Sinews TeamBy
polemic

Νέα διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ – ανακοίνωσε κόμμα ο Στ. Κασσελάκης

195 views0

Ο Édouard Louis στο βιβλίο του ‘Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου’ (εκδόσεις Αντίποδες, μετάφραση: Στέλα Ζουμπουλάκη): “Μια μέρα, το φθινόπωρο, η επιδότηση για την επιστροφή στο σχολείο, που καταβαλλόταν κάθε χρόνο στις οικογένειες για να αγοράσουν σχολικά είδη, τετράδια, τσάντες, αυξήθηκε σχεδόν 100 ευρώ. Είχες τρελαθεί από τη χαρά σου, είχες φωνάξει στο σαλόνι: ‘Φύγαμε για τη θάλασσα!’ και φύγαμε, έξι σε ένα αυτοκίνητο για πέντε – εγώ μπήκα στο πορτμπαγκάζ, σαν όμηρος σε ταινία με κατασκόπους, αυτό μου άρεσε.

Όλη η μέρα ήταν γιορτή.

Σε εκείνους, που τα έχουν όλα, δεν έχω δει ποτέ οικογένεια να πηγαίνει στη θάλασσα για να γιορτάσει μια πολιτική απόφαση, επειδή για κείνους η πολιτική δεν αλλάζει σχεδόν τίποτα. Το συνειδητοποίησα όταν πήγα να ζήσω στο Παρίσι μακριά από σένα: οι κυρίαρχοι μπορούν να παραπονιούνται για μια αριστερή κυβέρνηση, μπορούν να παραπονιούνται για μια δεξιά κυβέρνηση, αλλά καμία κυβέρνηση δεν τους διαλύει ποτέ τα σωθικά, καμία κυβέρνηση δεν τους τσακίζει ποτέ τη μέση, καμία κυβέρνηση δεν τους κάνει ποτέ να πάνε στη θάλασσα. Η πολιτική δεν αλλάζει τη ζωή τους ή την αλλάζει ελάχιστα. Είναι παράξενο, εκείνοι ακριβώς ασκούν την πολιτική ενώ η πολιτική δεν έχει σχεδόν καμία επίδραση στη ζωή τους. Για τους κυρίαρχους, η πολιτική είναι συνήθως ζήτημα αισθητικής: ένας τρόπος να σκέφτονται τον εαυτό τους, ένας τρόπος να βλέπουν τον κόσμο, να συγκροτούν το πρόσωπό τους. Για εμάς, ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου.” (σελ. 65, 66)

“Oλάντ, Βαλς, Ελ Χομρί, Χιρς, Σαρκοζί, Μακρόν, Μπερτράν, Σιράκ. Η ιστορία του πόνου σου έχει ονόματα. Η ιστορία της ζωής σου είναι η ιστορία αυτών των ανθρώπων, που διαδέχονταν ο ένας τον άλλο για να σε ρίξουν κάτω. Η ιστορία του σώματός σου είναι η ιστορία αυτών των ονομάτων, που διαδέχονταν το ένα το άλλο για να σε τσακίσουν. Η ιστορία του σώματός σου κατηγορεί την πολιτική ιστορία.” (σελ. 70)

“Τον περασμένο μήνα, όταν ήρθα να σε δω, πριν φύγω με ρώτησες: ‘Ασχολείσαι ακόμα με την πολιτική;’ – η λέξη ακόμα ήταν μια αναφορά στην πρώτη μου χρονιά στο λύκειο, όταν είχα προσχωρήσει σε ένα κόμμα της άκρας αριστεράς και είχαμε μαλώσει γι’ αυτό επειδή πίστευες πως θα είχα μπλεξίματα με τη δικαιοσύνη γιατί συμμετείχα σε παράνομες διαδηλώσεις. Σου είπα: ‘Ναι, όλο και περισσότερο’. Άφησες να περάσουν τρία τέσσερα δευτερόλεπτα, με κοίταξες, και στο τέλος είπες: ‘Έχεις δίκιο. Έχεις δίκιο, πιστεύω πως χρειάζεται μια γερή επανάσταση’.” (σελ. 71)

Στις 03-04 Ιουλίου 2021 συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την τελική πράξη της εσωκομματικής κρίσης στο ΚΚΕ της περιόδου 1989 – 1991. Ο Ριζοσπάστης (rizospastis.gr) δημοσίευσε μια σειρά αφιερωμάτων καταγράφοντας συνοπτικά το χρονικό των βασικών γεγονότων:

“Το 13ο Συνέδριο συνήλθε στην Αθήνα, από τις 19 έως τις 24 Φλεβάρη 1991, σε συνθήκες έντονης διαπάλης στο εσωτερικό του Κόμματος και οξύτατης φραξιονιστικής πάλης από την ομάδα στελεχών του, που επιδίωκαν τη σοσιαλδημοκρατικοποίηση και τη διάλυσή του. Το Συνέδριο ανέδειξε σε πλειοψηφία της ΚΕ στελέχη, που τάσσονταν υπέρ της διατήρησης του κομμουνιστικού χαρακτήρα του Κόμματος, αλλά, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν έβαλε τέρμα στην εσωκομματική πάλη, η οποία συνεχίστηκε.

