polis

“…μια καταστροφική φωτιά στα κοντινά φαράγγια”

Τον Οκτώβριο του 1942, ο Thomas Mann διαμαρτυρόταν στο ημερολόγιό του για την αποπνικτική ζέστη από τον κήπο του σπιτιού του στην Palisades του Ειρηνικού, μέχρι τον οποίο – συμπεραίνει ο καθηγητής Adrian Daub στον theguardian.com – θα είχαν φτάσει σήμερα οι φλόγες. Διάβαζε τα νέα για τον πόλεμο και σημείωνε ότι έκαιγε μια καταστροφική φωτιά στα κοντινά φαράγγια. Την περασμένη εβδομάδα επέστρεψαν στο Φαράγγι Canyon μέχρι το Μalibu και στο Φαράγγι Eaton έως την Altadena.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tony Cabrera (@abc7tony)

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη MSNBC (@msnbc)

Η Joan Didion έχει γράψει ότι “το καιόμενο Los Angeles αποτελεί τη βαθύτερη εικόνα, που έχει το ίδιο για τον εαυτό του. Το αντιλήφθηκε o Nathanael West στην Ημέρα της Ακρίδας και κατά τη διάρκεια των ταραχών στο Watts τον Αύγουστο του 1965, αυτό που κέντρισε το φαντασιακό, ήταν οι φλόγες. Ο καιρός του είναι της αποκάλυψης – κάτι που επιτείνει την παροδικότητά του. Oι άνεμοι μας δείχνουν πόσο κοντά στο χείλος βρισκόμαστε.”

φωτιά Palisades (13.01) / Getty Images, cbsnews.com

φωτιά Palisades (13.01) / Getty Images, cbsnews.com

φωτιά Palisades, Malibu (13.01) / Getty Images, cbsnews.com

φωτιά Palisades, Malibu (13.01) / Getty Images, cbsnews.com

“Το να ζει κανείς στο ευρύτερο Los Angeles, του οποίου η κομητεία αποτελείται από 88 πόλεις – από το Beverly Hills μέχρι την Azusa – και που απλώνεται σε όλες τις κατευθύνσεις σημαίνει ότι είναι συνηθισμένος στην πραγματικότητα ότι καίγεται επαναλαμβανόμενα. Το διαφορετικό τη συγκεκριμένη φορά ήταν το εύρος και η ένταση: είχαμε τις εστίες σε Palisades και Kenneth στα δυτικά, Εaton και Creek στα ανατολικά, Hurst και Lidia στα βόρεια.”, μεταφέρει ο Rosecrans Baldwin στο gq.com.

φωτιά Palisades, Pacific Coast Highway (12.01) / Qian Weizhong, VCG, Getty Images

φωτιά Palisades, Pacific Coast Highway (12.01) / Qian Weizhong, VCG, Getty Images

“Όπως οι απολαύσεις, έτσι και οι αγωνίες είναι μεν συλλογικές, αλλά και ιδιωτικοποιημένες στο Los Angeles. Ο συγγραφέας Mike Davis, που έφυγε το 2022 στα 76 του από επιπλοκές του καρκίνου του οισοφάγου ήταν ο σημαντικότερος χρονογράφος τους. Για εκείνον, οι επιρρεπείς στη φωτιά περιοχές του Μαλιμπού θα μπορούσαν να έχουν μετατραπεί σε ένα δημόσιο πάρκο και το μεγαλύτερο μέρος των βουνών της Santa Monica να αποτελέσει δημόσια γη, όπως είχε προτείνει ο αρχιτέκτονας Frederick Law Olmsted Jr. Αντ’ αυτού, έγιναν παιδική χαρά για εργολάβους με χαρακτηριστικά απομόνωσης και κάθε νέο σπίτι που χτιζόταν, κοινωνικοποιούσε περαιτέρω το ρίσκο και oικειοποιούταν τα προνόμια. Ο χαρακτηριστικός οικιστικός τύπος, η οικογενειακή μονοκατοικία, τόσο πλουσίων όσο και φτωχών, είτε πρόκειται για τροχόσπιτα ή βίλες στην πλαγιά, στο εσωτερικό και τα παράλια πλήττεται σε συνέχεια μηνών ξηρασίας. Ωστόσο, οι φωτιές, εκτός από το να ισοπεδώνουν τρομερά, διαχωρίζουν επίσης.”, για τον Adrian Daub.

