“Η αντιπροσώπευση ως σχέση ωφελιμιστική, συναλλακτική και εξουσιαστικής επινομής πόρων”

> Σε άρθρο με τίτλο: ‘Πολιτικός κυνισμός, πολιτική αλλοτρίωση και ΜΜΕ: η περίπτωση της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας’ ο Νίκος Δεμερτζής και ο Παναγιώτης Καφετζής υπογραμμίζουν:

1) Πολιτική αλλοτρίωση: Όψεις και Διαστάσεις

(σελ. 174) “Οι μεταβλητές της πολιτικής αλλοτρίωσης ή αποξένωσης έλκουν την καταγωγή τους από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’50, όταν εντάχθηκαν σε έρευνες εκλογικής και πολιτικής συμπεριφοράς της Σχολής του Μichigan. Έκτοτε, στο πεδίο της πολιτικής επιστήμης αναπτύσσεται ένας έντονος προβληματισμός για την κρίσιμη αυτή πτυχή των σχέσεων μεταξύ πολιτών – πολιτικής – πολιτικών θεσμών, ο οποίος μπορεί να ενταχθεί στο γενικότερο ερμηνευτικό πλαίσιο του σύγχρονου κυνισμού και της αλλοτρίωσης.”

(σελ. 175, 6) “Ένα κοινό στοιχείο, που χαρακτηρίζει πρωτίστως τις συστημικές – λειτουργιστικές προσεγγίσεις είναι η τοποθέτηση της πολιτικής αλλοτρίωσης στα πλαίσια μιας σχέσης ατόμου – συστήματος, θεώρηση με ποικίλες προϋποθέσεις και ιδεολογικές προεκτάσεις. Το άτομο εκλαμβάνεται ως ‘μέλος’ του συστήματος και ο βαθμός αλλοτρίωσής του εξαρτάται, μονοσήμαντα σχεδόν, από παράγοντες της ατομικής ψυχολογίας, όπως λόγου χάριν η ‘δύναμη του Εγώ’. Η προβληματική αυτή παραγνωρίζει το ενδιαφέρον, που παρουσιάζει η ‘κοινωνική παραγωγή’ της πολιτικής αλλοτρίωσης (…). Η αλλαγή οπτικής ως προς το σημείο αυτό θα συμβαδίσει με τις πρώτες εκδηλώσεις της κρίσης των δημοκρατικών πολιτικών συστημάτων στα τέλη της δεκαετίας του ’60: τότε, θα αναγνωρισθεί ότι μία από τις βασικές διαστάσεις της πολιτικής αλλοτρίωσης και δυσαρέσκειας, η διάσταση δηλαδή της δυσπιστίας και/ή του πολιτικού κυνισμού, μπορεί να προσεγγισθεί ως ένα ‘απλό βαρόμετρο ικανοποίησης από το πολιτικό σύστημα’ ή, ακόμα, ως ‘δείκτης ποιότητας ζωής’.”

(σελ. 176) “Η πρώτη απόπειρα προσδιορισμού των διαστάσεων της πολιτικής αποξένωσης γίνεται σε μια προδρομική έρευνα για τη ‘μισανθρωπία’, η οποία αργότερα θα υιοθετηθεί στην προσέγγιση της ‘διαπροσωπικής εμπιστοσύνης vs κυνισμού’.”

(σελ. 180) “(…) Ένα κοινό ουσιώδες στοιχείο, στο οποίο συναιρούνται παράμετροι της σχέσης αντιπροσώπευσης είναι η έννοια της ανταπόκρισης των φορέων και θεσμών εξουσίας στις ανάγκες των πολιτών και στις προσδοκίες τους, όπως και στις βασικές αρχές και κανόνες λειτουργίας της δημοκρατίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αρχή αυτή της αποκρισιμότητας (responsiveness) κατατάσσεται από ορισμένους μελετητές στη διάσταση της αίσθησης πολιτικής αποτελεσματικότητας, ενώ από άλλους εντάσσεται στη διάσταση του κυνισμού-δυσπιστίας. Πρόκειται για μια έννοια ευρύτερη του πλαισίου αναφοράς της ορθολογικής / ωφελιμιστικής θεώρησης της σχέσης αντιπροσώπευσης ως σχέσης συναλλακτικής, πυρήνας της οποίας θα ήταν η διεκδίκηση συμμετοχής και λόγου στην κατά τον Easton πολιτική διαδικασία ‘εξουσιαστικής επινομής πόρων’.

