Δίκη για το Μάτι: “Πέταξα καρέκλα στον Ματθαιόπουλο και είμαι στο Τμήμα”
Μέσα σε έντονες αποδοκιμασίες συγγενών θυμάτων της πυρκαγιάς στο Μάτι το 2018 με τους 104 νεκρούς στην ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα, η πρόεδρος ανακοίνωσε την απόφαση του Tριμελούς Πλημμελειοδικείου για ενοχή έξι από τους 21 κατηγορούμενους και την ομόφωνη αθώωση των υπόλοιπων 15 από όλες τις κατηγορίες τη Μ. Δευτέρα (29/04). Σε ό,τι αφορά τις ποινές φυλάκισης, για τέσσερα πρώην στελέχη της Πυροσβεστικής σωρευτικά ξεπερνούν τα εκατό χρόνια, ωστόσο, ορίστηκε εκτιτέα να είναι τα πέντε έτη, ενώ οι ποινές μετατρέπονται σε χρηματικές, με τα ποσά να κυμαίνονται γύρω στις 40.000 ευρώ για τον καθένα.
Κηρύχθηκαν ένοχοι οι:
– Σωτήρης Τερζούδης, τότε αρχηγός της Πυροσβεστικής για ανθρωποκτονία από αμέλεια για 102 θανάτους και σωματική βλάβη από αμέλεια 32 ανθρώπων. Αφορά την εκτροπή του ελικόπτερου, που πήγαινε στο Μάτι προς τα διυλιστήρια Κορίνθου > Ποινή φυλάκισης: 111 έτη
– Βασίλης Ματθαιόπουλος, τότε υπαρχηγός του πυροσβεστικού σώματος για ανθρωποκτονία από αμέλεια για τον πνιγμό εννιά ανθρώπων στη θάλασσα, καθώς δεν κινητοποίησε τα πλοιάρια της Πυροσβεστικής ούτε τις λέμβους της ΕΜΑΚ > Ποινή: 15 έτη
– Ιωάννης Φωστιέρης, τότε επικεφαλής του Ενιαίου Συντονιστικού Κέντρου Επιχειρήσεων για ανθρωποκτονία από αμέλεια 102 ανθρώπων και σωματικές βλάβες 32 σχετικά με την εκτροπή του ελικόπτερου και τη μη ορθή επιχειρησιακή διαχείριση των δυνάμεων της Πυροσβεστικής > Ποινή: 111 έτη
– Νικόλαος Παναγιωτόπουλος, τότε διοικητής Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Αθηνών για ανθρωποκτονία από αμέλεια 102 ανθρώπων και σωματική βλάβη από αμέλεια άλλων 32 > Ποινή: 111 έτη
– Χαράλαμπος Χιόνης, τότε διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Αττικής για την παράλειψη να προχωρήσει οργανωμένη απομάκρυνση κατοίκων, για την απουσία ενημέρωσης για την εξέλιξη της φωτιάς και τη μη ορθή διαχείριση συντονισμού των δυνάμεων > Ποινή: 111 έτη
Τέλος, κρίθηκε ένοχος και ο κάτοικος Νταού Πεντέλης Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, από την αυλή του οποίου ξεκίνησε η φωτιά, για εμπρησμό από αμέλεια > Ποινή: 3 έτη
Αθώοι ομόφωνα είναι τα στελέχη της Πυροσβεστικής Χρήστος Γκολφίνος, Φίλιππος Παντελεάκος, Δαμιανός Παπαδόπουλος, Χρήστος Λάμπρης, Χρήστος Δροσόπουλος, Γεώργιος Πορτοζούδης και Στέφανος Κολοκούρης, ο τότε αξιωματικός στα εναέρια μέσα της ΕΛΑΣ Χαράλαμπος Συρογιάννης, ο τότε γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Ιωάννης Καπάκης, η τότε περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου και οι τότε δήμαρχοι Μαραθώνα Ηλίας Ψινάκης και Πεντέλης Δημήτριος – Στέργιος Καψάλης.