Ο Rosecrans Baldwin μοιράζεται, ακόμη, πως μια από τις τελευταίες φορές, που μίλησε με τον Mike Davis ήταν κατά τη διάρκεια της μεγαπυρκαγιάς Woolsey το 2018 γύρω από το Μαλιμπού. “‘Την επόμενη μέρα’ – μου είπε – ‘περιμένω να δω υπερμεγέθεις επαύλεις – αυτό που τείνει να εξαφανίζεται είναι οι κατοικίες προς ενοικίαση, οικισμοί με τροχόσπιτα, πολίτες χωρίς την απαραίτητη ασφάλιση. Οι φωτιές είναι σαν τη βία των όπλων. Πάντα δίνουν την ίδια μηχανική επανάληψη δράσης, όμως, τίποτε δεν αλλάζει στη ρίζα του.’ Στο πιο γνωστό του βιβλίο ‘Η Πόλη του Χαλαζία – Σκάβοντας το μέλλον’ (City of Quartz – Excavating the Future, 1990) περιγράφει το Los Angeles τόσο ουτοπικό όσο και δυστοπικό, ένα ηλιόλουστο φρούριο γεμάτο με το τσιμέντο του καπιταλισμού, από τις άθλιες φυλακές μέχρι τα περιφραγμένα ακίνητα, που τροφοδοτεί τόσα προγράμματα στο Νetflix.

> “Στο βιβλίο μου City of Quartz, 1990 ανέλυσα διάφορες τάσεις στρατιωτικοποίησης του τοπίου της Νότιας Καλιφόρνιας. Τα γεγονότα, που ακολούθησαν τις ταραχές του 1992 - μεταξύ άλλων, η τετράχρονη οικονομική ύφεση, μια καταιγιστική μείωση των θέσεων βιομηχανικών εργατών, ένα βαθύ νυστέρι στο κράτος πρόνοιας και το δημοσιοϋπαλληλικό προσωπικό, το κύμα αντιδράσεων κατά των μεταναστών εργατών, η αποτυχία της αστυνομικής μεταρρύθμισης και μια πρωτοφανής έξοδος εκτός των πυλών των μεσοαστικών οικογενειών - απλώς επέτειναν το χωρικό apartheid στο μείζον Λος Άντζελες. Καθώς τα ονειρικά χρόνια πλησιάζουν στο τέλος τους, φαίνεται πολύ πιθανό ότι το Λος Άντζελες του 2019 θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει τον δυστοπικό αντίποδα των περισσότερων από τα παραδοσιακά ιδανικά μιας δημοκρατικής μητρόπολης. Αλλά τι είδους δυστοπικό αστικό τοπίο άραγε, αν όχι αυτό του Blade Runner, θα παρήγαγε εντέλει αυτή την ανεξέλεγκτη αύξηση της ανισότητας, της εγκληματικότητας και της κοινωνικής απόγνωσης;” > “Το κείμενο Beyond Blade Runner: Urban Control - The Ecology of Fear πρωτοδημοσιεύεται τον Δεκέμβριο του 1992 στο New Jersey, στη σειρά εκδόσεων του Open Magazine. Παρά τον σκόπιμα κινηματογραφικό τίτλο του αποτελεί άμεση κριτική αντίδραση του Μ. Davis στο νέο πολεοδομικό και χωροταξικό σχέδιο της πόλης του Λος Άντζελες. Υπερβαίνοντας γρήγορα το φιλμ, ο Davis δημιουργεί την αφορμή για μια εις βάθος ανάλυση των συντελούμενων αλλαγών της χωροταξικής πολιτικής στο Λος Άντζελες της νέας χιλιετίας. Δύο καθοριστικά γεγονότα οδήγησαν στη συγγραφή: η εξέγερση (riot) της άνοιξης του ‘92, που προκάλεσε την επέμβαση τακτικού στρατού στο κέντρο της πόλης καθώς και η δημοσίευση του ‘Στρατηγικού Σχεδίου του Downtown’, της χωροταξικής μελέτης για το πολυεθνικό Λος Άντζελες της Νέας Χιλιετίας. Επικεντρώνει την κριτική του στα εκφυλιστικά αστικά φαινόμενα - την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου χώρου και την τεχνητά καλλιεργούμενη υστερία της ‘ασφάλειας’, που ενισχύει την γκετοποίηση και την ταξική πόλωση.” [από την παρουσίαση των εκδόσεων Futura, σε μετάφραση Γιάννη Χαραλαμπίδη, 2008]