Στις 11 Μάη του 1991 συνέρχεται η ΚΕ του Κόμματος και εξετάζει δέσμη προτάσεων του ΠΓ για να αντιμετωπιστεί η φραξιονιστική δραστηριότητα, που ξεκινά από το ΠΓ και φτάνει έως τις ΚΟΒ, έχοντας διαμορφώσει ένα δεύτερο κέντρο καθοδήγησης. Με τα προτεινόμενα μέτρα έχουν διαφωνήσει τα μέλη του ΠΓ Λαφαζάνης, Δραγασάκης, Χουντής και Τριγάζης, ενώ απουσίαζε η Μ. Δαμανάκη. Σε αυτήν την ΚΕ υποβάλλει την παραίτησή του ο Γρ. Φαράκος, δηλώνοντας πως θα συνεχίσει τη δράση του μέσα από τον Συνασπισμό. Τελικά η ΚΕ ενημερώνει τα μέλη του Κόμματος για την κατάσταση, καλώντας τα να αρνηθούν ο,τιδήποτε έρχεται σε αντίθεση με τις αποφάσεις του Συνεδρίου, να αντιδράσουν στις προσπάθειες παράλυσης, αποδιοργάνωσης της κομματικής δουλειάς και μαζικής δράσης. Παράλληλα, καλεί τα μέλη της ΚΕ να αποσυρθούν από κάθε μορφής ομαδοποίηση, να αρνηθούν συμμετοχή σε δράση και λειτουργίες έξω από τα Όργανα.

Τις δύο πρώτες μέρες του Ιούνη του ‘91, η ΚΕ συνεδριάζει και δίνει στη δημοσιότητα τις θέσεις της για την ανασυγκρότηση του ΣΥΝ.

Περί τα μέσα Ιούνη του 1991, το θέμα του τρόπου εκλογής των οργάνων του Συνασπισμού γίνεται αντικείμενο όξυνσης της διαπάλης μέσα στο Κόμμα. Οι συνεργαζόμενες με το ΚΚΕ πολιτικές δυνάμεις στο πλαίσιο του Συνασπισμού παρεμβαίνουν ανοιχτά υπέρ της φραξιονιστικής ομάδας, που υποστήριζε ουσιαστικά τη μετατροπή του Συνασπισμού σε ενιαίο πολιτικό φορέα.

Η ΚΕ του ΚΚΕ στις 16 Ιούνη αποφασίζει να ανακαλέσει την αντιπροσωπεία του Κόμματος από τον Συνασπισμό, πλην της Μ. Δαμανάκη λόγω των ειδικών ευθυνών που είχε (ήταν ήδη πρόεδρος του ΣΥΝ). Παράλληλα, καταθέτει δέσμη προτάσεων για τη διέξοδο από την κρίση. Η απόφασή της αυτή συναντά την αντίδραση στελεχών, που αρνούνται να συμμορφωθούν.

Στις 22 Ιούνη η Μαρία Δαμανάκη υποβάλλει την παραίτησή της από το ΠΓ και την ΚΕ του Κόμματος.

Στις 23 Ιούνη η ΚΕ του ΚΚΕ αποφασίζει τη σύγκληση έκτακτου Συνεδρίου με στόχο την αποκατάσταση της ιδεολογικοπολιτικής ενότητας του Κόμματος. Σε εκείνη τη συνεδρίαση καθαίρεσε τον Π. Λαφαζάνη από το ΠΓ και τους Μ. Ανδρουλάκη, Δ. Καραγκουλέ, Θ. Καρτερό, Τρ. Δραβαλιάρη και Δ. Παπάζογλου από την ΚΕ, ενώ παραιτούνται οι Π. Τριγάζης από το ΠΓ και Δ. Δημητρακάς, Σ. Παναρέτου και Αγ. Καραΐνδρος από την ΚΕ.