Αθώοι ομόφωνα, επίσης, κρίθηκαν, παρά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση οι Βάιος Θανασιάς τότε αντιδήμαρχος δήμου Μαραθώνα, Ευάγγελος Μπουρνούς τότε δήμαρχος Ραφήνας – Πικερμίου, Αντώνης Παλπατζής τότε αντιδήμαρχος Ραφήνας – Πικερμίου.
Το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου αναγνώρισε το δικαστήριο στους τέσσερις από τους έξι κατηγορούμενους: Σωτήρη Τερζούδη, Ιωάννη Φωστιέρη, Νικόλαο Παναγιωτόπουλο και Χαράλαμπο Χιόνη, αλλά όχι στους Βασίλη Ματθαιόπουλο και Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο.
Στο άκουσμα της απόφασης οι δεκάδες πολίτες εντός της αίθουσας διαμαρτυρήθηκαν φωνάζοντας ‘Ντροπή’. Απειλήθηκαν επεισόδια όταν κάποιοι από το ακροατήριο κινήθηκαν προς τους κατηγορούμενους, οι οποίοι φυγαδεύτηκαν από την είσοδο, που χρησιμοποιούν οι δικαστές. Συγγενής θύματος πήγε μπροστά από τους κατηγορούμενους ζητώντας να την κοιτάξουν στα μάτια. “Έπρεπε από μόνοι τους να μπουν στη φυλακή. Όλοι αθώοι; Δεν υπάρχει δικαιοσύνη.” Άλλοι πετούσαν καρέκλες.

“Καταραμένοι, δεν έχετε τσίπα. Ούτε ένα συγγνώμη.”, είπε άλλη συγγενής θύματος, ενώ πολλοί ξέσπασαν σε κλάματα και αποδοκιμασίες.
Έντονες αντιδράσεις προκάλεσαν και οι αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης των έξι κηρυχθέντων ενόχων σχετικά με την αναγνώριση ελαφρυντικών, συγκεκριμένα ενός που αναφέρθηκε στον εντολέα του ως οικογενειάρχη. “Όλοι έντιμοι οικογενειάρχες είναι… Κι εμείς οικογένειες είχαμε… Δεν μπορώ άλλο… Περίμενα έξι χρόνια… Θα το πάθω το εγκεφαλικό σήμερα. Έχετε καταλάβει τι δικάσατε;”, αγανάκτησε μια γυναίκα. “Να τους δώσετε και επαίνους”, ακούστηκε να φωνάζει κάποιος.

Γιάννης Παναγόπουλος, eurokinissi
“Το δικαστήριό σας αποτελεί προσβολή για τους νεκρούς, τους ζωντανούς και την αλήθεια”, ανέφερε ένας πολίτης από το κοινό, προκαλώντας φωνές και ξέσπασμα θυμού από άλλους, με αποτέλεσμα να διακοπεί η συνεδρίαση για μερική ώρα, η οποία ξανασταμάτησε μετά από λίγο. Οι κάτοικοι αντιδρούσαν με χειροκροτήματα αποδοκιμασίας σε κάθε διακοπή, ενώ πολλοί φώναζαν στους δικαστές: “Συγχαρητήρια. Τσίπα δεν έχετε;” Με οργή κάποιοι και κλαίγοντας πολλοί άλλοι έλεγαν: “Στην τρύπα σας… Δεν είστε άνθρωποι… Όλη η Ελλάδα ξέρει τι έγινε στο Μάτι και εμείς βασιζόμαστε σ’ εσάς…”
“Άμα καιγόταν ένα δημόσιο πρόσωπο, θα ήταν κακούργημα. Αλλά εμείς είμαστε για πλημμέλημα. Εμείς έχουμε μόνο τάφους.”, είπε μια κοπέλα αποχωρώντας.
Τη Μ. Τρίτη (30/04) συγγενείς των θυμάτων θα δώσουν συνέντευξη Τύπου στις 13:30 στην ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20) στον πρώτο όροφο.
