politis

“Έχουν όλο το πακέτο: την εμφάνιση, είναι ιδιοφυΐες, με πολλά λεφτά”

Επιχειρηματίες, που δραστηριοποιούνται στον χώρο των κρυπτονομισμάτων, μαζί με την Amazon, την Apple, τη Google, τη Meta, τη Microsoft, την εταιρεία οπλικών συστημάτων Lockheed Martin, την Palantir επωμίζονται τα έξοδα για να χτιστεί αίθουσα δεξιώσεων στην ανατολική πτέρυγα του Λευκού Οίκου, που κατεδάφισαν μπουλντόζες (22.10) γιατί κρίθηκε ότι έτσι θα στοιχίσει λιγότερο από το να ανακαινιζόταν, μετέδωσε η Erin Burnett στο CNN. Mε αφορμή το νέο του βιβλίο: ‘Πολεμώντας την ολιγαρχία’ ο Bernie Sanders επεσήμανε σε συνέντευξη στον Anderson Cooper: “Περιγράφει μια πραγματικότητα, την οποία εύχομαι να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν οι πολίτες – κάτι που δεν είναι εύκολο. Σήμερα έχουμε μεγαλύτερη ανισότητα εισοδήματος και πλούτου από ποτέ. Ένας μόνος του, ο κ. Μusk διαθέτει περισσότερα απ’ ό,τι το κατώτερο 52% των αμερικανικών νοικοκυριών. Η συγκέντρωση ιδιοκτησίας είναι ευρύτερη από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία. Δισεκατομμυριούχοι ελέγχουν το διεφθαρμένο πολιτικό μας σύστημα.

@cnnCNN’s Erin Burnett reports on the list of donors behind President Trump’s controversial White House ballroom.♬ original sound – CNN

@cnn CNN’s Anderson Cooper speaks with Sen. Bernie Sanders about the demolition taking place at the White House to prepare for President Donald Trump’s future ballroom. #cnn #news #whitehouse #eastwing #demolition ♬ original sound – CNN

@msnbc Construction on President Donald Trump’s new White House ballroom is underway. Trump had previously said the new ballroom wouldn’t impact the existing White House structure, saying in July, “It won’t interfere with the current building… It’ll be near it but not touching it — and pays total respect to the existing building, which I’m the biggest fan of.” Rachel Maddow on @The Rachel Maddow Show reacts saying, “as soon as he said that, we should have imagined him rolling the backhoes up to the White House to start literally ripping it down.” #news #trump #washington ♬ original sound – MSNBC

@marcdmaron It just keeps getting greater. From my new special Panicked on HBO Max. @hbomax @hbo #standupcomedy #comedytiktok #maga #trumpsupporters ♬ original sound – Marc Maron

Στη Νέα Υόρκη οι κάλπες έχουν ανοίξει για την εκλογή νέου δημάρχου στις 4 Νοεμβρίου, με τους προοδευτικούς να συνασπίζονται γύρω από την υποψηφιότητα του Zohran Mamdani. Στο κλίμα καταδίωξης στο εσωτερικό μέσω της ΙCE κατά κοινοτήτων μεταναστών, ιδιαίτερα λατινογενών, προστίθενται εχθρικές ενέργειες εναντίον της Βενεζουέλας, με πρόσχημα την πάταξη των ναρκοκαρτέλ και πιθανότερο απώτερο στόχο την ανατροπή του Nicolás Maduro, αν και ο D. Trump ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία του με μια πραγματιστική προσέγγιση, σύναψης διμερών συμφωνιών.

εικαστικό εξωφύλλου > Sabine Monirys: Quelle histoire, 1990

εικαστικό εξωφύλλου > Sabine Monirys: Quelle histoire, 1990

O Ignacio Ramonet στο βιβλίο ‘Σιωπηρή προπαγάνδα: Μάζες, τηλεόραση, κινηματογράφος’ (μετάφραση Βάλια Καϊμάκη – επιμέλεια Ηλέκτρα Γεωργίου, εκδόσεις Πόλις, 2001), που αποτελεί επανεπεξεργασία θέσεων, τις οποίες είχε διατυπώσει στο κείμενο ‘Τσιχλόφουσκα για τα μάτια’ (Éditions Alain Moreau, 1981) παραπέμπει, μεταξύ άλλων, στον Jean Delumeau: ‘Στην ιστορία των κοινοτήτων, οι φοβίες μεταστρέφονται, όμως, ο φόβος παραμένει’.