Την επομένη, 24 Ιούνη, σε μια ογκώδη μαχητική συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Πεδίον του Άρεως, η Αλ. Παπαρήγα διαμηνύει: ‘Δεν διαπραγματευόμαστε την αυτοτελή ύπαρξη του ΚΚΕ’. Καλεί τα μέλη του Κόμματος να προετοιμαστούν για μια μεγαλύτερη, από ό,τι νόμιζαν, περίοδο ανασυγκρότησης του Κόμματος.

Δρομολογείται η Πανελλαδική Συνέλευση του ΣΥΝ, η οποία αρχίζει στις 27 Ιούνη και η οποία ουσιαστικά υιοθετεί τις προτάσεις για μετατροπή του Συνασπισμού σε ενιαίο πολιτικό κόμμα.

Στις 29 Ιούνη, το ΠΓ του Κόμματος σε ανακοίνωσή του υπογραμμίζει: ‘Η Πανελλαδική Συνέλευση είναι πλέον καθαρό ότι αποτελεί ιδρυτική συνέλευση ενός νέου πολιτικού σχήματος’. Δηλώνει δε την αποχώρηση του ΚΚΕ από αυτό τον φορέα.

Στις 13 Ιούλη συνέρχεται η ΚΕ του Κόμματος και αποφασίζει το 14ο Συνέδριο να γίνει στα τέλη Νοέμβρη, ενώ αναθέτει σε επιτροπές την προετοιμασία των θέσεων και τα οργανωτικά ζητήματα. Για τα μέλη της ΚΕ και όσους συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται στα όργανα του Συνασπισμού, η ΚΕ αποφάσισε να μη συμμετέχουν στις συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων, όπου είχαν εκλεγεί και να μην αναλαμβάνουν υπεύθυνη δουλειά στο Κόμμα, ενώ παρέπεμψε το θέμα στην Επιτροπή Κομματικού Ελέγχου. Σε διαθεσιμότητα τίθενται συνολικά 39 μέλη της ΚΕ και 5 βουλευτές του Κόμματος.”

Το βράδυ της Παρασκευής (08/11) ο Στ. Κασσελάκης ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ από τα γραφεία του στον Ταύρο μιλώντας για “συνέδριο-παρωδία” στο Γκάζι, που ξεκίνησε με μεγάλη καθυστέρηση σε κλίμα έντασης, χωρίς να δοθεί η δυνατότητα διαπίστευσης σε εκλεγμένους συνέδρους. Απηύθυνε κάλεσμα για συγκέντρωση στον ίδιο χώρο στις 14:00 το μεσημέρι του Σαββάτου (09/11) προαναγγέλλοντας τη δημιουργία “του πιο ανεξάρτητου, ρηξικέλευθου, προοδευτικού κινήματος της Μεταπολίτευσης στη χώρα. Δεν πρόκειται για αποστασία, αλλά για τη συνέχεια της δημοκρατικής αριστεράς. Υπάρχει πάρα πολύς κόσμος και νέοι, που δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά αριστεράς και δεξιάς, που θέλουν να είναι καλύτερη η καθημερινότητά τους, να μπορούν να διαπρέψουν εκεί που μεγαλώνουν. Η αριστερά και οι προοδευτικές αντιλήψεις ανήκουν στη σωστή μεριά της πολιτικής φιλοσοφίας και εμείς πρέπει αυτό, χωρίς ελιτισμό, να το κάνουμε πενηνταράκια στον κόσμο. Προφανώς, θα υπάρχουνε 400 σύνεδροι μέσα στο μπουζουξίδικο, που θα είναι πολύ χαρούμενοι αυτή τη στιγμή. Είναι πλέον και επίσημα το δεκανίκι του Μητσοτάκη και όλων των συμφερόντων”.

Το ίδιο αποφάσισαν και τέσσερις βουλευτές: ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης από την Κέρκυρα, ο Πέτρος Παππάς από το Κιλκίς, η Κυριακή Μάλαμα από τη Χαλκιδική και η Ραλλία Χρηστίδου από το Νότιο Τομέα, που ανεξαρτητοποιούνται από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Σε περίπτωση που ακολουθήσει ακόμη ένας, το κόμμα παύει να είναι αξιωματική αντιπολίτευση.

Η Θεοδώρα Τζάκρη πλησίασε το προεδρείο του Συνεδρίου για να ανακοινώσει από μικροφώνου ότι παρέδωσε ένα USB με υπογραφές. Ο Γιάννης Μαντζουράνης αρνήθηκε να της δώσει τον λόγο και, στη συνέχεια, ανέφερε ότι οι πλειοψηφίες αναδεικνύονται με ψηφοφορίες και όχι με συλλογές υπογραφών.

κεντρική φωτογραφία πάνω: Γιώργος Κονταρίνης, eurokinissi

You may also like

Comments are closed.

0 %

Latest Posts