Την επίσπευση της καθαρογραφής της απόφασης θα ζητήσει η πρόεδρος του Άρειου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα Χριστοδουλέα προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος παραγραφής αδικημάτων.
Παράλληλα, θα ερευνηθεί αυτεπαγγέλτως εάν συντρέχουν λόγοι άσκησης έφεσης κατά το σκέλος εκείνο, που αφορά τις αθωώσεις των εμπλεκόμενων στην τραγωδία της 23ης Ιουλίου 2018, καθώς συμπληρώνονται έξι χρόνια και πρέπει τα δύο επόμενα έτη να εκδικαστεί η υπόθεση στο Εφετείο και, στη συνέχεια, στον Άρειο Πάγο.
Αναλυτικότερα, η πρόεδρος του Άρειου Πάγου θα καλέσει τον προϊστάμενο του Πρωτοδικείου Αθηνών, Χριστόφορο Λινό να προβεί σε κάθε δυνατή ενέργεια ώστε να μπορέσει να προσδιοριστεί η δίκη σε δεύτερο βαθμό.
Ακόμη, η κ. Κλάπα θα ζητήσει να απαλλαγεί από κάθε άλλη δικαστική υποχρέωση το επόμενο χρονικό διάστημα η πρόεδρος του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, προκειμένου να ασχοληθεί αποκλειστικά και μόνο με τη σύνταξη του σκεπτικού της απόφασης και των πρακτικών της δίκης.
Οι δικηγόροι των συγγενών των θυμάτων αναμένεται να υποβάλουν αίτημα προς την Εισαγγελία Εφετών να ασκήσει έφεση – τόσο σε ό,τι αφορά τις ποινές που επιβλήθηκαν στους καταδικασθέντες, όσο και σχετικά με τις αθωώσεις.
Σε ανακοίνωσή της η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ):
“Εκφράζει την έντονη ανησυχία της για τα λαϊκά δικαστήρια, που έχουν στηθεί στη χώρα εδώ και καιρό υπό την ανοχή της πολιτείας και τα οποία συνοδεύονται, πλέον, με προπηλακισμούς σε βάρος των λειτουργών της δικαιοσύνης και με δηλώσεις πολιτικών προσώπων, οι οποίες – αφενός μεν πυροδοτούν έναν άκρατο λαϊκισμό, και αφετέρου συνιστούν παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης, όπως (στη δεύτερη περίπτωση) οι χθεσινές δηλώσεις του υφυπουργού Δικαιοσύνης, με τις οποίες προαναγγέλλει την άσκηση έφεσης από τον εισαγγελέα κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.
Η άσκηση των ενδίκων μέσων από τον εισαγγελέα επαφίεται αποκλειστικά στην ανεξάρτητη δικαιοδοτική του κρίση και στη σύμφωνη με αυτή εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού – και όχι στις επιθυμίες και διαθέσεις της εκτελεστικής εξουσίας.
Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων θα προσφύγει άμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών καταγγέλλοντας τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας σε βάρος του θεσμού της δικαιοσύνης και της ανεξαρτησίας της.
Καλούμε όλους τους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς να συνεχίσουν να απονέμουν δίκαιο με βάση τη φωνή της συνείδησής τους, τα στοιχεία της δικογραφίας, το Σύνταγμα, τους νόμους που ψηφίζει η Βουλή και με σεβασμό, πάντοτε, της προσωπικότητας και των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, όπως επιτάσσουν τα διεθνή κείμενα. Σε ένα κράτος δικαίου, η δικαιοσύνη δεν απονέμεται ούτε με όρους λαϊκισμού ούτε με όρους οχλαγωγίας.