(…) ‘Οι περισσότερες ομάδες έχουν πολύ έντονη την τάση να εκλογικεύουν τα συμφέροντά τους ως συμφέροντα του συνόλου’. [W. Gamson, Power and Discontent, The Dorsey Press, σελ. 53]

(σελ. 181) “Μπορεί ίσως τώρα να γίνει αντιληπτό το ουσιώδες πεδίο συνάρθρωσης του φαινομένου της πολιτικής αλλοτρίωσης με τη θεωρία και την κρίση της δημοκρατίας. Η διεθνώς διογκούμενη πολιτική δυσαρέσκεια σήμερα και οι προεκτάσεις της σε συλλογικές συμπεριφορές δηλωτικές ενός σπειροειδούς ή ανάμικτου συνδρόμου μη-ικανοποίησης από εφαρμοζόμενες πολιτικές διαχείρισης των υλικών πόρων, ‘ακυβερνησία’, ηθική αμφισβήτηση των φορέων εκπροσώπησης και διακυβέρνησης, ή ακόμα και χωριστικές / αποσχιστικές τάσεις ή συμπεριφορές έναντι του έθνους-κράτους είναι πτυχές, που παραπέμπουν σε βαθμούς κρίσης της σχέσης αντιπροσώπευσης.”

2) Μαζικά Μέσα Επικοινωνίας, Κυνισμός και Αποξένωση στην Πολιτική

(σελ. 184) “Όσον αφορά τη συνάρτηση των ΜΜΕ με τον πολιτικό κυνισμό και την πολιτική αποξένωση, ζήτημα που εντάσσεται στη γενικότερη σχέση των ΜΜΕ με την πολιτική, χαρακτηριστική είναι η ανάλυση των Butler και Stokes, oι οποίοι επιχειρούν μια εις βάθος επεξεργασία των αλλαγών, που παρατηρήθηκαν στο εκλογικό σώμα της Βρετανίας από τις αρχές της δεκαετίας του ’60. Αλλαγές, που συν τοις άλλοις, αναφέρονται στη μείωση των ποσοστών πολιτικής συμμετοχής, στην άμβλυνση της ταξικής ψήφου, στην αύξηση των κυμαινόμενων ψηφοφόρων και ούτω καθεξής. (…) Ειδικότερα, θεωρούν ότι η βασική διαφορά συνέπεσε με την καθιέρωση της τηλεόρασης ως του κύριου μέσου πολιτικής επικοινωνίας.”

(σελ. 186) “Ήταν, ωστόσο, με τις έρευνες του M. Robinson, που άνοιξε οριστικά ο δρόμος της έρευνας γύρω από τη σχέση ΜΜΕ – πολιτικής αποξένωσης και ΜΜΕ – πολιτικού κυνισμού. Ο προβληματισμός του ξεκίνησε από το ότι στις ΗΠΑ των αρχών του ’60 οι έρευνες κοινής γνώμης και πολιτικής κουλτούρας έδειχναν ότι είχαν αυξηθεί απότομα τα ποσοστά πολιτικής αποξένωσης, δυσπιστίας και πολιτικής αναρμοδιότητας (inefficacy). Eκ παραλλήλου, την περίοδο εκείνη τα δύο μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια της Αμερικής (CBS, NBS) επιμήκυναν τα δελτία ειδήσεων σε 30 λεπτά και εγκαινίασαν μια νέα εποχή στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία (…) με τον συγκεκριμένο τρόπο παρουσίασης της πολιτικής πληροφορίας (δραματοποίηση, έμφαση στις πολιτικές συγκρούσεις, τονισμό αρνητικών ειδήσεων). Κατά τον Robinson, στην τηλεοπτική δυσανασχέτηση πρέπει να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η πολιτική δυσανεξία (political malaise) των ατόμων, αλλά και η προϊούσα απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος.”