> “Στο βιβλίο μου City of Quartz, 1990 ανέλυσα διάφορες τάσεις στρατιωτικοποίησης του τοπίου της Νότιας Καλιφόρνιας. Τα γεγονότα, που ακολούθησαν τις ταραχές του 1992 – μεταξύ άλλων, η τετράχρονη οικονομική ύφεση, μια καταιγιστική μείωση των θέσεων βιομηχανικών εργατών, ένα βαθύ νυστέρι στο κράτος πρόνοιας και το δημοσιοϋπαλληλικό προσωπικό, το κύμα αντιδράσεων κατά των μεταναστών εργατών, η αποτυχία της αστυνομικής μεταρρύθμισης και μια πρωτοφανής έξοδος εκτός των πυλών των μεσοαστικών οικογενειών – απλώς επέτειναν το χωρικό apartheid στο μείζον Λος Άντζελες. Καθώς τα ονειρικά χρόνια πλησιάζουν στο τέλος τους, φαίνεται πολύ πιθανό ότι το Λος Άντζελες του 2019 θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει τον δυστοπικό αντίποδα των περισσότερων από τα παραδοσιακά ιδανικά μιας δημοκρατικής μητρόπολης. Αλλά τι είδους δυστοπικό αστικό τοπίο άραγε, αν όχι αυτό του Blade Runner, θα παρήγαγε εντέλει αυτή την ανεξέλεγκτη αύξηση της ανισότητας, της εγκληματικότητας και της κοινωνικής απόγνωσης;” > “Το κείμενο Beyond Blade Runner: Urban Control – The Ecology of Fear πρωτοδημοσιεύεται τον Δεκέμβριο του 1992 στο New Jersey, στη σειρά εκδόσεων του Open Magazine. Παρά τον σκόπιμα κινηματογραφικό τίτλο του αποτελεί άμεση κριτική αντίδραση του Μ. Davis στο νέο πολεοδομικό και χωροταξικό σχέδιο της πόλης του Λος Άντζελες. Υπερβαίνοντας γρήγορα το φιλμ, ο Davis δημιουργεί την αφορμή για μια εις βάθος ανάλυση των συντελούμενων αλλαγών της χωροταξικής πολιτικής στο Λος Άντζελες της νέας χιλιετίας. Δύο καθοριστικά γεγονότα οδήγησαν στη συγγραφή: η εξέγερση (riot) της άνοιξης του ‘92, που προκάλεσε την επέμβαση τακτικού στρατού στο κέντρο της πόλης καθώς και η δημοσίευση του ‘Στρατηγικού Σχεδίου του Downtown’, της χωροταξικής μελέτης για το πολυεθνικό Λος Άντζελες της Νέας Χιλιετίας. Επικεντρώνεται στα εκφυλιστικά αστικά φαινόμενα – την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου χώρου και την τεχνητά καλλιεργούμενη υστερία της ‘ασφάλειας’, που ενισχύει την γκετοποίηση και την ταξική πόλωση.” [από την παρουσίαση των εκδόσεων Futura, σε μετάφραση Γιάννη Χαραλαμπίδη, 2008]

Ακολούθησε η ‘Οικολογία του Φόβου’ (Ecology of Fear, 1998) με το κεφάλαιο ‘To επιχείρημα υπέρ του να αφήσουμε το Μαλιμπού να καεί’ (The Case for Letting Malibu Burn). Διατύπωσε την άποψη ότι το να διαμένει κανείς δίπλα στα βουνά της Santa Monica, απ’ όπου περνούν οι άνεμοι Santa Ana σημαίνει ότι αποδέχεται τη φωτιά ως μέρος της οικολογίας, τόσο φυσική όσο τα κύματα του Ειρηνικού – διαφορετικά, ζει σε άρνηση. ‘Οι κηπoυρικές αντιπυρικές μας ζώνες έχουν εξαφανιστεί, οι καλλιέργειες της φράουλας είναι τώρα γερασμένα προάστια και η ζήτηση για οικόπεδα με θέα στη θάλασσα και το βουνό και μεγάλα δέντρα δημιούργησαν πύρινους κινδύνους, αδιανόητους κάποτε.’”

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tony Cabrera (@abc7tony)

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tony Cabrera (@abc7tony)

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη NBC News (@nbcnews)

“Σε προσωπικό επίπεδο, τη βρίσκω εξαιρετικά δύσκολη διαλεκτική για να συμμεριστώ αυτές τις μέρες.”, παραδέχεται ο Rosecrans Baldwin. “Συγγενής μας μόλις έχασε το αξιαγάπητο, μικρό σπίτι της στην πλαγιά, όπου μεγάλωσε τα παιδιά της. Είχαμε απολαύσει πολλά θαυμάσια γεύματα το Πάσχα και των Ευχαριστιών στη βεράντα, ενώ τα θρυλικά ηλιοβασιλέματα στο Μαλιμπού χρωμάτιζαν τα πάντα τριανταφυλλί. Τα τελευταία νέα της: μένει σε φίλους, είναι εντάξει – όμως, τι σημαίνει ‘εντάξει’ στο συγκεκριμένο σενάριο; Κανείς δεν κοιμάται καλά. Όλοι είναι ακραία στρεσαρισμένοι. Στην Altadena, που ήταν γεμάτη με οικίες της μεσαίας τάξης, απομένουν συντρίμμια.”

Εκεί δημιουργήθηκε τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 μια κοινότητα Αφροαμερικανών – η πρώτη γενιά, που ξεπερνώντας πρακτικές αποκλεισμού, κατάφερε να αγοράσει σπίτια σε σχετικά χαμηλές τιμές. Βρήκαν καταφύγιο κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Μετανάστευσης στις αρχές του 20ου αιώνα, μετακινούμενοι δυτικά για να γλυτώσουν από τους νόμους συστημικού φυλετικού διαχωρισμού Jimmy Crow, που ίσχυαν στο νότο.

φωτιά Eaton, Altadena (13.01) / Scott Strazzante, San Francisco Chronicle, Getty Images

φωτιά Eaton, Altadena (13.01) / Scott Strazzante, San Francisco Chronicle, Getty Images

καμμένο σχολικό του Aveson Charter > φωτιά Eaton, Altadena (13.01) / Frederic J. Brown, AFP, Getty Images

καμμένο σχολικό του Aveson Charter > φωτιά Eaton, Altadena (13.01) / Frederic J. Brown, AFP, Getty Images

H Καλιφόρνια με πληθυσμό περί τα 39 εκατομμύρια, έχει μια οικονομία που κατατάσσεται πέμπτη στον κόσμο, μετά των ΗΠΑ συνολικά, της Κίνας, της Γερμανίας και της Ιαπωνίας – κέντρο τεχνολογικής καινοτομίας και πολιτιστικής άνθησης. Ο πληθυσμός του Los Angeles προσεγγίζει τα τέσσερα εκατομμύρια – εκ των οποίων 300.000 είναι πλούσιοι. Περισσότεροι από 400.000 στην πολιτεία δεν είχαν ρεύμα. Οι άστεγοι στο Los Angeles ανέρχονται σε 75.000, ενώ τα κουπόνια που δόθηκαν για διαμονή σε ξενοδοχείο ήταν ελάχιστα. (theguardian.com) Oι εξώσεις δεν έχουν ανασταλεί εντελώς. (thenation.com)

Kyle Grillot, nytimes.com

Kyle Grillot, nytimes.com

“Δεν αδιαφορούμε για την ξεκάθαρα άδικη δυναμική εντός της επείγουσας κατάστασης. To Los Angeles είναι κάρβουνο, πληγωμένο και θυμωμένο. Η δουλειά μόλις τώρα ξεκινά. Με καπνούς σε όλους τους ορίζοντες φαίνεται δύσκολο να μαντέψει κανείς πώς θα τελειώσει όλο αυτό. Ιστορίες στο Instagram, η μία μετά την άλλη κάνουν έκκληση για χρηματοδότηση μέσω GoFundMe. Όταν ενδίδω στην οργή για τους πολιτικούς, τους οποίους ελέγχουν τα λόμπυ, για όσους αρνούνται την κλιματική αλλαγή, εκείνους που δραστηριοποιούνται στο real estate χτίζοντας απρόσιτες κατοικίες σε ακατάλληλα σημεία, σκέφτομαι ότι ο Mike Davis είχε δίκιο στην πολεμική του – ως ‘Angelenos’ βιώνουμε τον κόσμο, που αποτύπωσε.”, διαπιστώνει ο Rosecrans Baldwin.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tony Cabrera (@abc7tony)

“Kαταλήξαμε η διοίκηση να κάνει όλο και λιγότερα για όσους έχουν πραγματική ανάγκη, αγοράζοντας μέσα εναέριας περιπολίας για την προστασία των περιουσιών.”, υπογράμμιζε η Joan Didion.

> η πρώτη προτεραιότητα από την άποψη της κατανομής των πόρων είναι η αστυνομία

> η πρώτη προτεραιότητα από την άποψη της κατανομής των πόρων είναι η αστυνομία

Ένα σημαντικό μέρος του νερού στην Καλιφόρνια από το 1994 κατέχει η οικογένεια Resnicks, μέσω του ελέγχου περίπου του 60% της υπόγειας δεξαμενής Κent (Water Bank), διοχετεύοντάς το στις καλλιέργειες φιστικιού, αμυγδάλου, μανταρινιού, λουλουδιών και για την παρασκευή των χυμών ροδιού της Wonderful Company, σύμφωνα με την οργάνωση Μore Perfect Union. Υπολογίζεται ότι καταναλώνουν 150 δις γαλόνια τον χρόνο [1 γαλόνι = 4.5 λίτρα]. Σε περιόδους ξηρασίας πωλούν το νερό στο κράτος. Στην αγροτική παραγωγή καταναλώνεται το 80% του νερού στην Καλιφόρνια. 

