα ΜΜΕ θα ετοιμάζουν με τη σέσουλα άρθρα για τη ‘συγκλονιστική στιγμή που…’. Εγγυημένο manual διαμόρφωσης της συλλογικής μνήμης. Μόνο που κάθε μνημείο, το οποίο στήνεται για κάποιον o oποίος έφυγε άδικα, την ίδια στιγμή ορθώνεται απειλητικά απέναντι σε κάθε πιθανή λύση του προβλήματος.

Μέσα σε όλες τις ομάδες υπάρχουν υγιώς σκεπτόμενοι φίλαθλοι, και δη σε μια ομάδα με ιστορικές ρίζες, όπως είναι η ΑΕΚ. Το πρόβλημα, όμως, δεν έχει χρώματα. Το πρόβλημα είναι συλλογικό και μόνο ως τέτοιο μπορεί να αντιμετωπιστεί. Η δε συζήτηση, που αναπτύσσεται στα ΜΜΕ είναι μόνο υποκριτική, τη στιγμή που οι ιδιοκτήτες των καναλιών είναι ταυτόχρονα και ιδιοκτήτες των ομάδων.

Υ.Γ1: H πιο ταιριαστή φωτογραφία να συνοδεύσει αυτό το κείμενο, θα ήταν μία από εκείνες του δωματίου. Με την επισήμανση ‘ακολουθεί σκληρή εικόνα’. Μόνο που δε χρειαζόμαστε σοκ για το σοκ, που θα καταναλωθεί σε ένα ακόμη βιαστικό scroll down. Χρειαζόμαστε να κερδίσουμε ξανά τη δυνατότητά μας στη διαλεκτική και τη σκέψη πάνω στα πράγματα. Αντίσταση στον εντυπωσιασμό και την ταχύτητα.

Υ.Γ2: Θυμάμαι τον Άγγελο, λίγο πριν πεθάνει, να γυρνάει μία μέρα σπίτι χαρούμενος από κάποιο παιχνίδι της ΑΕΚ. Δεν ήταν μαστουρωμένος. Με κοίταξε και μου είπε γελώντας: ‘Κερδίσαμε σήμερα’.”

Με κίτρινα τριαντάφυλλα αποχαιρέτησαν τον Μιχάλη Κατσουρή την Παρασκευή (11/08) συγγενείς, φίλοι και η οικογένεια της ΑΕΚ στο ναό Αγίου Κωνσταντίνου στην Ελευσίνα, όπου ζούσε. Oι γονείς του, που τις προηγούμενες μέρες είχαν μεταφερθεί με δυσφορία στο νοσοκομείο, ζήτησαν να γίνουν δωρεές αντί στεφάνων στη μνήμη του υπέρ του Συλλόγου Φίλων Παιδιών με καρκίνο – Ελπίδα.

“Ντράπηκα να την κοιτάξω”, μετέφερε στο FB o γιατρός της μητέρας Γιάννης Τσιαφούτης: “.. Πρέπει να βγω, έχω να ταχτοποιήσω”, του είπε.

Αριθμοί λογαριασμών:

Alpha Bank > IBAN: GR26 0140 1520 1520 0200 2000 515

Εθνική Τράπεζα Ελλάδος > IBAN: GR20 0110 0800 0000 0804 8089 836

Στην κατάθεση χρειάζεται να δηλωθεί το ονοματεπώνυμο του δωρητή και να γραφτεί ΜΙΧΑΛΗΣ. Στη συνέχεια, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τα γραφεία του συλλόγου είτε τηλεφωνικά στο 210 77 000 09 (επιλ: 1), είτε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο syllogoselpida@elpida.org, ώστε να γνωστοποιήσουν τα στοιχεία τους προκειμένου να σταλεί σχετική απόδειξη δωρεάς.

Ο δήμαρχος Αργύρης Οικονόμου ανέφερε: “Η Ελευσίνα, μια πόλη που στέκεται απέναντι στον φασισμό και τον ρατσισμό, μια πόλη ενάντια σε κάθε φαινόμενο βίας, οφείλει να τιμήσει με τις πρέπουσες ενέργειες τη μνήμη ενός δικού της παιδιού, του Μιχάλη Κατσουρή. Η άνανδρη και απρόκλητη δολοφονία του δεν πρέπει να ξεχαστεί και δε θα ξεχαστεί. Ο χώρος ταφής του θα είναι πάντα εκεί, ως σύμβολο ιστορικής μνήμης, να θυμίζει σε όλους μας αλλά και στις επόμενες γενιές τις οδυνηρές συνέπειες της οπαδικής-φασιστικής βίας. Είναι το ελάχιστο, που μπορούμε να κάνουμε στη μνήμη του.”