(σελ. 90) “Από την αρχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης, που βγάζει στους δρόμους της Αμερικής εκατομμύρια άνεργους και προκαλεί – μετά από δέκα χρόνια διάλυσης – τη ζωηρή αναγέννηση των προοδευτικών συνδικάτων, όλη η χολιγουντιανή παραγωγή είναι ελεγχόμενη, οικονομικά από τους τραπεζίτες και πολιτικά από τους πουριτανούς.”

(σελ. 129, 130-2) Σε υποκεφάλαιο για τις μειονότητες, “απ’ όπου προέρχονται ‘οι απροσάρμοστοι’ του Μανχάταν, όπως προβάλλονται στην τηλεοπτική σειρά Kojak, σχεδιασμένης στα τέλη του 1960, ο ομώνυμος πρωταγωνιστής είναι επιφορτισμένος με την επιτήρηση ‘κακόφημων’ και μάλλον ‘εξαθλιωμένων’ συνοικιών του 13ου ΑΤ του νότιου Μανχάταν.

Από τις πιο ‘εξωτικές’, όπως οι τσιγγάνοι, που με την παραδοσιακή τους αμφίεση παρουσιάζονται να ζουν τυχοδιωκτικά και να διαβάζουν το μέλλον στη γυάλινη σφαίρα, μέχρι τις πιο βίαιες συμμορίες των νεαρών μαύρων, που είναι καλά παιδιά κατά βάθος, χωρίς πολιτικοποίηση, παρασυρμένα στιγμιαία από κάποιον ‘θερμοκέφαλο’, ο οποίος σύντομα το μετάνιωσε.

Οι Πορτορικανοί μετανάστες παίζουν ανεξάντλητοι μπάσκετ σε γηπεδάκια περιφραγμένα με συρματόπλεγμα, οι Ιταλοί ασκούν μικροεπαγγέλματα και παραμένουν πολύ θρήσκοι, ακόμη υπάρχουν οι υπερβολικοί Πολωνοί, οι νοσταλγικοί Εβραίοι, οι αινιγματικοί Κινέζοι.

Οι μύθοι της Νέας Υόρκης-Βαβέλ και της Αμερικής ως ‘χωνευτήρι των λαών’ βρίσκουν εκεί την τελευταία τους ενσάρκωση. Οι εθνοτικές ή θρησκευτικές μειονότητες περιορίζονται σε ένα ή δύο κυρίαρχα χαρακτηριστικά, απλουστευτικά, σύμφωνα με τις συνταγές της καρικατούρας ή της ‘ψυχολογίας των λαών’.

Έτσι αποκαλύπτεται η ιδεολογική λειτουργία του Κότζακ: χωρίς ούτε στιγμή να παύει να προστατεύει το αμερικανικό σύστημα, το νόμο και την τάξη οφείλει παράλληλα να ενθαρρύνει την ενσωμάτωση και την αφομoίωση των μειονοτήτων, προτείνοντας τον εαυτό του ως παράδειγμα και υπόδειγμα επιτυχημένης αμερικανοποίησης.

Παραγωγός και συγγραφέας μερικών επεισοδίων ήταν ο Abby Mann, που ανήκε στην αριστερά και για μεγάλο διάστημα είχε στρατευθεί υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων. Φίλος του Martin Luther King, σκηνοθέτησε μια ταινία για τους αγώνες του και δημιούργησε το The Simon Wiesenthal Story (1989), με θέμα τη ζωή του διάσημου κυνηγού ναζί και τη Δίκης της Νυρεμβέργης (1961), για το διασκευασμένο σενάριο της οποίας τιμήθηκε με βραβείο Όσκαρ.”

(σελ. 136) “Σε ό,τι αφορά τη σειρά Κολόμπο ηθικοποιεί, στιγματίζει, ξεσκεπάζει και τιμωρεί την εγκληματική διαγωγή των κοσμοπολιτών δισεκατομμυριούχων, των αλαζονικών φραγκάτων, των πλούσιων δίχως πατρίδα ή αρετή.”

@cnn Zohran Mamdani, the Democratic nominee for New York City mayor, spoke to CNN’s Gloria Pazmino about how he plans to fight — and, when possible, work with — President Donald Trump’s administration as mayor of America’s biggest city. #cnn #zohranmamdani #newyorkcity #mayor #trump ♬ original sound – CNN

@nytimes Zohran Mamdani entered the second and final debate in the New York City mayoral race on Wednesday ahead in the polls. Nicholas Fandos, our reporter who covers New York politics and government, breaks down Mamdani’s strategy to appeal to the wider electorate before early voting begins. Video by Nicholas Fandos, Claire Hogan, Nikolay Nikolov and Leila Medina/The New York Times #ZohranMamdani #NYC #NewYork ♬ original sound – The New York Times

