Ανανέωση και συντήρηση στην κορυφή του Ευρωκοινοβουλίου

Η Roberta Metsola, από την ομάδα της κεντροδεξιάς και τη Μάλτα αναδείχθηκε πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου την Τρίτη 18/01 στην ψηφοφορία στο Στρασβούργο για τα επόμενα δυόμισι χρόνια, σε μια εκλογή που σηματοδοτεί μια γεωγραφική και γενεαλογική μετατόπιση σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή ηγεσία, μετέδωσε το politico.eu.

Έλαβε 458 από τις 690 ψήφους, συγκεντρώνοντας την απαιτούμενη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας μετά από προηγούμενη συμφωνία ανάμεσα στις τρεις μεγαλύτερες ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (EPP), τους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες (S&D) και το φιλελεύθερο κεντρώο κόμμα για την Ανανέωση της Ευρώπης (Renew Europe) να τη στηρίξουν.

Όπως σημειώνει το politico.eu, η νίκη της ανήμερα των γενεθλίων της καταδεικνύει μια μεταβαλλόμενη δυναμική, αφενός ηλικιακά αφού στα 43 της είναι η νεότερη πρόεδρος που έχει αναδείξει το Ευρωκοινοβούλιο στην ιστορία του αλλά και συγκριτικά με την πρόεδρο της Επιτροπής Ursula von der Leyen προερχόμενη επίσης από την κεντροδεξιά, που είναι 63 και τον κεντρώο πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Charles Michel, που είναι 46.

Αφετέρου γεωγραφικά, αφού κατάγεται από τη Μάλτα, την μικρότερη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που ιστορικά δε γινόταν – για τη θέση του επικεφαλής των ανώτερων ευρωπαϊκών οργάνων προτιμούνταν υποψήφιοι από μεγαλύτερες χώρες της Ένωσης όπως η Γερμανία ή η Γαλλία, ή από ένα ιδρυτικό μέλος όπως η Ολλανδία.

“Είμαι μια γυναίκα από ένα μικρό νησί στη μέση της νότιας θάλασσας της Ευρώπης. Ξέρω τι σημαίνει να είσαι o πιο αδύναμος, να σε έχουν κατατάξει σε μια συγκεκριμένη κατηγορία”, παρατήρησε στην ομιλία της.

Συνυποψήφιες της ήταν με τους Πράσινους η Alice Bah Kuhnke από τη Σουηδία, που έλαβε 101 ψήφους, με την Αριστερά η Sira Rego από την Ισπανία, που πήρε 57 ψήφους. Ένας επιπλέον υποψήφιος με τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Ρεφορμιστές ο Kosma Złotowski από την Πολωνία, απέσυρε την υποψηφιότητά του πριν την ψηφοφορία.

Εξελέγη πρώτη φορά ευρωβουλευτής το 2013 με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, μία από τις πρώτες γυναίκες εκπροσώπους της Μάλτας στο Ευρωκοινοβούλιο. Μιλούσε συχνά για το θέμα της μετανάστευσης και έφτασε να γίνει πρώτη αντιπρόεδρος επί προεδρίας D. Sassoli.

Όταν πιέστηκε από δημοσιογράφους για τις συντηρητικές της απόψεις γύρω από το θέμα της άμβλωσης, υποστήριξε ότι θα συμμορφωθεί με αυτό που θα της ζητήσουν οι ευρωβουλευτές. “Για το συγκεκριμένο θέμα, το Ευρωκοινοβούλιο χωρίς διφορούμενα έχει επανειλημμένα ζητήσει να προστατεύονται καλύτερα τα δικαιώματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας. Σαν αντιπρόεδρος, πρόσφατα παρουσίασα και συντάχθηκα με ψήφισμα που καταδίκαζε τη νομοθέτηση της Πολωνίας εναντίον των αμβλώσεων.”

Στη Μάλτα, όπου η επικρατούσα θρησκεία είναι ο καθολικισμός, η άμβλωση είναι παράνομη. Πρόκεται, όπως σημειώνεται στον guardian.com, για στάση πιο σκληροπυρηνική απ’ ό,τι στην Πολωνία, που πέρυσι πέρασε νόμο που επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς στο δικαίωμα μιας γυναίκας να διακόψει την κύηση.

