“Η πολυδιάσπαση των προοδευτικών δυνάμεων ανοίγει τον δρόμο για την εδραίωση των συντηρητικών ιδεών”

Στο περιθώριο των συναντήσεών του με τον Enrico Letta, πρώην γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος Ιταλίας (2021-2023) και με τον επικεφαλής του Κινήματος Πέντε Αστέρων, Giuseppe Conte στη Ρώμη τη Δευτέρα (04/12) ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε ότι η πολυδιάσπαση των προοδευτικών δυνάμεων ανοίγει τον δρόμο για την εδραίωση των συντηρητικών ιδεών στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και τη διακυβέρνηση. Ακολούθησαν την Τρίτη (05/12) συνομιλίες με τον πρόεδρο της Ιταλικής Αριστεράς, Nicola Fratoianni και την Τετάρτη (06/12) με τη γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος, Elly Schlein.

“Με αφορμή την παρουσία μου στη Ρώμη για τη συνεδρίαση της Επιτροπής Monitoring του Συμβουλίου της Ευρώπης, είχα την ευκαιρία να συναντήσω δύο συναδέλφους και καλούς φίλους, τους πρώην πρωθυπουργούς της Ιταλίας, Ενρίκο Λέτα και Τζουζέπε Κόντε.

Ο Ενρίκο Λέτα άσκησε κριτική στις πολιτικές λιτότητας της ΕΕ την περίοδο 2013-2014 και ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός, που άνοιξε για μένα τις πόρτες του πρωθυπουργικού γραφείου του Παλάτσο Κίτζι το 2014, παρόλο που τότε δεν ήμουν ακόμη ομόλογός του. Αργότερα είχαμε την ευκαιρία να συνεργαστούμε πιο στενά όταν ανέλαβε επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος.

Ο Τζουζέπε Κόντε (2018–2021) ανέλαβε πρωθυπουργός στην κυβέρνηση συνεργασίας των 5 Αστέρων με το Δημοκρατικό Κόμμα, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την Ευρώπη, στην κορύφωση των προσφυγικών ροών. Η συνεργασία μας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τη Σύνοδο των Ευρωπαϊκών χωρών του Νότου, ήταν στενή. Σήμερα παραμένει επικεφαλής των 5 Αστέρων.

Είχα την ευκαιρία να συζητήσω και με τους δύο για τις διεθνείς εξελίξεις, την ανάγκη για διπλωματικές πρωτοβουλίες για ειρήνη στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη, τις προκλήσεις του προοδευτικού χώρου στην Ευρώπη και ιδιαίτερα για την άνοδο της Ακροδεξιάς και τη συνεργασία της με τη κεντροδεξιά, όπως συμβαίνει στην Ιταλία.

Η πολυδιάσπαση και ο πολυκερματισμός των προοδευτικών δυνάμεων ανοίγουν τον δρόμο για την εδραίωση των συντηρητικών δυνάμεων στη διακυβέρνηση, αλλά και για την εδραίωση της ηγεμονίας των ιδεών της Ακροδεξιάς στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Οι μάχες, που έχουμε μπροστά μας δεν είναι μόνο εκλογικές, αλλά πολιτικές και ιδεολογικές. Και θα είναι ολοένα και πιο δύσκολες όσο δεν κατανοούμε ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται εντός των τειχών.”

“Συνάντησα χθες τον πρόεδρο της Ιταλικής Αριστεράς (Sinistra Italiana), Νίκολα Φρατογιάνι και σήμερα την πρόεδρο του Δημοκρατικού Κόμματος (Partido Democratico), Έλλη Σλάιν. Και οι δύο ηγέτες των κομμάτων, που προέκυψαν από τους μετασχηματισμούς και τις διασπάσεις του ιστορικού PCI, του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ.

Με τον Νίκολα γνωριζόμαστε από τους κοινούς μας αγώνες στο κίνημα ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, τις διαδηλώσεις στη Γένοβα και αργότερα στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στη Φλωρεντία, τότε που διαμορφώθηκε μια νέα πληθυντική ταυτότητα για την ευρωπαϊκή αριστερά.

Την Έλλη τη γνώρισα σήμερα. Μια δυναμική νέα γυναίκα, εκπρόσωπος μιας νεότερης γενιάς, που η σχέση της με την πολιτική πέρασε περισσότερο μέσα από τα κινήματα για την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων, το φεμινιστικό και το LGBT+ κίνημα.

Το θετικό για τις πολλαπλές μορφές της αριστεράς και των προοδευτικών κομμάτων στη γειτονική Ιταλία, είναι ότι τουλάχιστον ασχολούνται περισσότερο με τη Μελόνι, παρά με το να ανταλλάσσουν φίλια πυρά. Συζητάνε μεταξύ τους και βρίσκονται μαζί στις ίδιες διαδηλώσεις. Και κυρίως ότι ο εκλογικός τους νόμος τους προσανατολίζει να εργάζονται με ορίζοντα έναν μελλοντικό εκλογικό συνασπισμό, που θα έχει στόχο να ανατρέψει τη Δεξιά από τη διακυβέρνηση.

Μαζί τους είχα την ευκαιρία να συζητήσω για όλα αυτά αλλά και για τα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής μας, που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα των ευρωπαίων πολιτών.

Την κλιματική κρίση και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Την κοινωνική δικαιοσύνη και την καταπολέμηση των ανισοτήτων. Την προάσπιση του κράτους δικαίου. Τις προκλήσεις για τους νέους και το μείζον θέμα του στεγαστικού. Τη στήριξη της δημόσιας υγείας και παιδείας. Την αντιμετώπιση του ρατσισμού και την προώθηση μιας δίκαιης ευρωπαϊκής συμφωνίας μετανάστευσης και ασύλου, ώστε να μην έχουμε ξανά τραγωδίες όπως της Πύλου και της Lampedusa, που ντροπιάζουν τους λαούς μας.

Την άμεση κατάπαυση πυρός στη Γάζα. Την ειρήνη στη βάση του διεθνούς δικαίου στην Ουκρανία.

Η παραγωγή πολιτικής σκέψης αλλά και εναλλακτικής πρότασης πάνω στα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής μας, είναι αυτή που μπορεί να δώσει ξανά την ελπίδα – για να θυμηθώ και τον Γκράμσι – για μια νέα ηγεμονία των προοδευτικών ιδεών, απέναντι στη σημερινή κυριαρχία της δεξιάς.”