(σελ. 187) “Σύμφωνα με τον Robinson, η συμβολή της τηλεόρασης στην αύξηση του πολιτικού κυνισμού, της πολιτικής αποξένωσης και της δυσπιστίας εντοπίζεται στην αξιοπιστία της ως μέσου (…) και στο μέγεθος και την ιδιομορφία του κοινού των τηλεοπτικών ειδήσεων. Ως προς το τελευταίο σημείο, ο ίδιος αναπτύσσει μια άποψη, που συνάπτεται με ένα βασικό πόρισμα των ερευνών της εκλογικής συμπεριφοράς στην εποχή της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, ότι δηλαδή οι πιο απρόβλεπτοι ψηφοφόροι είναι εκείνοι, που χρησιμοποιούν τα λιγότερα μέσα επικοινωνίας και, κυρίως, την τηλεόραση – συμπυκνώνεται στον όρο ‘αδιάφορο κοινό’ (inadvertent public). (…) Για πολύ μεγάλη μερίδα του κοινού, η τηλεόραση αποτελεί την αποκλειστική και μόνη αξιόπιστη πηγή.”

> Στην Ολομέλεια πραγματοποιήθηκε από την Τρίτη το πρωί (29.07) συζήτηση για τη λήψη απόφασης σχετικά με τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής μετά από αίτημα 60 βουλευτών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, σύμφωνα με τα άρθρα 68 παρ. 2 του Συντάγματος και 144 του Κανονισμού της Βουλής (ΚτΒ) προκειμένου “να διερευνήσει όλα τα ζητήματα, που έχουν ανακύψει αναφορικά με τη λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ από την ίδρυσή του το 1998 μέχρι σήμερα, με γνώμονα την ανάδειξη τυχόν ευθυνών και την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του συστήματος πληρωμής των αγροτικών ενισχύσεων, ώστε να αποτελεί έναν αξιόπιστο, αποτελεσματικό και δίκαιο μηχανισμό για όλους τους παραγωγούς της χώρας”. Υπέρ ψήφισαν 166 βουλευτές (ΝΔ, Πλεύση Ελευθερίας και ανεξάρτητοι), κατά 92 (ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νέα Αριστερά, Νίκη και ανεξάρτητοι) > συμμετείχαν συνολικά 258. Απείχαν ΚΚΕ και Ελληνική Λύση.

Μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος, ο αντιπρόεδρος Βασίλης Βιλιάρδος πρότεινε η Εξεταστική Επιτροπή να αποτελείται από 31 βουλευτές κατά αναλογία με την κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων και έναν ανεξάρτητο και οι εργασίες της να διαρκέσουν τρεις μήνες. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Δημήτρης Μάντζος εξέφρασε τη διαφωνία του σχετικά με τη χρονική προθεσμία, με το επιχείρημα ότι εάν ολοκληρωθεί η Β’ Σύνοδος της Βουλής, δηλαδή στα τέλη Σεπτεμβρίου θα έχει επέλθει παραγραφή των τυχόν αδικημάτων, τουλάχιστον για τον ελεγχόμενο πρώην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Μάκη Βορίδη. Τις ενστάσεις της επικοινώνησε και η Ζ. Κωνσταντοπούλου για το θέμα της αποσβεστικής περιόδου – τόσο για υπουργούς όσο και υφυπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης. Η ΝΔ δια του γενικού γραμματέα της ΚΟ Απόστολου Βεσυρόπουλου απέρριψε τις αιτιάσεις, οπότε η σχετική πρόταση εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία.