Το 2015 η Metsola είχε υπογράψει δήλωση από κοινού με άλλους κεντροδεξιούς Ευρωβουλευτές από τη Μάλτα που σημείωνε: “παραμένουμε κατηγορηματικά εναντίον της άμβλωσης”, ενώ και στην αρχή της πανδημίας τον Απρίλιο του 2020 καταψήφισε απόφαση, που περιέγραφε τον τερματισμό της κύησης ως ανθρώπινο δικαίωμα. Εξηγώντας την αρνητική στάση της σε άλλη ψηφοφορία για το ίδιο ζήτημα το 2021, υποστήριξε σε συνέντευξη στον ιστότοπο ‘Lovin Malta’ ότι διακυβευόταν το δικαίωμα της Μάλτας να νομοθετεί η ίδια.

Γεννημένη το 1979, η Metsola έχει πει ότι η είσοδος της Μάλτας στην ΕΕ το 2004, μαζί με εννέα άλλες χώρες κυρίως της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, πυροδότησε το ενδιαφέρον της για την πολιτική. Σπούδασε νομικά στο Κολλέγιο της Ευρώπης στην πόλη Bruges, πρωτεύουσα της Δυτικής Φλάνδρας στο Βέλγιο, που θεωρείται χώρος προετοιμασίας Ευρωπαίων αξιωματούχων. Δούλεψε για την κυβέρνηση της Μάλτας στις Βρυξέλλες και στη συνέχεια στην Επιτροπή. Συγκαταλέγει τον εαυτό της στη “γενιά του Erasmus”. Είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών.

Η ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, που αναδείχθηκε δεύτερη δύναμη στις ευρωεκλογές αποφάσισε να τη στηρίξει για να κερδίσει σε αντάλλαγμα ένα μεγαλύτερο αριθμό από τις 14 θέσεις των αντιπροέδρων.

Επιπλέον, με δεδομένες τις ενστάσεις ευρωβουλευτών από τη Γαλλία στην υποψηφιότητά της λόγω των θέσεών της για τις αμβλώσεις, ήταν σημαντική η υπερψήφισή της από την κεντρώα ομάδα για την Ανανέωση (Renew) υπό τον Stéphane Séjourné, που θεωρείται σύμμαχος του προέδρου της Γαλλίας, Ε. Macron.

Η Roberta Metsola σε στιγμιότυπο όπου αρνείται τη χειραψία με τον πρώην πρωθυπουργό της Μάλτας, Joseph Muscat, του οποίου ο στενός κύκλος απασχόλησε τη διερεύνηση της δολοφονίας της Daphne Caruana Galizia

Μιλώντας σε ευρωβουλευτές, ο συμπρόεδρος των Πρασίνων Philippe Lamberts από το Βέλγιο, παρατήρησε ότι με τη R. Metsola παράλληλα με τις διαφωνίες, έχουν και πολλά σύγκλισης, όπως το κράτος δικαίου και οι πρόσφυγες. Κάλεσε, επίσης, τη νεοεκλεγμένη πρόεδρο να εισάγει μέσα από τη μεταρρύθμιση των κανόνων του Ευρωκοινοβουλίου, ένα σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης στα όργανα ώστε να δοθεί τέλος στις παρασκηνιακές συμφωνίες διαμοιρασμού των ανώτατων ευρωπαϊκών αξιωμάτων. Όπως παρατήρησε “Δεν είναι και μια τόσο θαυμάσια διαδικασία, αφού για άλλη μια φορά … υπήρχαν συγκεκριμένες προτιμήσεις, που έπρεπε να ικανοποιηθούν, και αυτό εις βάρος των μικρότερων ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου.”

Μέχρι σήμερα, μόνο δύο γυναίκες από τη Γαλλία είχαν διατελέσει πρόεδροι του Ευρωκοινοβουλίου, η Nicole Fontaine το διάστημα 1999-2002 και η Simone Veil, επιζήσασα του Ολοκαυτώματος, την περίοδο 1979-1982, που πάλεψε για την εισαγωγή της ασφαλούς άμβλωσης στη Γαλλία.

Η Metsola σημείωσε στην ομιλία της στους ευρωβουλευτές ότι “στέκεται στους ώμους γιγάντων” και έκανε αναφορά στους ερευνητικούς δημοσιογράφους Daphne Caruana Galizia από τη Μάλτα και Ján Kuciak από τη Σλοβακία που δολοφονήθηκαν για τη δουλειά τους: “στις οικογένειες της Δάφνης και του Ján … ο αγώνας σας για αλήθεια και δικαιοσύνη είναι και δικός μας αγώνας”.

Πηγές: politico.eu, guardian.com / κεντρική φωτογραφία: martenscentre.eu