(σελ. 175) “Το γουέστερν, είδος επικό, άρμοζε στην Αμερική, όσο η χώρα πίστευε – πολιτικά και στρατιωτικά – στο πρόδηλο πεπρωμένο της και στο αυτοκρατορικό της σχέδιο. (…)

Παρείχε σ’ αυτό το ‘έθνος μεταναστών και αποίκων’ έναν θεμελιακό μύθο προέλευσης, γήινο, αγροτικό, αρχαϊκό, που περιλάμβανε ωστόσο, αποκλειστικά τους λευκούς (και προτεστάντες). (…)

(σελ. 176) Είναι κυρίως Ιταλοί οι σκηνοθέτες, που θα επιφορτισθούν με την ανακύκλωση του γουέστερν.

(σελ. 178) Mόνο η εμφάνιση θύμιζε το αμερικανικό – το ιταλικό γουέστερν ήταν καθαρή παρωδία: ο χαρούμενος, παρορμητικός, καλύτερος σωσίας του, που πυροβολεί από την πλευρά του πλαστού, του φτιασιδωμένου, του ντεκόρ, της πλάνης, της υπερβολής, της συσσώρευσης, εντέλει του αλλόκοτου.

(σελ. 179) Το συγκεκριμένο σύμπαν είναι ένας κόσμος ανδρών (‘μάτσο’) και ο ήρωας (πάντοτε κυνικός, πανούργος, πολυμήχανος, κατεργάρης) δεν μοιάζει ποτέ να εμφορείται από την ορμή μιας επικής μεγαλοψυχίας. Ο ατομικισμός παίρνει εδώ καθαρά το προβάδισμα έναντι της συνείδησης του πολίτη μέσα στους δαιδάλους της τυχοδιωκτικής αφήγησης διότι η αναζήτηση χρημάτων, αφού ο ήρωας είναι συχνά κυνηγός επικηρυγμένων, παραμένει ο πραγματικός κινητήρας της δράσης.

(σελ. 180) Ο κεντρικός ρόλος, παραπλανητικά, μιλά μέσα από εμάς – ένα όμορφο παράδειγμα υποκειμενισμού, εκβιασμένης ταύτισης, χωρίς όνομα, επιδεικνύει υπερβολική κομπορρημοσύνη.

(σελ. 177) Παρ’ όλα αυτά, η εμπορική επιτυχία του ιταλικού γουέστερν επέτρεψε σε αρκετούς δημιουργούς της αριστεράς να επωφεληθούν από την τυπική του διάρθρωση για να περάσουν με λαθραίο τρόπο κρυφά μηνύματα και μια σιωπηλή αντι-προπαγάνδα. Μπόρεσαν να φτάσουν σε ένα αρκετά ευρύ λαϊκό κοινό και να εκτρέψουν αυτό το κινηματογραφικό είδος προς όφελος πολύ σαφών, προοδευτικών πολιτικών ιδεών.

(σελ. 180) Σε αυτό το νοθευμένο (με ειρωνεία και παρωδία) καλούπι, μερικοί Ιταλοί και Ισπανοί σκηνοθέτες κατάφεραν να διασκορπίσουν, να αποκρύψουν έναν αριθμό έντονα πολιτικών αναφορών σε μια εποχή (1965-1973), όπου οι ΗΠΑ επεδείκνυαν ιδιαίτερη βιαιότητα στη Λατινική Αμερική και το Βιετνάμ.

Αντίθετα στη χειραγώγηση του πνεύματος, στρατευμένοι κινηματογραφιστές επεδίωκαν να εισάγουν ριζοσπαστικά θέματα, εμπνευσμένα από θεωρητικούς του Τρίτου Κόσμου, όπως οι ιδέες του αντιαποικιοκράτη Frantz Fanon (1925-1961), συγγραφέα των Καταραμένων της Γης (1961).

(σελ. 181) Ως εάν σε μια λαϊκή παράσταση με μαριονέτες, οι συμπλοκές που έφερναν αντιμέτωπους τους Μεξικάνους της φτήνιας με τους Αμερικάνους του κωμειδυλλίου περιέγραφαν στην ουσία τη δυσκολία του διαλόγου ανάμεσα: – στον Τρίτο Κόσμο και τις βιομηχανικές μητροπόλεις και – στο Νότο και τον Βορρά. Οι κινηματογραφιστές χρησιμοποιούσαν αυτό το σύστημα συμβολισμών και την απλοϊκή μεταφορά για να υπογραμμίσουν την αποτυχία του ευρω-αμερικανικού πολιτισμού και την αδυναμία της απαίτησής του να αντιπροσωπεύσει εκείνον ολόκληρου του κόσμου. Επίσης, υπενθύμιζαν τον αντιαποικιακό αγώνα των λαών της Λατινικής Αμερικής, του Βιετνάμ, της Αφρικής, και των εθνοτικών μειονοτήτων (Μαύρων, Ινδιάνων, Μεξικάνων, Πορτορικανών…) στους ίδιους τους κόλπους των ΗΠΑ.