“Εφόσον περάσει η πρόταση για Εξεταστική με τη μεγαλύτερη δυνατή πλειοψηφία, νομίζω ότι παρέλκει η διενέργεια Προανακριτικής Επιτροπής.”, είπε στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών ο Παύλος Μαρινάκης αφήνοντας, κατά τις εκτιμήσεις, ανοιχτό το ενδεχόμενο αποχώρησης του κυβερνώντος κόμματος από την ψηφοφορία της Τετάρτης (30.07) για σύσταση Προανακριτικής από το 2019 για τυχόν ποινικές ευθύνες των πρώην υπουργών της ΝΔ Μ. Βορίδη και Λ. Αυγενάκη, σύμφωνα με τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Αριστερά και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

> Πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας αργά το βράδυ της Τετάρτης προς Πέμπτη (31.07) ο Δημήτρης Μάντζος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ επικαλέστηκε το άρθρο 67 του Κανονισμού για να θέσει “σοβαρό, παρεμπίπτον ζήτημα” ζητώντας την αναβολή της ψηφοφορίας για τον “πρόδηλο λόγο ότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη λήψη έγκυρης απόφασης διότι δεν υπάρχει νόμιμη συγκρότηση του Σώματος ελλείψει βουλευτών της πλειοψηφίας, που βρίσκονται ελάχιστοι στα έδρανα. Ακόμη κι αν οι παριστάμενοι συνάδελφοι της ΝΔ συμπληρωθούν από επιστολικές ψήφους για να προκύψει ο αναγκαίος αριθμός, θα πρέπει να μιλήσουμε για μια κατάχρηση προφανή του Κανονισμού της Βουλής. Στην περίπτωση της αθρόας αποστολής επιστολικών ψήφων, σε καταστρατήγηση του άρθρου 70Α, που προβλέπει πολύ συγκεκριμένους λόγους για ψήφο με αυτό τον τρόπο, θα μιλούσαμε για μια άνευ προηγουμένου κατάχρηση αυτής της διατάξεως, για μία ‘βροχή’ επιστολικών ψήφων προφανώς για να υπάρξει και προσβολή της μυστικότητας της ψήφου”.

– Ο Νίκος Παππάς κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σχολίασε: “Καταλάβαμε πάρα πολύ καλά περασμένες 24:00 ποιος ήταν ο σχεδιασμός της ΝΔ. Ήσασταν εκκωφαντικά απόντες από όλη τη συζήτηση και – ξαφνικά – ήρθαν δύο κούτες με επιστολικές ψήφους. Αυτό εννοούσατε ότι θα είστε εδώ, κ. Μηταράκη; Έχετε πληροφόρηση πόσοι από τους συναδέλφους σας της ΝΔ θα κάνουν χρήση ή κατάχρηση του συγκεκριμένου δικαιώματος; Το θεωρείτε απολύτως λογικό σε μια τέτοια κρίσιμη διαδικασία η πλειοψηφία να απουσιάζει πρακτικά και να ψηφίζει με γράμμα; Είστε εκτεθειμένοι, αυτό σας λέμε από το πρωί, αρνείστε να απαντήσετε εσείς, ο αρχηγός σας – όπως πάντα – κρύβεται, όσοι πέρασαν από το βήμα μασούσαν τα λόγια τους και είναι σαφές ότι τίθεται τυπικό θέμα εγκυρότητας της διαδικασίας.”