Η νομοθεσία της ελληνικής πολιτείας περιλαμβάνει ένα σύστημα κανόνων ποινικού δικαίου, όπως ισχύει σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία, που προβλέπει τη διαβάθμιση των ποινικών αδικημάτων σε κακουργήματα και πλημμελήματα, τις ποινές που καθορίζονται για το καθένα, τους κανόνες της συρροής, τις ελαφρυντικές περιστάσεις, τις προϋποθέσεις της αναστολής μιας ποινής ή της μετατροπής αυτής, καθώς και τη θεμελιώδη αρχή της εφαρμογής της επιεικέστερης ποινικής διάταξης για τον κατηγορούμενο, που περιλαμβάνεται ως αρχή σε όλα τα διεθνή κείμενα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Αυτός ο νομικός πολιτισμός, που ισχύει σήμερα σε κάθε δημοκρατική και ευνομούμενη πολιτεία, που διέπεται από Σύνταγμα, κατακτήθηκε μέσα από αγώνες και θυσίες για την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.”
Η δήλωση της Ρένας Δούρου:
“Σήμερα το δικαστήριο με έκρινε ομόφωνα αθώα για την τραγωδία στο Μάτι. Να σημειωθεί ότι προηγήθηκε αθωωτική πρόταση του κ. εισαγγελέα αλλά και αθωωτική απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου για τους αιρετούς, που αποτελείται από ανώτατο και ανώτερους δικαστές, δηλαδή όλοι οι δικαστές, που με έκριναν σε πειθαρχικό και ποινικό επίπεδο ομόφωνα με αθώωσαν.
Σε μία ασύλληπτη τραγωδία, ακόμα κι αν αποδεδειγμένα πλέον δεν είχα καμμία ανάμειξη, ακόμα κι αν αδίκως διώχθηκα, ο εσωτερικός πυρήνας αξιών μου δεν επιτρέπει να χαρώ για την τελική μου δικαίωση. Γιατί η αδικία, που υπέστησαν τα θύματα και οι συγγενείς τους υπερτερεί της αδικίας, που υπέστην εγώ. Ως πολιτικό πρόσωπο, ένας λόγος παραπάνω η ηθική αυτή να υπερνικά το αίσθημα – ακόμα και της όποιας στιγμιαίας προσωπικής ικανοποίησης.
Γνωρίζω ότι ποτέ και τίποτα, καμμιά διαδικασία δεν μπορεί να γυρίσει τον χρόνο πίσω, να επουλώσει τα τραύματα, να απαλείψει το γεγονός που σημάδεψε βαθύτατα και τη δική μου ζωή. Και γι’ αυτό πρέπει όλοι μας να εκφράσουμε τη συντριβή μας.
Υπήρξα ο κύριος στόχος από τους πολιτικούς μου αντιπάλους σε μία τεραστίων διαστάσεων εθνική τραγωδία, οι οποίοι επιχείρησαν την πολιτική, ηθική και φυσική μου εξόντωση. Κατασυκοφαντήθηκα και λοιδορήθηκα όσο κανείς άλλος.
Οι πολιτικοί μου αντίπαλοι ουδέποτε μπόρεσαν να αποδεχθούν ότι μία νέα, αριστερή, γυναίκα επιτέλεσε, στη διάρκεια της θητείας της, με πρωτοφανή διαφάνεια ένα τεράστιο έργο σε όλους τους τομείς.
Δρομολογήθηκαν 1.250 έργα προϋπολογισμού πάνω από 2,7 δις σε κάθε γωνιά της Αττικής. Χαρακτηριστικά αναφέρω την ανάπλαση του Φαληρικού Όρμου, που έκτοτε παραμένει όπως το παραδώσαμε, τον αγωγό υδροδότησης της Αίγινας, τη δράση ‘Ρεύμα για όλους’ (την περίοδο των μνημονιακών περιορισμών), τη για πρώτη φορά ενίσχυση του ΕΣΥ με εξοπλισμό των δημόσιων νοσοκομείων της Αττικής, που αποδείχθηκαν κρίσιμης σημασίας όταν ήρθε η ώρα αντιμετώπισης της πανδημίας COVID-19 καθώς και τις προσλήψεις στα κέντρα υγείας και άλλα πολλά, τα οποία ακόμα και σήμερα οι πολιτικοί αντίπαλοί μας αποκρύπτουν ότι υλοποιήθηκαν από τη διοίκηση της Δύναμης Ζωής στην Περιφέρεια Αττικής.
