Ο δήμαρχος και η Νέα Παιδαγωγική του Ν. Καζαντζάκη

Ο δήμαρχος Ελληνικού – Αργυρούπολης, Γιάννης Κωνσταντάτος αντί να κινητοποιηθεί μαζί με τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων για να ζητήσουν από το υπουργείο Παιδείας άμεση πρόσληψη περισσότερων εκπαιδευτικών και κυρίως ψυχολόγων με καθημερινή παρουσία στα σχολεία για την υποστήριξη και την ουσιαστικότερη κατανόηση των δυσκολιών, που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι κάλεσε σε αυστηροποίηση των ποινών για όσους βανδαλίζουν τον δημόσιο χώρο και καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον. Στις 18/08 ξεκίνησε συγκέντρωση υπογραφών, που μία εβδομάδα μετά φτάνουν τις 1.323, σχετικά με την επιβολή υποχρεωτικής κοινωφελούς εργασίας προτρέποντας να μειωθεί για τους ανήλικους από τα 15 στα 14 έτη το ηλικιακό όριο από το οποίο θα ισχύει. Έρχεται σε συνέχεια των – κατά την κρίση του – μικρών χρηματικών ποινών, ύψους 4.640 ευρώ σε καθέναν από τους δύο μαθητές 15 και 16 ετών, που έβαλαν φωτιά στην Τερψιθέα (άνω Γλυφάδα) όσο μαινόταν η πυρκαγιά στη βορειοανατολική Αττική, οι οποίοι υποστήριξαν πως το έκαναν “ως παιχνίδι”.

Αναλυτικότερα το αίτημα:

“Υπογράφουμε για την επιβολή υποχρεωτικής κοινωφελούς εργασίας σε όλους όσοι βανδαλίζουν τον δημόσιο χώρο και καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον, ως ελάχιστη αποκατάσταση του τεράστιου κοινωνικού κόστους, που προκαλούν.

Οι πρόσφατες χρηματικές ποινές – χάδια στους ανήλικους (δεκατετράχρονους) εμπρηστές της Γλυφάδας, την ώρα που καιγόταν η Αττική, αποτελεί προσβολή για την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και του υγιούς εκείνου κομματιού της νεολαίας, που δίνουν καθημερινά αγώνα επιβίωσης και προσφοράς.

Υποχρεωτική, λοιπόν, κοινωνική εργασία στους τομείς καθαριότητας, συντήρησης και πρασίνου των ΟΤΑ, ως παρεπόμενη ποινή για τους ενήλικους δράστες και ως αναμορφωτικό μέτρο για τους ανήλικους, που θα παρέχει μάθημα στους δράστες, αλλά και παράδειγμα στην κοινωνία, πως εκείνος που βανδαλίζει τον δημόσιο χώρο και καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον, θα αποκαταστήσει την ζημιά που προκάλεσε, κυριολεκτικά με τον ιδρώτα του.

Έχοντας, λοιπόν, εντοπίσει το ανωτέρω νομικό κενό, αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία για την τροποποίηση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου, έτσι ώστε:

α) Να επιβάλλεται υποχρεωτικά ως παρεπόμενη ποινή και αναμορφωτικό μέτρο, αντιστοίχως, στους ενήλικους και ανήλικους δράστες των εγκλημάτων βανδαλισμού του δημοσίου χώρου και εμπρησμού των δασών, η παροχή κοινωφελούς εργασίας στους τομείς καθαριότητας, συντήρησης και πρασίνου των ΟΤΑ.

β) Να μειωθεί από τα 15 στα 14 έτη το ηλικιακό όριο για την επιβολή σε ανηλίκους του ως άνω αναμορφωτικού μέτρου της κοινωφελούς εργασίας.”

“Να τελειώνει η καραμέλα των αθώων ανηλίκων – αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι άλλοι δουλεύουν το καλοκαίρι για να ζήσουν τις οικογένειές τους, ενώ όχι στο τόσο μακρινό παρελθόν ανήλικοι οι παππούδες μας πολεμούσαν στο βουνό για την ελευθερία μας. Οφείλουμε άμεσα να επαναπροσδιορίσουμε το αξιακό μας σύστημα και την παιδεία στα σχολεία και τις οικογένειές μας!”, έγραψε στο Facebook.

Σε δηλώσεις στον Γιώργο Λιάλιο στην kathimerini.gr πρόσθεσε: “Με άλλα λόγια, αν έχει ο πατέρας σου λεφτά, μπορείς να κάψεις όλο τον Υμηττό. Δυστυχώς, τέτοια φαινόμενα είναι ολοένα και συχνότερα. Στην περιοχή μας έχουμε συνεχώς βανδαλισμούς σε πάρκα, παιδικές χαρές και σχολεία από παρέες εφήβων, που το κάνουν ‘για χαβαλέ’. Στο ΕΠΑΛ πρόσφατα ξήλωσαν τουαλέτες, καζανάκια και τις πόρτες – ξέρουμε ποιοι είναι και τους άφησαν ελεύθερους. Και ο δήμος μετά πρέπει να πληρώσει τις ζημιές, που κάποιοι κάνουν για την πλάκα τους.”

O Γιάννης Πράνταλος, πρόεδρος του Συνδέσμου Επιμελητών Ανηλίκων Ελλάδας εξήγησε στο ίδιο μέσο: “Η κοινωφελής εργασία ήδη επιτρέπεται ως αναμορφωτικό μέτρο και για ανηλίκους, υπό ειδικούς όρους και σε φορείς, που μπορούν να εγγυηθούν την επίβλεψη και ασφάλειά τους. Οι περισσότεροι δήμοι δεν έχουν ανταποκριθεί, είτε επειδή δεν ενδιαφέρονται είτε επειδή δεν διαθέτουν μηχανισμούς επίβλεψης. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να παραμείνει στην κρίση του δικαστηρίου το κατά πόσο θα επιλεγεί η κοινωφελής εργασία – δεν είναι τιμωρία, αλλά αναμορφωτικό μέτρο. Η δε μείωση του ορίου στα 14 έτη δεν είναι δυνατή, εφόσον χρειάζεται να καλύπτεται από την εργατική νομοθεσία.”

Ο Νίκος Καζαντζάκης διηγείται στην Αναφορά στον Γκρέκο (εκδ. Ελένης Ν. Καζαντζάκη, 1982) πως στην τετάρτη τάξη βασίλευε και κυβερνούσε ο Διευθυντής του Δημοτικού, που είχε σπουδάσει στην Αθήνα τη ‘Νέα Παιδαγωγική’.