economies

Προβλέποντας τη Μεγάλη Παραίτηση

O Anthony Klotz, αναπληρωτής καθηγητής Οργανωσιακής Συμπεριφοράς στο UCL σήμερα και Διαχείρισης Ανθρώπινων Πόρων (Μάνατζμεντ) στο πανεπιστήμιο A&M του Τέξας μέχρι πρόσφατα, καθώς περιέγραφε σε συνέντευξή του τον Φεβρουάριο του 2021 πώς οι άνθρωποι αποφασίζουν να εγκαταλείψουν τη δουλειά τους, εκτίμησε ότι παρόλο που με τα εμβόλια είχαν αυξηθεί οι ελπίδες για επιστροφή στην αποκαλούμενη κανονικότητα πριν τον Covid, η πανδημία οδηγούσε διάφορες τάσεις που θα απελευθέρωναν ένα ασυνήθιστα μεγάλο κύμα παραιτήσεων στην Αμερική. Ένα άλλο άρθρο στο Bloomberg τον περασμένο Μάιο κατέγραφε την πρόβλεψή του για τη ‘Μεγάλη Παραίτηση’ (great resignation), και έτσι μια από καθοριστικές φράσεις της πανδημίας γεννήθηκε. “Ακούγεται τόσο περίεργο το να υποστηρίζει κανείς ότι εφηύρα τον όρο. Αυτό που μου μετέφεραν συνέχεια οι πολίτες ήταν ότι πριν την πανδημία είχαν ρυθμίσει όλη τους τη ζωή γύρω από τη δουλειά, ωστόσο καθώς βγαίνουμε από αυτή μοιάζει να θεωρούν ότι χρειάζονται την εργασία για να ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις της ζωής τους.”, είπε σε συνέντευξή του στη Pilita Clark στους ft.com (03/04). 

εξώφυλλο του αμερικανικού περιοδικού Mother Jones (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2022): ‘Κάτι καλύτερο από αυτή τη χάλια δουλειά ζητείται - Ρωτήστε μέσα’, Η μεγάλη παραίτηση: πώς οι εργαζόμενοι αγανάχτησαν και τα αφεντικά φοβήθηκαν

εξώφυλλο του αμερικανικού περιοδικού Mother Jones (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2022): ‘Κάτι καλύτερο από αυτή τη χάλια δουλειά ζητείται – Ρωτήστε μέσα’, Η μεγάλη παραίτηση: πώς οι εργαζόμενοι αγανάχτησαν και τα αφεντικά φοβήθηκαν

Σημείωσε σαν αιτίες, καταρχήν παραιτήσεις σε αναμονή, που είχαν συσσωρευτεί από την πρώτη χρονιά της πανδημίας, όταν οι άνθρωποι λόγω της αβεβαιότητας έμεναν σε δουλειές, τις οποίες σε διαφορετική περίπτωση ενδεχομένως θα εγκατέλειπαν. Επιπλέον, την εξάντληση των εργαζομένων, όπως και τη Θεωρία Διαχείρισης του Τρόμου (Terror Management Theory), που συνδέεται στην ψυχολογία με την ιδέα ότι όταν οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με τον θάνατο ή με σοβαρή ασθένεια έχουν την τάση να αναστοχάζονται σχετικά με το κατά πόσο υπάρχει νόημα και είναι ικανοποιημένοι από τη ζωή τους. Τέλος, υπήρξε η εμπειρία της απρόσμενης ελευθερίας – σύμφωνα με τον ίδιο – που έζησαν εκατομμύρια εργαζόμενοι δουλεύοντας από το σπίτι. “Η αυτονομία είναι μια θεμελιώδης ανθρώπινη ανάγκη” και εάν οι άνθρωποι τη γευτούν για μήνες στη σειρά, δεν την εκχωρούν εύκολα.

eamesBot, theconversation.com

eamesBot, theconversation.com

Όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα των ft.com, η ιδέα θεωρήθηκε “κόντρα” εκείνη την περίοδο επειδή κάτι τέτοιο δεν αποτυπωνόταν στα επίσημα στοιχεία για το εργατικό δυναμικό, όπου συνήθως υπάρχει απόσταση δύο μηνών. Ωστόσο, μετά από μερικές εβδομάδες καινούρια δεδομένα έδειξαν ότι περίπου τέσσερα εκατομμύρια εργαζόμενοι, δηλαδή το 2.7% του συνόλου παραιτήθηκαν τον Απρίλιο του 2021, το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί. Μέχρι το Νοέμβριο, αυτός ο αριθμός έφτασε τα τεσσερισήμισι εκατομμύρια, ενώ το Φεβρουάριο αποχώρησαν επιπλέον τέσσερα εκατομμύρια τετρακόσιες χιλιάδες ή το 2.9% της συνολικής εργατικής δύναμης.

Παρόλο που άλλοι ερευνητές, οι οποίοι εξακολουθούν να μελετούν τους λόγους και τις συνέπειες της ‘Μεγάλης Παραίτησης’, τη βρίσκουν υπερβολική σα διαπίστωση, Βρετανοί οικονομολόγοι το Μάρτιο εντόπισαν μια αντίστοιχη τάση στο Ηνωμένο Βασίλειο, όμως όχι επειδή οι εργαζόμενοι ήθελαν να ζήσουν το όνειρό τους ή να προχωρήσουν σε δραστικές μεταβολές στην καριέρα τους. Οι περισσότεροι έμοιαζε απλά να αλλάζουν εργοδότες, με εξαίρεση εκείνους πάνω από πενήντα ετών, οι οποίοι συνταξιοδοτήθηκαν με μεγαλύτερο ρυθμό απ’ ό,τι συνήθως.

O Anthony Klotz πιστεύει ότι οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, τουλάχιστον στην Αμερική, αν και συμφωνεί ότι υπάρχει προφανώς χώρος για να κατανοηθεί ακόμη περισσότερο. Σε ό,τι αφορά το τι θεωρεί πως θα συμβεί από ‘δω και πέρα: “Είμαι οργανωσιακός ψυχολόγος, όχι οικονομολόγος, οπότε δεν μπορώ να κάνω προβλέψεις για την αγορά εργασίας. Εάν ήμουν οικονομολόγος, θα με ενοχλούσε κάτι τέτοιο.” Ωστόσο, εκτιμά ότι oι δείκτες παραίτησης ίσως μείνουν πάνω από το μέσο όρο για δύο ή τρία χρόνια, εν μέρει επειδή ως φαινόμενο τείνει να είναι ‘μεταδοτικό’ και να επηρεάζει και άλλους, όσο και διότι στους εργασιακούς χώρους οι εργοδότες πειραματίζονται με νέους τρόπους δουλειάς. “Νομίζω ότι αυτό θα συνεχίσει να κρατά την αγορά εργασίας σχετικά αποδιοργανωμένη για κάποιο διάστημα.” Ενώ οι άνθρωποι ακόμη προσπαθούν να τακτοποιήσουν τη ζωή τους και να αποφασίσουν πώς θα ήθελαν να μοιάζει το μέλλον τους, ο Anthony Klotz με προσοχή επεξεργάζεται πρόσφατες έρευνες, που προτείνουν ότι η ευημερία των εργαζομένων ίσως περιοριστεί μετά από αλλαγή δουλειάς.

Πηγή: Pilita Clark, ft.com / κεντρική φωτογραφία: Reagan Allen, Getty Images, brownpoliticalreview.org

Leave a reply

0 %