Όλο αυτό το έργο στις τοπικές κοινωνίες της Αττικής, για το κάθε λογής κατεστημένο, έπρεπε να αποτελέσει μία παρένθεση, που δε θα επαναληφθεί. Οπότε, αναζητούσαν πάση θυσία το μέσο να πλήξουν, αμαυρώνοντας το έργο μου. Και το βρήκαν στην τραγωδία του Ματιού.
Αγνοώντας το θεσμικό πλαίσιο, αγνοώντας τα γεγονότα – ορθότερα, διαστρεβλώνοντας τα – παραποιώντας τα στο έπακρο με συκοφαντίες, κόντρα στην κοινή λογική και τη διεθνή εμπειρία, καταπατώντας ακόμα και το τεκμήριο αθωότητας, με έδειχναν με το δάχτυλο και με διέσυραν στο πανελλήνιο ως υπεύθυνη της τραγωδίας, στήνοντας τηλεδικαστήρια, εκμεταλλευόμενοι τον πόνο των συμπολιτών μας.
Χαρακτηριστικό της χυδαιότητας και της διαστρέβλωσης είναι το γεγονός ότι μέρες μετά την εθνική τραγωδία έδωσα μία συνέντευξη, στην οποία επισημαίνω ακριβώς ότι όσοι έχουν θέση ευθύνης δεν πρέπει να θεωρήσουν ότι τους έτυχε στραβή στη βάρδια τους, άρα να σκύψουν να δουν πώς δε θα ξαναγίνει τέτοια καταστροφή. Ενώ, λοιπόν, η γραμματική και ουσιαστική διατύπωση είναι ότι πρόκειται για εθνική τραγωδία, διαστρέβλωσαν το νόημα, απέσπασαν τη φράση, έκαναν κοπτοραπτική και προσπάθησαν να με εμφανίσουν ως αναίσθητη, ανάλγητη, που υποβίβασα την τραγωδία σε κάτι απλό και συνηθισμένο.
Και τούτο – αν και γνώριζαν πολύ καλά ότι η κοινή λογική, η διεθνής εμπειρία και το θεσμικό πλαίσιο ορίζουν ότι η Πυροσβεστική έχει την απόλυτη αρμοδιότητα κατάσβεσης δασικής πυρκαγιάς και διάσωσης των πολιτών. Ότι η αιρετή Περιφέρεια (β’ βαθμός Τ. Α.) είχε και έχει καθαρά υποβοηθητικό ρόλο και μάλιστα με αρμοδιότητες, τις οποίες δεν ασκεί αυτοβούλως, αλλά μόνο αν και εφόσον το ζητήσει η Πυροσβεστική. Παρά το γεγονός, ότι ως Περιφέρεια Αττικής ανταποκριθήκαμε στον ρόλο μας και επιτελέσαμε όλα όσα μας ζήτησε η Πυροσβεστική, έγινε τεράστια επικοινωνιακή προσπάθεια να χειραγωγηθεί το ‘κοινό περί δικαίου αίσθημα’ με στόχο να θεωρηθώ ένοχη.
Πιστεύω ακράδαντα ότι για να περιφρουρήσουμε την αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος, στην περίπτωση που εμείς ή ο φορέας, του οποίου είμαστε πολιτικοί προϊστάμενοι, εμπλακεί – έστω και αδιόρατα – σε βλαπτική για τους πολίτες υπόθεση και δημιουργηθούν ακόμα και ελάχιστες σκιές ενοχής, είναι μονόδρομος να επιληφθούν οι φυσικοί δικαστές. Αν κρίνουν ότι είμαστε αθώοι, να αποδιδόμαστε λευκοί στην κοινωνία, αν είμαστε ένοχοι, να τιμωρούμαστε όπως όλοι οι πολίτες.