– Αλέξης Χαρίτσης: “Πού καταλήγουμε τελικά 01:00 η ώρα το πρωί; Ότι ο κ. Μητσοτάκης αποφάσισε ούτε να απέχει ούτε να συμμετέχει. Αποφάσισε να εφαρμόσει ένα τέχνασμα, ένα κόλπο – το οποίο ξεπερνώντας και τον ίδιο του τον εαυτό, ευτελίζει πέραν κάθε προηγούμενου την κοινοβουλευτική διαδικασία. Αυτό είναι ένα ζήτημα, το οποίο αφορά και το προεδρείο και τον πρόεδρο της Βουλής. Ο κ. Μητσοτάκης για να ‘μαντρώσει’ τους βουλευτές του, για να εξασφαλίσει ότι δεν θα έχει διαρροές επέλεξε να οδηγήσει στην πλήρη απαξίωση το ελληνικό Κοινοβούλιο. Και αυτό είναι κάτι, το οποίο θα το κουβαλάει στη σύντομη – ελπίζουμε – υπόλοιπη πρωθυπουργική του θητεία, αλλά θα το κουβαλάει, στη συνέχεια, και η παράταξή του.”

– Ζωή Κωνσταντοπούλου: “Είναι προφανές ότι εδώ επιχειρείται μία φαλκίδευση της διαδικασίας, μία αντισυνταγματική μεθόδευση κατά την οποία με ψευδεπίγραφο και θρασύδειλο τρόπο η ΝΔ – χωρίς να ρισκάρει να της ξεφύγει κανείς, χωρίς να δηλώνει ότι αποχωρεί, εξοικονομεί την αμνήστευση, έστω και μερική και προσωρινή – γιατί όπως είπαμε για την εγκληματική οργάνωση δεν γλιτώνετε – των δικών της. Συμφωνούμε για την αναβολή της ψηφοφορίας.”

– Nίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος: “Στόχος του ΚΚΕ είναι να μην παραγραφούν και να μην αμνηστευθούν οι υπουργοί της ΝΔ, να μην ακυρωθεί η προσπάθεια συγκρότησης της σχετικής Προανακριτικής Επιτροπής και να συνεχιστεί η διερεύνηση του σκανδάλου. Με δεδομένο ότι υπάρχει κοινοβουλευτικό προηγούμενο το 2008, η ΚΟ μας θεωρεί ότι δεν συντρέχουν λόγοι πραγματοποίησης της ψηφοφορίας – και εφόσον αυτή γίνει – υπάρχουν επιχειρήματα ακυρότητάς της, πρώτον: γιατί παραβιάζεται ο Κανονισμός που απαιτεί να συμμετέχουν τουλάχιστον 151 βουλευτές και δεύτερον, επειδή δεν τηρείται η μυστικότητα της ψηφοφορίας. Άρα, αντιμετωπίζουμε τη διαδικασία ως άκυρη για να μη θεωρηθεί ότι απορρίφθηκε η πρόταση για σύσταση Προανακριτικής ώστε να μπορεί σε εύθετο χρονικό διάστημα αυτή να επανέλθει. Ζητάμε από τον πρόεδρο της Βουλής να τοποθετηθεί πολύ συγκεκριμένα.”

> Το αίτημα για αναβολή της ψηφοφορίας απορρίφθηκε από τον προεδρεύοντα Γιώργο Γεωργαντά με το επιχείρημα ότι υφίσταται απαρτία και η αντιπολίτευση αποχώρησε.

> Στην κάλπη δεν υπερψηφίστηκαν οι δύο προτάσεις, του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με τη Νέα Αριστερά και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για τη συγκρότηση Προκαταρτικής Επιτροπής κατά των δύο πρώην υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη, σύμφωνα με τη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που έχει διαβιβαστεί στη Βουλή.

> Στη μυστική ψηφοφορία συμμετείχαν 83 βουλευτές της ΝΔ καθώς και ανεξάρτητοι.

> Η κοινή πρόταση, που κατέθεσαν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με τη Νέα Αριστερά και ανεξάρτητους για τον Μάκη Βορίδη έλαβε 3 θετικές ψήφους, 78 κατά και ένα παρών. Εκείνη των ίδιων κομμάτων, που αφορούσε τον Λευτέρη Αυγενάκη συγκέντρωσε 5 θετικές ψήφους, 76 αρνητικές και ένα παρών.

> Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και ανεξάρτητων αναφορικά με τον Μάκη Βορίδη έλαβε και αυτή 3 θετικές ψήφους, 78 κατά και ένα παρών. Εκείνη σχετικά με τον Λευτέρη Αυγενάκη συγκέντρωσε, επίσης, 5 θετικές ψήφους, έναντι 76 κατά και 1 παρών.

Οι βουλευτές είχαν δικαίωμα να στηρίξουν εάν ήθελαν και τις δύο προτάσεις, σχετικά με το ίδιο πρόσωπο. Επειδή καμμία δεν πήρε τον ελάχιστο αριθμό των 151 θετικών ψήφων, απορρίφθηκαν.

> 30.07

> 29.07

> Ντόρα Μπακογιάννη σε παλιότερη συνέντευξη στο Οpen: “Συνδυάζει πράγματα ο Μητσοτάκης πολύ δύσκολο να τα βρεις: η ταχύτητα με την οποία παίρνει αποφάσεις, αλλά και η γνώση του αντικειμένου – ο Κυριάκος ξέρει πόσα τσιμέντα θέλει η γέφυρα του Κερίτη στα Χανιά.”

Η πρόταση σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής τέθηκε σε φανερή ονομαστική ψηφοφορία γύρω στις 20:00 και έπρεπε να λάβει τη θετική ψήφο του απόλυτου αριθμού των παρόντων, που δεν μπορούσε να είναι κάτω από τα δύο πέμπτα (2/5) του όλου αριθμού των βουλευτών, δηλαδή όχι μικρότερη των 120. Το όριο αυτό, διευκρινίζει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, τέθηκε καθώς το θέμα της πρότασης αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ και δεν άπτεται σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας, όπου σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον ΚτΒ, θα απαιτούταν η απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των αντιπροσώπων (151 ψήφοι).

Η συγκρότηση και η λειτουργία της Εξεταστικής Επιτροπής διέπεται από όσα προβλέπονται στον ΚτΒ για τις Διαρκείς Επιτροπές. Έχει όλες τις ανακριτικές αρμοδιότητες καθώς και του εισαγγελέα Πλημμελειοδικών. Διαθέτει δικαίωμα λήψης καταθέσεων από οποιοδήποτε πρόσωπο κρίνει αναγκαίο, όπως και να ζητά να της προσκομισθεί οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο ή στοιχείο από δημόσιες αρχές, νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, μεταφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Επίσης, μπορεί να διενεργεί αυτοψίες ή να αιτείται πραγματογνωμοσύνες όπως και να αναθέτει τη διενέργεια ορισμένων πράξεων έρευνας σε ένα ή δύο μέλη της Επιτροπής ή σε εφέτη ή πρωτοδίκη δικαστικό λειτουργό της Περιφέρειας, όπου πρόκειται να διεξαχθεί η σχετική έρευνα. Οι εργασίες της δεν αναστέλλονται με τη λήξη της τακτικής συνόδου, παύουν μόνο σε περίπτωση διάλυσης της Βουλής ή με τη λήξη της βουλευτικής περιόδου. Μετά την αξιολόγηση των στοιχείων, συντάσσει το πόρισμά της προς την Ολομέλεια ενώ καταχωρούνται και οι άλλες γνώμες των κομμάτων της μειοψηφίας. Τίθεται σε συζήτηση στο Σώμα μετά από εισήγηση του 1/5 του συνόλου των βουλευτών.

Από την άλλη, η Προανακριτική διαθέτει όλες τις αρμοδιότητες του εισαγγελέα Πρωτοδικών όταν αυτός διενεργεί προκαταρκτική εξέταση. Σε αυτή την περίπτωση, το πόρισμα τίθεται – όχι μόνο σε συζήτηση, αλλά και σε ψηφοφορία από την αντιπροσωπεία.

