Διάλεξη: θεραπεύεται το τραύμα;

August 20, 2023201 views0

Η Ψυχαναλυτική Βιβλιοθήκη της Αθήνας, μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Βιβλιοθηκών Λακανικού Προσανατολισμού, FIBOL διοργανώνει την Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 2023 στις 19:00 στο αμφιθέατρο Παπαρρηγόπουλου της Νομικής Σχολής (είσοδος από τη Σόλωνος) διάλεξη της Carolina Koretzky. Ψυχαναλύτρια, μέλος της Σχολής του Φροϋδικού Αιτίου, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Παρίσι 8 θα μιλήσει με θέμα: ‘Θεραπεύεται το ΤΡΑΥΜΑ; Tι μας διδάσκει η ψυχανάλυση’. Σύμφωνα με την ίδια: “Η τυχαία εισβολή του τραυματικού συμβάντος προκαλεί ρήξη και αποδομεί τον συμβολικό ιστό. Αποκόπτει το υποκείμενο από την ιστορία του και τις αναπαραστάσεις, που θα του επέτρεπαν να σημαινοποιήσει, να ονοματίσει, να αναπαραστήσει. Το αφήνει σε μια κατάσταση απελπισίας και ανημπόριας, καθώς το φέρνει αντιμέτωπο με ένα κενό, που ανθίσταται ενώπιον αυτής της παραβίασης. Το τραύμα, έλεγε ο Φρόιντ, είναι ένα ‘ξένο σώμα’, το οποίο όμως έχει πραγματικές επιπτώσεις: αναστολές, άγχος, εφιάλτες, κινητικές διαταραχές. Τι κάνουμε όταν το υποκείμενο αδυνατεί να δώσει μία σημασία σε αυτό το απρόσμενο συμβάν;”

Η συμμετοχή είναι ελεύθερη, θα υπάρχει παράλληλη μετάφραση.

Περισσότερες πληροφορίες:

FB: Ψυχαναλυτική Βιβλιοθήκη της Αθήνας

email: athenesbibliotheque@gmail.com

Στη διδακτορική της διατριβή με θέμα: “Ο όρος ‘ξύπνημα’ (réveil, awakening) στην ψυχανάλυση – Κλινικές και επιστημολογικές συνέπειες (2011)” περιγράφει πώς ο Σ. Φρόυντ μέσα από τη μελέτη των ονείρων οδηγήθηκε στο ξύπνημα από αυτά του άγχους. Εκείνα των βετεράνων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η ενόρμηση θανάτου έβαλαν ερωτηματικό στη γενική του θεωρία ότι αποτελούσαν εκπλήρωση μιας επιθυμίας. Μέσα από τη διδασκαλία του Ζ. Λακάν μελετώνται δύο βασικές υποθέσεις εργασίας. Η μία είναι ότι κανείς “ξυπνάει από τους σχηματισμούς του ασυνείδητου, το τραύμα, το ξέσπασμα άγχους για να συνεχίσει να ονειρεύεται στην πραγματικότητα, αποκοιμιέται στη φαντασία, που είναι ο ιδιαίτερος τρόπος απόλαυσής του (jouissance)”. Αντιθέτως, στη δεύτερη περίπτωση, που ο J. Lacan ανέπτυξε αργότερα, “δεν ξυπνάει ποτέ από την ενόρμηση (drive) ούτε από το ασυνείδητο”. Το τελευταίο είναι ένα όνειρο αλήθειας, το οποίο δίνει νόημα σε κάτι, που φαίνεται σαν απλό λάθος. Αυτό έχει σημασία γιατί ο προσανατολισμός της θεραπείας σε αυτή την κατεύθυνση σημαίνει μια συνάντηση συμπτωματική και πέρα από την κοινή λογική, αντικαθιστώντας την προκαθορισμένη μοίρα του υποκειμένου. Το εάν θα μπορέσει η ψυχανάλυση να διατηρήσει τoν έλεγχο αυτού το οποίο ξυπνά, εξαρτάται από το στοίχημα του κάθε αναλυτή αναφορικά με τον χώρο εκείνου, που δεν μπορεί να ερμηνευθεί.