Συνεπώς, η οχύρωση πίσω από βουλευτικές ασυλίες δεν αρμόζει σε πολιτικούς, που θέλουν να πορεύονται με αξιοπρέπεια και σεβασμό προς τους πολίτες. Η όλη ποινική διαδικασία είναι μεν ιερή για όλες τις πλευρές, που θέλουν να βρουν το δίκιο τους, ωστόσο δεν παύει να είναι ψυχοφθόρα. Την υπέστην χωρίς να βαρυγκωμώ, χωρίς να φωνασκώ και να κραυγάζω περί ‘πολιτικής δίωξης’, με υπομονή και καρτερία, σεβόμενη πλήρως τους κανόνες του κράτους δικαίου.
Δε ζητώ να πουν συγγνώμη εκείνοι, οι ηθικοί αυτουργοί της δίωξης μου, που καταπατώντας κάθε τεκμήριο αθωότητας, με έδειχναν με το δάχτυλο ως ένοχη και ζητούσαν ακόμα και τη φυσική μου εξόντωση. Το εάν και το πώς θα αντιδράσουν τώρα, είναι δικό τους θέμα και θα κριθούν, όπως όλοι μας, από τους πολίτες. Εκείνο που δεν μπορώ να τους συγχωρήσω είναι πως η μάνα μου έφυγε πρόσφατα από τη ζωή με τον καημό ότι η κόρη της διασύρθηκε στο πανελλήνιο ως υπαίτια της τραγωδίας.
Στις πολλές και τους πολλούς που με πίστεψαν, με αγάπη με στήριξαν και μου συμπαραστάθηκαν από την πρώτη στιγμή, εκτός από το τεράστιο ευχαριστώ που τους οφείλω, θέλω να τους διαβεβαιώσω ότι τα άδικα χτυπήματα – όχι μόνο δε με λύγισαν, αντιθέτως, με ατσάλωσαν έτσι ώστε να συνεχίσω να αγωνίζομαι για να γίνει η πατρίδα μας, η χώρα που μας αξίζει.”
Σε εκπομπή στον ΣΚΑΪ ο Μάκης Βορίδης ρωτήθηκε για την απόφαση: “Εμένα δε μου επιτρέπεται να σχολιάζω δικαστικές αποφάσεις – και εν πάση περιπτώσει – σε εκκρεμή δίκη γιατί – ναι μεν, αυτή η δίκη ολοκληρώνεται σε πρώτο βαθμό – προφανώς θα υπάρξουν εφέσεις. Εμείς, η κυβέρνηση το ακούμε. (…) Μια τέτοιου τύπου ποινή για ένα τέτοιο μέγεθος τραγωδίας και καταστροφής είναι αναντίστοιχη. Μπορεί να μην μπορούμε να προσδιορίσουμε εάν φταίει το δικαστήριο ή αν φταίει ο τρόπος, που συντάχθηκε η ποινική δικογραφία ή εάν φταίει ο τρόπος, που γίνανε οι κατηγορίες, η εισαγγελία που τις απέδωσε ή αν φταίει πιο πίσω το να υπάρχει ένα πλέγμα διατάξεων, το οποίο να προσδιορίζει με ακρίβεια την ευθύνη. Αλλά, πάντως, η γενική αίσθηση είναι ότι κάτι φταίει. Μπορεί το δικαστήριο να έκανε και καλά τη δουλειά του – δεν το ξέρω τώρα εγώ εάν έκανε καλά ή κακά τη δουλειά του. Αλλά, πάντως, το σίγουρο είναι ότι η σειρά των ευθυνών, έτσι όπως επιμερίζονται και αναλύονται, προφανώς μας αφήνει με μία αίσθηση ότι δεν έγιναν αυτά, που έπρεπε να γίνουν.”
με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ





