“Aπό πού πάνε για την Εκκλησία;”

Ο πατέρας Βασίλειος Θερμός, ψυχίατρος στο βιβλίο του ‘Aπό πού πάνε για την Εκκλησία; – Ένας ζωντανός διάλογος’ (εκδόσεις Μαΐστρος, σελ. 16) σημειώνει: “Αν, όμως, δικές μας αμέλειες εμποδίζουν τους ‘έξω’ να μπουν; (…) Ο κόσμος σήμερα δεν έχει κανένα πρόβλημα με τον Χριστό, αλλά συναντά τεράστια δυσκολία μ’ εμάς τους κληρικούς. Άλλωστε αναρίθμητες φορές βρήκα πιο άρρωστη την πίστη των ‘μέσα’ από την πίστη των ‘έξω’ (που είναι περισσότερη απ’ όση νομίζουμε και συχνά συγκινητικά διδακτική).”

Ο θεολόγος καθηγητής Θανάσης Ν. Παπαθανασίου στο “Ο Θεός μου ο Αλλοδαπός – Κείμενα για μιαν αλήθεια που είναι ‘του δρόμου’” (εκδόσεις Ακρίτας, σελ. 63) προσθέτει: “Μια από τις βασικές συνιστώσες της πίστης της Εκκλησίας μας είναι η Φιλανθρωπία. Η Φιλανθρωπία του Θεού που γίνεται άνθρωπος, φοράει τη σάρκα μας, γεννιέται, παίρνει τη θέση μας. Η Φιλανθρωπία που οφείλουμε οι άνθρωποι πρέπει να μοιάζει με την προηγούμενη. Φιλανθρωπία δεν είναι μόνο το δεκάρικο ή το χιλιάρικο που θα ρίξουμε στο ταμείο των φτωχών, αλλά το να πάρουμε και τη θέση τους, να γίνουμε κι εμείς φτωχοί, πεινασμένοι, ξυπόλυτοι, ξένοι. Ο Χριστός είναι ξυπόλυτος και ξένος.”

Ενοχή του ιδρυτή της Κιβωτού του Κόσμου, πατέρα Αντώνιου και τεσσάρων από τους συνολικά επτά συγκατηγορούμενούς του εργαζόμενους σε δομές της οργάνωσης αποφάσισε ομόφωνα την Πέμπτη (14/11) το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, στην πρώτη ετυμηγορία σχετικά με τις καταγγελίες, που έγιναν πριν δύο χρόνια για κακοποιητικές συμπεριφορές σε παιδιά φιλοξενούμενα σε σπίτια της ΜΚΟ.

Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, που μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ, στον κληρικό καταλογίζεται ηθική αυτουργία σε πέντε συγκεκριμένες πράξεις κακοποίησης ανήλικων τροφίμων. Οι κριθέντες ένοχοι αθωώθηκαν για αρκετές κατηγορίες, ενώ τους αναγνωρίστηκε ελαφρυντικό.

Ο πατέρας Αντώνιος καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων ετών και τριών μηνών για πέντε συγκεκριμένες πράξεις, από τις 19 που του αποδίδονταν, οι οποίες αφορούν βαριές και απλές σωματικές βλάβες, στις οποίες φαίνεται να παρότρυνε και να τις ενέκρινε, όπως εξαναγκασμός σε εργασία παιδιών, παρατεταμένη απομόνωση και ξυλοδαρμοί. Το δικαστήριο μετέτρεψε σε εξαγοράσιμη, προς δέκα ευρώ ημερησίως, την ποινή του κληρικού και ενός ακόμη καταδικασθέντα. Η υπεράσπιση του βασικού κατηγορούμενου τόνισε πως ο πατέρας Αντώνιος δεν έχει κανένα περιουσιακό στοιχείο, πλην του μισθού του.

Στον γενικό διευθυντή της ΜΚΟ επιβλήθηκε φυλάκιση 18 μηνών. Στο θεωρούμενο ‘δεξί χέρι’ του κληρικού φυλάκιση 40 μηνών, στον πρώην παιδαγωγό σε δομή του Βόλου φυλάκιση 17 μηνών και στην επικεφαλής της δομής του Βόλου φυλάκιση 21 μηνών. Σε όλους τους καταδικασθέντες χορηγήθηκε τριετής αναστολή.