<span style="color: #ff6600;"><strong><em>σε “εξαπάτηση διαστάσεων Chinatown” αναφέρεται το παραπάνω ενσωματωμένο βίντεο της Μοre Perfect Union (στο 5:24) παραπέμποντας στην ταινία του Roman Polanski με τους Jack Nicholson και Faye Dunaway &gt; “Πώς θα τα βγάλετε πέρα όταν οι πολίτες καταλάβουν ότι πληρώνουν για νερό, που δεν θα φτάσει σε αυτούς;”</em></strong></span>

σε “εξαπάτηση διαστάσεων Chinatown” αναφέρεται το παραπάνω ενσωματωμένο βίντεο της Μοre Perfect Union (στο 5:24) παραπέμποντας στην ταινία του Roman Polanski με τους Jack Nicholson και Faye Dunaway > “Πώς θα τα βγάλετε πέρα όταν οι πολίτες καταλάβουν ότι πληρώνουν για νερό, που δεν θα φτάσει σε αυτούς;”

Η Caroline Petrow-Cohen μετέδωσε στους latimes.com (11/01) ότι στη μάχη της κατάσβεσης εκτός από τη μεγάλη πλειοψηφία των πυροσβεστών, που εργάζονται με σύμβαση για το κράτος και υπολογίζονται σε περίπου 7.500, συνδράμουν σε συγκεκριμένες λίγες διευθύνσεις πλουσίων και συνάδελφοί τους του ιδιωτικού τομέα, όπως της εταιρείας Συστημάτων Άμυνας από Πυρκαγιές Torgerson, με έδρα τη Montana, βάσει συμβολαίων με ασφαλιστικές εταιρείες από το 2008. Έχουν στη διάθεσή τους μάνικες, τζελ που μπλοκάρει την εξάπλωση και δικά τους αποθέματα νερού. “Εάν καταφέρουν να σώσουν ένα σπίτι, πρόκειται για επωφελή συνθήκη τόσο για τον ιδιοκτήτη, που το διατηρεί όσο και για την εταιρεία, που έχει αναλάβει την κάλυψή του, αφού δε θα χρειαστεί να καταβάλει υπέρογκη αποζημίωση (win-win). Έχει νόημα. Ανταποκριθήκαμε σε όλες τις 62 πυρκαγιές στην Καλιφόρνια το 2024 χωρίς να χαθεί καμμία ιδιοκτησία.”, μετέφερε ο ιδρυτής της και εκτελεστικός διευθυντής, που δραστηριοποιείται 34 χρόνια στον κλάδο και προσλαμβάνει ακόμη μηχανικούς και άλλες ειδικότητες. Δεν θέλησε να κάνει γνωστό πόσο χρεώνει ή το ύψος των εσόδων, ωστόσο επεσήμανε πως ενώ συνήθως ένα σπίτι τυλίγεται στις φλόγες μέσα σε δύο με δέκα λεπτά, στη συγκεκριμένη περίπτωση η εξάπλωση συνέβαινε με μεγαλύτερη ταχύτητα, πιθανόν μόλις μέσα σε ένα με δύο λεπτά. H Συνδεδεμένη Άμυνα απέναντι σε Καταστροφές – μία ακόμη επιχείρηση, που συνέβαλε στην προσπάθεια αναφέρει στον ιστότοπό της ότι απευθύνεται σε εύπορους και διάσημους κατοίκους σε περιστάσεις έκτακτης ανάγκης, “ενισχύοντας την επιλεξιμότητα ασφάλισης”, όπως και “τις μειωμένες απαιτήσεις”. Δεν κοινοποιεί τα ποσά, που ζητάει ούτε τις συμφωνίες με τους πελάτες της.

η φωτογραφία του Stuart Palley σπιτιού στην Altadena, που τυλίχτηκε στις φλόγες μέσα σε ένα λεπτό την Τρίτη (07/01)

η φωτογραφία του Stuart Palley σπιτιού στην Altadena, που τυλίχτηκε στις φλόγες μέσα σε ένα λεπτό την Τρίτη (07/01)

Ο ρόλος τους έχει προκαλέσει αντιπαράθεση, αφού θεωρείται ότι υπογραμμίζει τις ταξικές διαιρέσεις κατά τη διάρκεια των καταστροφών. O Κeith Wasserman, συνιδρυτής της επενδυτικής εταιρείας σε real estate, Gelt Venture Partners ζήτησε στο Twitter εάν έχει κάποιος πρόσβαση σε ιδιωτικούς πυροσβέστες προκειμένου να προστατεύσει το σπίτι του στην Palisades του Ειρηνικού. “Χρειάζεται να δράσουμε γρήγορα εδώ. Όλες οι γειτονικές οικίες καίγονται. Πληρώνω οποιοδήποτε αντίτιμο.”

Το 2018 οι Kim Kardashian και Kanye West τους ευχαρίστησαν, που έσωσαν το αξίας 60 εκατ. δολαρίων σπίτι τους στα βουνά της Santa Monica, παράκτια οροσειρά στη Νότια Καλιφόρνια. Δισεκατομμυριούχοι κάτοικοι απορούσαν εξαγριωμένοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γιατί τελείωνε το νερό και πού πήγαιναν οι φόροι τους.

Και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση καταφεύγει σε ιδιωτικές εταιρείες πυρόσβεσης, όπως η Mt. Adams προς ενδυνάμωση των γραμμών της από το 1980. Σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό για τον Περιορισμό των Πυρκαγιών, δραστηριοποιούνται περίπου 250 εταιρείες με δυναμικό 10.000 πυροσβεστών, που συνάπτουν συνεργασία μαζί της. Κάποιες είναι γνωστές ως Πόροι Πιστοποιημένης Ασφάλισης και πληρώνονται από τις ασφαλιστικές. Άλλες συνεργάζονται με πετροχημικές εγκαταστάσεις και υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Η UrbnTek, που εξυπηρετεί το Los Angeles, την κομητεία Orange, το San Diego ψεκάζει με επιβραδυντικό καύσης τα δέντρα, καθαρίζει για να περιοριστεί η επέκταση και επικαλύπτει τις κατασκευές με πυρίμαχο σύστημα διπλής στρώσης (fire blanket).

Στον περιορισμό των πιο πρόσφατων συμμετείχαν και σχεδόν 800 πυροσβέστες, που εξέτιαν ποινή με ημερήσια αμοιβή από 5.80 έως 10.24 δολάρια συν ένα για την αντιμετώπιση ενεργής κατάστασης έκτακτης ανάγκης.

η Karen Bass και ο Gavin Newsom > Pacific Palisades (08.01) / Eric Thayer, Getty Images

η Karen Bass και ο Gavin Newsom > Pacific Palisades (08.01) / Eric Thayer, Getty Images

ο Joe Biden και η Kamala Harris σε σύσκεψη με τον Gavin Newsom, την Karen Bass και την Deanne Criswell, που διοικεί το Ομοσπονδιακό Γραφείο Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης / Ben Curtis, AP

ο Joe Biden και η Kamala Harris σε σύσκεψη με τον Gavin Newsom, την Karen Bass και την Deanne Criswell, που διοικεί το Ομοσπονδιακό Γραφείο Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης / Ben Curtis, AP

Ο κυβερνήτης με τους Δημοκρατικούς Gavin Newsom, που θεωρούταν δυνατή επιλογή για να είναι υποψήφιος αντιπρόεδρος με την Kamala Karris – ο Donald Trump τον αποκαλεί Newscum (ανάξιο) – και η Karen Bass, η πρώτη γυναίκα και δεύτερη έγχρωμη δήμαρχος του Los Angeles από το 2022, όταν επικράτησε του δισεκατομμυριούχου του real estate Rick Caruso “παλεύουν για την πολιτική τους επιβίωση”, σχολιάζει το newsweek.com. Δέχονται έντονες επικρίσεις για ελλειπή προετοιμασία και συντονισμό αναφορικά με την αντιμετώπιση του φαινομένου, που ξεκίνησε την Τρίτη (07/01), εξελίχθηκε σε πυροθύελλα, στοίχισε τη ζωή σε 24 πολίτες, ενώ 38 αγνοούνται και δύο από τις τέσσερις φωτιές απέχουν πολύ από τον πλήρη περιορισμό (16/01).

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη MSNBC (@msnbc)

Τα στόμια υδροληψίας είχαν στεγνώσει, μια τεχνητή πηγή ήταν άδεια. Ειδικά η δήμαρχος αποδοκιμάζεται για την ανεπάρκεια του προϋπολογισμού για την πυροπροστασία και επειδή ταξίδεψε στη Γκάνα, συμμετέχοντας στην αμερικανική αντιπροσωπεία, που παρέστη στην ορκωμοσία του νέου προέδρου της χώρας John Mahama, μετά από πρόσκληση του Joe Biden, παρόλο που η Μετεωρολογική Υπηρεσία είχε προειδοποιήσει για την επικινδυνότητα της ισχύος των ανέμων. Γύρισε την Τετάρτη (08/01) με ειδική στρατιωτική πτήση. H υπεύθυνη της τοπικής πυροσβεστικής (LAFD), Kristin Crowley είπε στο CNN ότι η υποχρηματοδότηση επηρεάζει αρνητικά την ικανότητα της υπηρεσίας να ανταποκριθεί, όταν υπάρχει ανάγκη για διπλάσιους πυροσβέστες, μηχανικούς για να επισκευάζουν τις βλάβες στα οχήματα και υποδομές. “Πιέσαμε το σύστημα στα άκρα, η ζήτηση ήταν τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τη συνήθη για 15 συνεχόμενες ώρες – κάτι που ελάττωσε την πίεση.”, υποστήριξε η επικεφαλής της Υπηρεσίας Νερού και Ρεύματος (LADWP).

> Σε ειδική ιστοσελίδα εδώ το γραφείο του κυβερνήτη απαντά σε πληροφορίες, που δεν ισχύουν.

O πρόεδρος των ΗΠΑ, που ορκίζεται τη Δευτέρα (20/01) προσάπτει στον κυβερνήτη μέσω του truthsocial.com ότι αρνήθηκε να υπογράψει τη διακήρυξη ανακατεύθυνσης του νερού της βροχής και του χιονιού, που λιώνει από τον Βορρά – αντί για τον Ειρηνικό, προς σημεία της Καλιφόρνια με ξηρασία “για να προστατέψει ένα βασικά ασήμαντο ψάρι”. “Δεν έχουν ιδέα πώς να τις σβήσουν. Ποιο είναι το πρόβλημά τους;”, πρόσθεσε. Αναδημοσίευσε, ακόμη, μια ανάρτηση με την επιγραφή: ‘Δεν φταίει η κλιματική αλλαγή, αλλά οι Δημοκρατικοί’.

γελοιογραφία της Ella Baron για τον theguardian.com

γελοιογραφία της Ella Baron για τον theguardian.com

Πολιτευόμενοι με τους Ρεπουμπλικάνους απαντούσαν ότι για να δοθεί βοήθεια στην πολιτεία, θα πρέπει να πληρούνται προϋποθέσεις.

Στην Καλιφόρνια η εκλογή αξιωματούχων δύναται να ανακληθεί πριν την ολοκλήρωση της θητείας τους. Στις δηλώσεις του G. Newsom σχετικά με την άμεση ανοικοδόμηση από τις στάχτες της Pacific Pasilades, ο Randy Economy επικεφαλής της εκστρατείας έκπτωσής του με τίτλο ‘Σώζοντας την Καλιφόρνια’ είπε στο περιοδικό Newsweek: “Πώς τολμά; Γύρω στα 10.000 – 15.000 σπίτια έχουν καταστραφεί. Αυτό επαφίεται στους πολίτες.” Ωστόσο, παραδέχτηκε πως η συγκεκριμένη πρωτοβουλία είχε αναληφθεί ήδη πριν τις πυρκαγιές, όμως η συμφορά, που τις ακολουθεί “συντόμευσε τα χρονοδιαγράμματα και επαναπροσδιόρισε τα πράγματα”. Για τη θέση του κυβερνήτη χρειάζεται να μαζευτούν υπογραφές τουλάχιστον ίσες με το 12% των ψήφων στις τελευταίες εκλογές. O εκπρόσωπος Τύπου του G. Newsom, Nathan Click τόνισε: “Για να αντιληφθούν το ευρύτερο πλαίσιο οι αναγνώστες, αυτή η ομάδα των ακροδεξιών υποστηρικτών του D. Trump έχει κινήσει την ίδια διαδικασία εναντίον του έξι φορές από τότε, που ανέλαβε (2018) – καθεμιά από τις οποίες απέτυχε θεαματικά”. Κατά της δημάρχου έχουν συγκεντρωθεί περισσότερες από 100.000 υπογραφές. “Θα εξερευνήσουμε όλες τις εναλλακτικές σχετικά με το κατά πόσο θα ήταν κάτι παρόμοιο εφικτό και για την Karen Bass και ίσως πετύχουμε δύο σε ένα.”, συμπλήρωσε ο Randy Economy.

H καλλιτέχνης Lauren Bon παρουσίασε πρόσφατα στη γκαλερί Honor Fraser του Los Angeles (14/09 – 14/12/24) την έκθεση με τίτλο: ‘Το τσιμέντο είναι ρευστό’. Μέσα από τη συγκεκριμένη μεταφορά ήθελε να ευαισθητοποιήσει για το ότι την τελευταία εκατονταετία περισσότεροι από 4.5 τόνοι τσιμέντου χρησιμοποιούνται ετησίως για να χτιστούν δρόμοι, γέφυρες, φράγματα διαμορφώνοντας τον κόσμο, που ζούμε σήμερα. Το ποτάμι του Los Angeles, όπως και άλλα αστικά, έχει περιφραχθεί για να ελεγχθεί η ροή του και για να μπει τάξη από τον άνθρωπο στo περιβάλλον, ωστόσο, το τσιμέντο, όπως όλα τα υλικά, υπόκειται στον χρόνο, τη διάβρωση και τη μεταβολή. Μας καλεί να ξανασκεφτούμε τη σχέση μας με αυτά τα συμπαγή όρια. “Μπορούμε να τα αναπροσαρμόσουμε και να τα ‘αποδομήσουμε’ (unbuild), όπου χρειάζεται, ώστε να επιτρέψουμε στα ποτάμια να ρέουν ελεύθερα και στα οικοσυστήματα να ευδοκιμήσουν, με θεμέλια που θα φροντίζουν και θα αποκαθιστούν τη φύση αντί να την περιορίζουν, προκειμένου να συντηρηθεί η ζωή;”

δημοτικό σχολείο Marquez Charter, Pacific Palisades (12.01) / Jason Armond, Los Angeles Times, Getty Images

δημοτικό σχολείο Marquez Charter, Pacific Palisades (12.01) / Jason Armond, Los Angeles Times, Getty Images

Τον Ιούνιο του 1986 η Marguerite Duras έλεγε στη Le Matin: “Tώρα μπορούμε σχεδόν να διδάξουμε τα παιδιά στις σχολές πώς θα πεθάνει ο πλανήτης – όχι ως πιθανότητα, αλλά σαν την ιστορία του μέλλοντος. Θα τους διηγηθούμε πώς ανακαλύψαμε τη φωτιά, το καμίνι, τα σημεία τήξης, που οι άνθρωποι προκαλέσαμε και που δεν θα έχουμε τη δυνατότητα να σταματήσουμε. Και ότι θα είναι κάπως έτσι, θα προκύπτουν είδη πυρκαγιάς, που δεν θα είναι δυνατό πια καθόλου να ανασχέσουμε. Ο καπιταλισμός έκανε την επιλογή του: καλύτερα αυτό, παρά να χάσει τη βασιλεία του.”

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Brut (@brutamerica)

H φωτιά έφτασε κοντά στις Λεωφόρους του Hollywood και της Δόξας (Walk of Fame). Πολλά από τα μέλη της βιομηχανίας του κινηματογράφου ζουν και εργάζονται στο Los Angeles, τα στούντιο της Warner και της Universal, η Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών Κινούμενης Εικόνας, όπως και οι ετοιμασίες για την προγραμματισμένη απονομή των Όσκαρ στις 5 Μαρτίου έχουν επηρεαστεί.

σκίτσο του Ben Jennings

σκίτσο του Ben Jennings

Παράλληλα, ο Rosecrans Baldwin αναφέρει ότι υπάρχει στην ατμόσφαιρα πολλή από την αύρα του Luigi Mangione”, που κατηγορείται ότι αφαίρεσε τη ζωή του CEO της United Healthcare, Brian Thompson, εκφράζοντας αγανάκτηση, που η υγεία έχει διαποτιστεί από τη νοοτροπία της αγοράς. Χρήστες στα social media τον συνέκριναν με τον Joker. Για τον Richard E. Meyer, σημειώνει το newyorker.com, o απλός λαός στην Aμερική ταυτίζεται με τον εκτός νόμου ήρωα, που αντιπροσωπεύει την αντίσταση απέναντι στο κατεστημένο καταπιεστικό οικονομικό, κοινωνικό και νομοθετικό σύστημα.

fooruminsider.com

fooruminsider.com

H ταινία Joker: Τρέλα για Δύο σε σκηνοθεσία Todd Phillips και σενάριο των Todd Phillips και Scott Silver γυρίστηκε στο LA. Στην απολογία του προς το τέλος της ταινίας, αποστεωμένος και καταβεβλημένος ο Αrthur Fleck (Joaquin Phoenix) προσπαθεί να βγάλει τη μάσκα: “Εγώ ήθελα να βγω εδώ ως Joker. Θα έλεγα μια θυμωμένη ατάκα, θα κατηγορούσα εσάς εδώ και όλους σας γι’ αυτή τη γαμημένη, μίζερη ζωή αλλά δεν θα είχε σημασία επειδή δεν μπορώ να το σηκώσω πια. Γιατί δεν αντέχω να είμαι αυτός που θέλετε. Ήταν όλα μια φαντασίωση. Δεν υπάρχει Joker – μόνο εγώ. Μακάρι να μην το έκανα, να γινόταν να τα διαλύσω όλα και να ξεκινήσω μια νέα ζωή.” Η σχέση με τη Lee (Lady Gaga) και τη μουσική τον απελευθερώνει. Οι φίλοι του, που επικαλούνταν τα ανεπούλωτα τραύματα των δύσκολων παιδικών του χρόνων, τις διαλυμένες κοινωνικές υπηρεσίες χωρίς την κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξη, που έβαλαν φωτιά στο απάνθρωπο συγκρότημα εγκλεισμού και ανατίναξαν το δικαστικό μέγαρο, απογοητεύονται. If you go away, τους σιγοτραγουδά με σπασμένη φωνή, ne me quitte pas.

Πηγές: theguardian.com, gq.com, latimes.com, newsweek.com, newyorker.com

Comments are closed.

0 %