Cruella

Απομακρύνθηκε για δεύτερη φορά μέσα σε κάτι περισσότερο από ένα χρόνο από τη θέση της υπουργού Εσωτερικών της Αγγλίας, η Suella Braverman στον ανασχηματισμό της βρετανικής κυβέρνησης τη Δευτέρα (13/11). Η πρώτη, με εκείνη να έχει μερικές εβδομάδες στο πόστο ονομάστηκε παραίτηση, ωστόσο δεν είχε άλλη επιλογή από το να φύγει, αφού έστειλε ένα επίσημο έγγραφο σε βουλευτή από τον προσωπικό της λογαριασμό email, το οποίο θεωρείται σοβαρή παραβίαση των κανόνων, που πρέπει να ακολουθούν οι υπουργοί. Μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης της Liz Truss, επανήλθε στο ίδιο πόστο μέσα σε διάστημα λίγων ημερών. Η σημερινή (13/11) απόφαση του Rishi Sunak να τη θέσει εκτός κυβερνητικού σχήματος ρίχνει την αυλαία σε μια ταραχώδη και συχνά αμφιλεγόμενη θητεία, σχολιάζει o Peter Walker στον theguardian.com.

Η βουλευτής των Εργατικών Yvette Cooper είπε στη Βουλή την περασμένη Πέμπτη (09/11): “Κανείς / Καμμία υπουργός Εσωτερικών δε θα το έκανε ποτέ αυτό.”, εννοώντας το άρθρο γνώμης, που έγραψε στους Times του Λονδίνου κατηγορώντας την αστυνομία ότι είναι εγγενώς θετικά διακείμενη προς τις διαδηλώσεις αριστερών ομάδων. Προχώρησε σε ανόμοιες συγκρίσεις ανάμεσα στις πορείες για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των Ρεπουμπλικάνων στη Βόρεια Ιρλανδία, που είχαν κατηγορηθεί ως υποστηρικτές του IRA τη δεκαετία του 1960, πολύ πριν τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής και όσους ζητούσαν, την ημέρα μνήμης για τη λήξη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου (11/11), κατάπαυση πυρός στην Παλαιστίνη. Με τους νεκρούς να ξεπερνούν τις 11.000, ανάμεσά τους πάνω από 4.300 παιδιά και το 1/3 των σπιτιών στη βόρεια Γάζα να έχουν καταστραφεί επέλεξε τη δαιμονοποίησή τους, περιγράφοντάς τες ως ‘πορείες μίσους’ και όσους συμμετέχουν ως ισλαμιστές εξτρεμιστές, υπερασπιστές της Χαμάς και αντισημίτες, επεσήμανε ο Patrick Cockburn στο inews.co.uk. “Πρόκειται για μια αποκρουστική προσπάθεια της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος να εκμεταλλευτεί και να επιδεινώσει την παρούσα κρίση προς όφελός της. Οι τακτικές της Suella Braverman είναι ακατέργαστες και κοινότοπες, μοιάζοντας με αυτές στις οποίες καταφεύγει ο D. Trump και περιλαμβάνουν το να λέει προσβλητικά πράγματα, ανεξάρτητα από το εάν είναι αλήθεια ή λάθος, ώστε να προκαλέσουν αντιδράσεις και να ανέβουν ψηλά στην ατζέντα των μέσων ενημέρωσης.”

από το πρωτοσέλιδο των Financial Times (14/11) > ‘O Cameron επιστρέφει στην πρώτη γραμμή αφότου η αποπομπή της Braverman πυροδοτεί ανασχηματισμό’

Όπως μετέδωσε ο Peter Walker στον theguardian.com, το κείμενο είχε σταλεί στο Νο 10 της Downing Street για έγκριση, όπως ορίζει ο υπουργικός κώδικας, παρ’ όλα αυτά μια σειρά από αλλαγές, που ζητήθηκαν μοιάζει να αγνοήθηκαν ή να μην υιοθετήθηκαν. “Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια πιο ευθεία αμφισβήτηση της εξουσίας του πρωθυπουργού, ειδικά από μια υπουργό, που για μήνες έπαιζε τον δικό της σκοπό, μάλλον παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως την ιδανική επιλογή της δεξιάς πτέρυγας των Συντηρητικών στη μετά-Sunak εποχή. Ωστόσο, παρά τo τωρινό της πλασάρισμα ως η αγαπημένη της λαϊκιστικής δεξιάς, που μιλάει σκληρά, η 43χρονη βουλευτής από το 2015, είναι πολιτικός ακραίων αντιφάσεων.

Μοναχοκόρη μεταναστών, που έφτασαν στην Αγγλία τη δεκαετία του 1960, με μπαμπά Κενυάτη από τη Γκόα της Ινδίας και μαμά Ινδή από τον Μαυρίκιο, που εργαζόταν ως νοσοκόμα στο εθνικό σύστημα υγείας (NHS) και είχε εκλεγεί δημοτική σύμβουλος με τους Τόρηδες, χωρίς όμως να μπορέσει να βγει βουλευτής, η Sue-Ellen Fernandes γεννήθηκε στο Harrow του βορειοδυτικού Λονδίνου. Το μικρό της όνομα παραπέμπει σε χαρακτήρα της σειράς Dallas και το μετέτρεψε σε Suella γιατί έτσι τη φώναζαν οι δάσκαλοί της. Φοίτησε με μερική υποτροφία για τα δίδακτρα στο σχολείο Heathfield στο Pinner και σπούδασε Νομική στο Queens’ College του Cambridge, όπου έγινε πρόεδρος της Ένωσης των Συντηρητικών. Μέσω του Erasmus, που δεν είναι πλέον διαθέσιμο στους Βρετανούς φοιτητές λόγω Brexit, πέρασε δύο χρόνια στη Σορβόννη. Ακολούθησε καριέρα δικηγόρου στην Αγγλία και την Αμερική, περνώντας τις σχετικές εξετάσεις στη Νέα Υόρκη. Παντρεύτηκε τον Rael Braverman, μάνατζερ στη Mercedes-Benz το 2018.

Είχε αποφασίσει να ασχοληθεί με την πολιτική, διεκδικώντας την έδρα στο Leicester East το 2005. Όταν τελικά το 2015 κατάφερε να εισέλθει στο Κοινοβούλιο ως υποψήφια στη θεωρούμενη ασφαλή περιφέρεια του Fareham στο Hampshire, αμέσως συντάχθηκε με τους σκληρούς υπέρμαχους του Brexit της Ομάδας Ευρωπαϊκής Έρευνας – όχι μια αναμενόμενη κίνηση επί David Cameron, ο οποίος ορίστηκε στον ανασχηματισμό του R. Sunak (13/11) υπουργός Εξωτερικών. Σε συνέχεια του δημοψηφίσματος για την παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Theresa May την τοποθέτησε το 2018 υφυπουργό για το Brexit – το 2019 παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενη για τα σχετικά με αυτό σχέδια. Εβραϊκές οργανώσεις την επέκριναν επειδή αναφέρθηκε σε ‘μάχη ενάντια στον πολιτισμικό μαρξισμό’ σε ομιλία της στο ευρωσκεπτικιστικό think tank Bruges Group. O Boris Johnson της έδωσε την πρώτη της θέση στο υπουργικό συμβούλιο ως επικεφαλής νομικής συμβούλου (attorney general) δύο χρόνια αργότερα.

από το πρωτοσέλιδο της Daily Telegraph (14/11) > “Την Τετάρτη (15/11) το Ανώτατο Δικαστήριο θα αποφασίσει εάν οι απελάσεις μεταναστών στη Ρουάντα είναι νόμιμες, αφού το αρμόδιο για τις ενστάσεις έκρινε ότι θα έθεταν όσους ζητούν άσυλο σε κίνδυνο διώξης. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τις μπλόκαρε τον περασμένο Ιούνιο. ‘Δούλεψα στενά με την πρώην υπουργό Εσωτερικών σε μια γκάμα επιλογών. Στην καρδιά του ζητήματος είναι η βαθιά πεποίθηση ότι χρειάζεται να εισαχθεί η αποτροπή στο σύστημα.’, είπε στην εφημερίδα ο υπουργός Μετανάστευσης, Robert Jenrick.”

Μετά την ανάδυσή της στο υπουργείο Εσωτερικών, η χρήση προκλητικής γλώσσας αυξήθηκε, ενώ θεωρείται εύλογα ότι προκάλεσε τις περισσότερες φιλονικίες συγκριτικά με τους προκατόχους της. Καταγράφηκε να λέει ότι ήταν ‘όνειρό της’ να δει αιτούντες άσυλο να απελαύνονται σύντομα στη Ρουάντα, μίλησε για ‘εισβολή’ στη χώρα με μικρές βάρκες, ανέφερε στο συνέδριο των Συντηρητικών φέτος ότι ‘επίκειται τυφώνας μαζικής μετανάστευσης’. Εντόπισε πλειοψηφία νεαρών αγοριών πακιστανικής καταγωγής σε συμμορίες, που κάνουν σεξουαλικές επιθέσεις, επέκρινε αστυνομικούς του Essex για σπατάλη πόρων επειδή ασχολήθηκαν με το να αφαιρέσουν μια συλλογή από μαύρες κούκλες (golliwog dolls) σε παμπ, συνδέοντάς τες με πιθανό, ρατσιστικό επεισόδιο – αντί με πιο σοβαρές περιπτώσεις. Στο Κοινοβούλιο υποστήριξε ότι ‘για τις διαδηλώσεις, που προκαλούν αναστάτωση ευθύνονται οι αφυπνισμένοι σε θέματα κοινωνικής αδικίας (wokerati), που διαβάζουν Guardian και τρώνε tofu’. Έβγαλε το συμπέρασμα ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει αποτύχει στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι το να είναι κανείς άστεγος είναι αποτέλεσμα ‘επιλογής lifestyle’.” Όλα τα παραπάνω οδήγησαν στο να της αποδοθεί το προσωνύμιο Cruella, με βάση λογοπαίγνιο με το επίθετο cruel = βάναυση και το μικρό της όνομα.

γελοιογραφία του Dave Brown / independent.co.uk

Έτσι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ολόκληρη η πολιτική, που εφαρμόζεται στο προσφυγικό – μεταναστευτικό. Ο τότε ομόλογός της Γ. Οικονόμου στην πρόσφατη επίσκεψή της στον φράχτη του Έβρου (03/11) είπε: “Μοιραζόμαστε κοινές αρχές και αξίες για την προστασία και ασφάλεια των πολιτών. Η Ελλάδα ασκεί αυστηρή, αλλά δίκαιη μεταναστευτική πολιτική.”

Πηγές: Peter Walker, theguardian.com / Patrick Cockburn, inews.co.uk