Μετά το πέρας της διαδικασίας ο ιερέας δήλωσε: “Είμαι ο πατήρ Αντώνιος. Είμαι αθώος και παραμένω αθώος. Συνεχίζω τον αγώνα μου, ανεβαίνω τον Γολγοθά μου, μέχρι την τελική δικαίωση. Σας κοιτώ στα μάτια γιατί μπορώ να σας κοιτάξω. Πάνω από 25 χρόνια αγωνιστήκαμε γι’ αυτά τα παιδιά, δώσαμε τη ζωή μας. Στην πραγματικότητα, δώσαμε άπειρη αγάπη και λάβαμε μάχαιρα. Ξέρω, όμως, ότι η Κιβωτός είναι ο στόχος και όλα αυτά, που με την αγάπη του κόσμου μαζεύτηκαν για να υπηρετούμε τα παιδιά. Δε σας πρόδωσα και θα κάνω τα πάντα μέχρι τέλους για να φανεί η αθωότητά μου πραγματικά και για να τιμήσω όλους εσάς, που με τιμήσατε.”

Οι συνήγοροί του σε δελτίο Τύπου αναφέρουν: “Η ελληνική δικαιοσύνη, με την προδήλως εσφαλμένη απόφασή της, ως μη έδει, έκρινε ενόχους τους κατηγορουμένους γι’ αυτά, που απεδείχθη ότι δεν τέλεσαν. Ο αγώνας συνεχίζεται για τη δικαίωση των εντολέων μας και την κήρυξη της αθωότητός τους. Τα ανωτέρω, παρά το γεγονός ότι για 14 εκ των 19 ανύπαρκτων αδικημάτων απηλλάγησαν.”

Η υπόθεση, που ολοκληρώθηκε με την πρωτοβάθμια κρίση της δικαιοσύνης, δεν αποτελεί τη μόνη ποινική εκκρεμότητα για τον πατέρα Αντώνιο. Είναι αντιμέτωπος με κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος για κατάχρηση δύο ανηλίκων σε δίκη, που έχει προσδιοριστεί ενώπιον του ΜΟΔ τον προσεχή Μάρτιο. Σε βάρος του, επίσης, όπως και της πρεσβυτέρας, έχει ασκηθεί μετά από εισαγγελική έρευνα στα οικονομικά της ΜΚΟ, δίωξη για τρία κακουργήματα, που αφορούν απιστία, υπεξαίρεση και νομιμοποίηση παράνομων χρημάτων στο πλαίσιο της διαχείρισης των περιουσιακών της Κιβωτού. Στη δικογραφία αποδίδεται ρόλος φυσικού αυτουργού στην απιστία και την υπεξαίρεση στην πρεσβυτέρα, με ηθικό αυτουργό τον κληρικό, ενώ και στους δύο καταλογίζεται η νομιμοποίηση παράνομων χρημάτων.

Στην απολογία του ο πατέρας Αντώνιος είχε υποστηρίξει (30/09): “Μου έκανε εντύπωση πως υπήρχαν παιδιά παραβατικά, που δεν πήγαιναν σχολείο. Αυτό με παρακίνησε. Αποφάσισα να δημιουργήσουμε ομάδες μπάσκετ και ποδοσφαίρου προκειμένου να τα εντάξουμε σε ένα χώρο, που θα τα προστατέψει, όπως είναι η ενορία. Πολλά παιδιά ήταν και σε συμμορίες στον Κολωνό, ο οποίος είχε υψηλή νεανική εγκληματικότητα. Η πλατεία, τα σκαλιά της εκκλησίας ήταν το στέκι τους. Κατάλαβα ότι η ενορία μου είναι αυτή, ότι το ποίμνιό μου ήταν αυτό, που ήταν απ’ έξω στα σκαλιά της εκκλησίας. Έλεγα ότι κάτι έπρεπε να γίνει. Εντάξαμε πολλά παιδιά στις ομάδες, τα οποία καταφέραμε μέσω του αθλητισμού να τα βάλουμε στο σχολείο. Η Κιβωτός είχε την έννοια του ασφαλούς καταφυγίου, όπου θα μπορούσαν να ενταχθούν αυτά τα παιδιά και να προστατευτούν από όλους αυτούς τους κινδύνους. Εγώ κράτησα τον πνευματικό ρόλο. Η Κιβωτός γιγαντώθηκε, οι δικές μου δυνάμεις μειώθηκαν. Στόχος ήταν να βοηθήσουμε τα παιδιά να συγχωρέσουν τους άλλους, και κυρίως τους γονείς τους. Όποιος ήθελε έρχοταν στην εξομολόγηση, δεν υπήρχε επιβολή. Όταν φτάνει ένα παιδί με εισαγγελική παραγγελία και κάποια με καταδικαστικές αποφάσεις, τι χρόνο είχα εγώ από 15 μέχρι 18 ετών να κάνω τι; Το πρώτο μέλημα ήταν η θεραπεία του τραύματος. Το πρώτο πράγμα, που φροντίζαμε να κάνουμε ήταν η επούλωση των πληγών. Η μεγάλη αγωνία ήταν αυτά τα παιδιά να επιλέξουν μία επαγγελματική ειδικότητα και να δουλέψουν τίμια όταν φύγουν από την Κιβωτό, να βγάλουν ένα μεροκάματο και να μην επιστρέψουν στους γονείς τους, που η Εισαγγελία τους έβγαλε ακατάλληλους. Ούτε εξαντλητικές εργασίες υπήρχαν, ούτε υποχρεωτικές, στο γεωργικό μας σχολείο, όποιος ήθελε βοηθούσε, συμμετείχε. Τα παιδιά είχαν ένα καταπληκτικό πρόγραμμα με εκδρομές, με ταξίδια. Τα φέρναμε σε επαφή με το θέατρο και τη μουσική. Αυτός ήταν ο λόγος και για τη δημιουργία του γεωργικού σχολείου, φέραμε σε επαφή τα παιδιά με τα ζώα και τη γη. Φύτευαν τα δικά τους λουλουδάκια, φυτά. Εργασίες με την έννοια του καταναγκασμού, εξαναγκασμού είναι απαράδεκτες. Δεν θα μπορούσε η Κιβωτός του Κόσμου να φτάσει εκεί που ήταν με αυτές τις πρακτικές. Σε καμία περίπτωση δεν υπήρχαν αυτές οι εξαντλητικές εργασίες που λένε, δεν μπορεί να μιλάνε για την Κιβωτό! Εγώ να δώσω εντολή και να έχω πειθήνια όργανα για να δίνω εντολές για τιμωρητικές συμπεριφορές; Ερχόντουσαν κι εκπαιδεύονταν από το εξωτερικό για να μάθουν τους τρόπους και τις μεθόδους μας. Κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι από το εξωτερικό ερχόντουσαν να εκπαιδεύουν. Βραβευθήκαμε από την Ακαδημία Αθηνών. Υπάρχουν ντουλάπες ολόκληρες με βραβεία. Παρόλη την αγάπη, την αυταπάρνηση για να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, δυστυχώς ο χαρακτήρας τους είχε διαμορφωθεί. Πιστεύω ότι τα παιδιά καθοδηγήθηκαν από κάποιους για να κάνουν αυτές τις καταγγελίες. Εγώ τους συγχωρώ γιατί τα έχω μεγαλώσει, έχω κουραστεί, έχω κοπιάσει, έχω δώσει το είναι μου κι εγώ και η πρεσβυτέρα και οι άλλοι άνθρωποι της Κιβωτού. Σώσαμε επανειλημμένως τα παιδιά από φυλακές, τα βοηθήσαμε να σταθούν στα πόδια τους και χρησιμοποιήθηκαν εναντίον μας για να μας καταστρέψουν, ενώ εμείς λειτουργούσαμε ως κυματοθραύστης. Δεν έχουν καταλάβει τι έχουν κάνει. Όλα ξεκίνησαν από την κλοπή στο Βόλο, μαζί με παραβατικές συμπεριφορές στην Καλαμάτα. Ακόμα κι όταν έφυγαν τα παιδιά, είχαμε καταπληκτική σχέση.”