(σελ. 182, 3) Στην ταινία ‘Colorado’ (που στα ισπανικά σημαίνει ‘κόκκινος’, 1968) σε σενάριο του Franco Solinas και σκηνοθεσία του Sergio Sollima, ο νόμος και η τάξη καταγγέλλονται ως ιδιοκτησία μιας κοινωνικής κατηγορίας, αυτής των προνομιούχων (ταξική δικαιοσύνη), οι οποίοι τα χρησιμοποιούν για να προστατεύσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα, αγνοώντας τις απαιτήσεις της αληθινής δικαιοσύνης.

Στο φιλμ ‘Προχώρα κάθαρμα, προχώρα!’ (1969) το κυνήγι του θησαυρού – ένα θέμα τόσο κοινότοπο και συχνό στα γουέστερν – το συναντάμε με διπλό πολιτικό νόημα: αφ’ ενός, διότι από την ανακάλυψη του θησαυρού εξαρτάται η επιτυχία μιας επανάστασης. Και αφ’ ετέρου, γιατί το χρυσάφι, λιωμένο, κρύβεται κάτω από την οικεία όψη ενός εργαλείου πολύ συμβολικού: του δρεπανιού.

(σελ. 185) Ο αντιμιλιταρισμός αποτελεί, επίσης, ένα σταθερό γνώρισμα των πολιτικών γουέστερν.

(σελ. 187) Στην ταινία ‘Αίμα για αίμα’ (1970) σε σκηνοθεσία του Sergio Sollima περιγράφεται το είδος της γοητείας, που αισθανόταν ο φασισμός απέναντι στις δυνάμεις του ενστίκτου και τον πειρασμό να τις τιθασεύσει για να τις χρησιμοποιήσει για δικούς του σκοπούς. Υπαινίσσεται, ακόμη, τη συστηματική στρατολόγηση ‘αποβρασμάτων’ της κοινωνίας από τους κόλπους του λούμπεν προλεταριάτου, στην οποία επιδιδόταν η φασιστική εξουσία.

(σελ. 188, 9) Το φιλμ ‘Τρινιτά: Με το πιστόλι μου ανοίγω τάφους’ του Mario Camus, το 1972 – την ίδια χρονιά που από τη δικτατορία του Φράνκο εκτελέστηκε δια στραγγαλισμού στη Βαρκελώνη ο αναρχικός αγωνιστής Salvador Puig Antich – με αρκετά μπερδεμένη αφήγηση εξαιτίας των περικοπών και της λογοκρισίας, που άσκησαν οι παραγωγοί – απεικονίζει για πρώτη φορά στην ιστορία του κινηματογράφου, τις μεγάλες εξεγέρσεις των αναρχικών χωρικών της Ανδαλουσίας εναντίον των γαιοκτημόνων στις αρχές του 20ου αιώνα.

Απευθυνόμενος στη συγκέντρωση όλου του χωριού, ο γαλήνιος γέροντας διανοούμενος: ‘Θέλουμε μια κοινωνία χωρίς τάξεις, εκμεταλλευόμενους και εκμεταλλευτές. Δεν πρέπει πια να ανεχόμαστε την αδικία, χρειάζεται να εξεγερθούμε και να αγωνιστούμε για την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια. Έχουμε μέσα μας έναν καινούριο κόσμο γεμάτο μεγάλες ελπίδες. Τα ερείπια δεν μας φοβίζουν γιατί με τα χέρια μας τα φτιάξαμε όλα: παλάτια κι εκκλησίες, δρόμους και γέφυρες· θα τα καταστρέψουμε, αν χρειαστεί, για να ξαναχτίσουμε έναν πιο όμορφο κόσμο.’

Τα παραπάνω είπε στον δημοσιογράφο Pierre van Paassen και δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα Toronto Star τον Σεπτέμβριο του 1936 ο αναρχικός ηγέτης Buenaventura Durruti (1896-1936) την παραμονή του θανάτου του στο μέτωπο της Μαδρίτης τη 19η Νοεμβρίου 1936.”

@cnn Newly released video shows Venezuela president Nicolas Maduro speaking English and calling for peace with the US. #cnn, #news ♬ original sound – CNN

Comments are closed.

0 %