> Οι προτάσεις για Προκαταρκτική Επιτροπή

Την Τετάρτη (30.07) από τις 9:00 το πρωί έχει οριστεί να διεξαχθεί στην Ολομέλεια η συζήτηση για τη λήψη απόφασης σχετικά με τις δύο προτάσεις, που έχουν καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με τη Νέα Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για τη συγκρότηση Προκαταρκτικής Επιτροπής κατά των δύο πρώην υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη σχετικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ την περίοδο διακυβέρνησης της ΝΔ, από το 2019.

Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, που υπογράφεται από το Νίκο Ανδρουλάκη, 32 βουλευτές της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας καθώς και δύο ανεξάρτητους ζητά τη συγκρότηση Προκαταρκτικής Επιτροπής “για την ενδεχόμενη τέλεση, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, των αδικημάτων της συνέργειας σε απιστία κατ’ εξακολούθηση, με βλάβη που υπερβαίνει τις 120.000 ευρώ”. Για τον κ. Αυγενάκη προτείνεται να διερευνηθεί, επιπλέον, και το ενδεχόμενο της τέλεσης “της πράξης της ηθικής αυτουργίας σε απιστία, τετελεσμένης και σε απόπειρα, με βλάβη που υπερβαίνει τις 120.000 ευρώ σχετικά με τις έντονες πιέσεις του για αποδεσμεύσεις υπόπτων ΑΦΜ και παράνομες καταβολές από τον ΟΠΕΚΕΠΕ”.

Τη δεύτερη πρόταση, που θα τεθεί σε συζήτηση στην Ολομέλεια αύριο Τετάρτη, συνυπογράφουν οι πρόεδροι και οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και της Νέας Αριστεράς. Με αυτή ζητείται η συγκρότηση Προκαταρκτικής Επιτροπής για τη διερεύνηση της ενδεχόμενης τέλεσης και από τους δύο πρώην υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης της ΝΔ “των ποινικών αδικημάτων της συνέργειας σε κακουργηματική απιστία κατά των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τελεσθείσα από κοινού και κατ’ επανάληψη, με ζημία άνω των 120.000 ευρώ (άρθρ. 390 παρ.1 και 2 σε συνδ. με άρθρ. 47 ΠΚ) και της ηθικής αυτουργίας σε κακουργηματική απιστία κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, τελεσθείσα από κοινού και κατ’ επανάληψη, με ζημία άνω των 120.000 ευρώ”.

Και την Τετάρτη (30.07) αναμένονται τοποθετήσεις πολιτικών αρχηγών. Ο πρώτος κύκλος με τις ομιλίες των εισηγητών των κομμάτων θα ανοίξει με εκείνον του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αφού η κοινή πρόταση ΣΥΡΙΖΑ-Νέας Αριστεράς κατατέθηκε χρονικά πρώτη. Θα ακολουθήσει ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ – η δική τους κατατέθηκε λίγες ημέρες αργότερα.

Έχουν το δικαίωμα, εφόσον το επιθυμούν, να τοποθετηθούν οι δύο πρώην υπουργοί.

Μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης, οι δύο προτάσεις επί ενιαίου ψηφοδελτίου θα τεθούν σε μυστική ψηφοφορία, στην οποία δεν επιτρέπεται να μετέχουν οι δύο προτεινόμενοι πρώην υπουργοί.

Για να συσταθεί Προκαταρκτική Επιτροπή χρειάζεται μια εκ των δύο προτάσεων να συγκεντρώσει 151 θετικές ψήφους, δηλαδή την απόλυτη πλειοψηφία του όλου του αριθμού των βουλευτών, αλλιώς απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Σύμφωνα με τον ΚτΒ, εάν η Βουλή αποφασίσει να μη συγκροτηθεί Προκαταρκτική Επιτροπή, δεν μπορεί να υποβληθεί νέα πρόταση άσκησης δίωξης στηριζόμενη στα ίδια πραγματικά περιστατικά.