Ο Κ. Μητσοτάκης διέγραψε τον Αντ. Σαμαρά από τη ΝΔ – “Αλαζονεία και έλλειψη ψυχραιμίας”, απάντησε εκείνος

Eκτός Νέας Δημοκρατίας έθεσε τον πρώην πρωθυπουργό και βουλευτή Μεσσηνίας Αντώνη Σαμαρά, ο Κ. Μητσοτάκης μετά από σύσκεψη με στενούς του συνεργάτες στο Μαξίμου, έχοντας ζητήσει και άλλες γνώμες, στον απόηχο της συνέντευξής του στο Βήμα της Κυριακής (17/11), όπου ασκεί κριτική στην κυβέρνηση – κυρίως για τους χειρισμούς της στα ελληνοτουρκικά.

Η κοινωνία έχει αφήσει πίσω, εδώ και χρόνια, λογικές πολιτικής «καμαρίλας» και συμπεριφορές που διαπνέονται από το κομματικό «γινάτι». pic.twitter.com/cZ3l5dcXJz

— Pavlos Marinakis (@pavlmarin) November 16, 2024

Οι σχέσεις τους θεωρείται ότι ψυχράνθηκαν με την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα ομόφυλα ζευγάρια, αν και έχουν γίνει κινήσεις εξευμενισμού του Αντ. Σαμαρά όπως με την άρση προστασίας των προστατευόμενων μαρτύρων στην υπόθεση Novartis και την επ’ αόριστον αναβολή της κύρωσης από τη Βουλή των μνημονίων συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία. 

Ο Αντ. Σαμαράς βοήθησε στην εκλογή του Κ. Μητσοτάκη στην προεδρία της ΝΔ και στην πρωθυπουργία. Kοινή ακραία γραμμή είχαν ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών, δηλητηριάζοντας τότε το πολιτικό κλίμα, και στο μεταναστευτικό-προσφυγικό. Χλεύαζαν τον Αλ. Τσίπρα για τη δήλωση: “Η θάλασσα δεν έχει σύνορα” κατασκευάζοντας πλωτό φράχτη στο Αιγαίο αξίας 500.000 ευρώ για να ανακοπούν υποτίθεται οι ροές, που τελικά τον πήρε το κύμα.

Με τη σκιά του σκανδάλου των υποκλοπών, της διαχείρισης του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη και της συνεχιζόμενης στις μέρες του φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης, με τους μισθούς να φτάνουν μέχρι τις 20 του μήνα – ο πρωθυπουργός προσδοκούσε να χτίσει την υστεροφημία του πάνω στην επίλυση των διαφορών μας με την Τουρκία – Κυπριακού και την επιστροφή [μέσα από δανεισμό;] των γλυπτών του Παρθενώνα. Θα πρέπει πια να αντιμετωπίσει τα νέα δεδομένα: πόσους βουλευτές επηρεάζει ο Αντ. Σαμαράς και το ενδεχόμενο της συσπείρωσης δυνάμεων στα δεξιά της ΝΔ, που ίσως υπονομεύσει την αυτοδυναμία του. 

> Αναλυτικότερα, με αφορμή τη δήλωση του Γιώργου Γεραπετρίτη τον περασμένο Οκτώβριο: “Εάν είναι να κάνω καλό στον τόπο μου και να καταφέρω, χωρίς να ζημιωθεί η πατρίδα μου έστω και κατ’ ελάχιστο, να προασπίζονται τα συμφέροντά της, ενώ από κάποιους θα χαρακτηρίζομαι ως μειοδότης, τότε ας χαρακτηριστώ.”, ο Αντ. Σαμαράς στη συνέντευξη στο Ν. Χασαπόπουλο ζήτησε την απομάκρυνση του υπουργού Εξωτερικών: “Δεν είναι κεντρώα πολιτική ο μόνιμος ‘κατευνασμός’ των τουρκικών προκλήσεων. Στην προκειμένη περίπτωση, λ.χ., πρέπει (ο πρωθυπουργός) να ‘στείλει σπίτι τους’, όποιους δηλώνουν ότι στο όνομα της ‘φιλίας και ηρεμίας’ με την Τουρκία ‘ας χαρακτηριστούν και μειοδότες’! Αυτό πώς προέκυψε; Γιατί να χαρακτηριστεί μειοδότης κάποιος, που ακολουθεί τη σταθερή εθνική γραμμή; Δεν λέγονται ποτέ τέτοια πράγματα!”

Σχετικά με τις επικρίσεις “για χαριεντίσματα” με το Νίκο Παππά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ απάντησε: “Λέτε για τον ίδιο Νίκο Παππά, που χάρισε βιβλίο με ιδιόχειρη αφιέρωση στον πρωθυπουργό στη Βουλή, προχθές; Χαριεντίσματα εννοείτε τα γέλια και την εγκαρδιότητα, που είδαμε μεταξύ Ερντογάν, Ράμα, Χριστοδουλίδη, Φιντάν και του Έλληνα πρωθυπουργού στο περιθώριο της Ευρωπαϊκής Συνόδου; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά…”

O K. Mητσοτάκης κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τον απολογισμό της φετινής αντιπυρικής περιόδου (23/10) είχε αποχωρήσει όταν πήρε τον λόγο ο Ν. Παππάς ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξηγώντας αργότερα: “Δεν αναγνωρίζω τον 13-0, δεν θα μιλήσω και δεν θα χαριεντιστώ”, ανατρέχοντας στην καταδικαστική απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου, στο οποίο η κυβέρνησή του τον είχε παραπέμψει. Αντίθετα, ο Αντώνης Σαμαράς είχε συνομιλήσει μαζί του σε εκδήλωση του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών (14/10), παρά την απειλή του στο παρελθόν ότι “Θα σας πάω μέχρι τέλους” για την υπόθεση Νοvartis / Γιάννης Παναγόπουλος, eurokinissi

ο Nίκος Παππάς χάρισε στον πρωθυπουργό στη Βουλή (12/11) το βιβλίο του ‘Μ.Μ.Ε την άδειά σας’ (2023) με την αφιέρωση: ‘Στον Κυριάκο Μητσοτάκη με θερμές ευχαριστίες για την εφαρμογή του νόμου 4339/2015 από το 2019 μέχρι σήμερα.’

“Τι θα κάνετε, αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης σας προτείνει για την Προεδρία της Δημοκρατίας;”, τον ρώτησε ο Ν. Χασαπόπουλος, καθώς η θητεία της Κ. Σακελλαροπούλου ολοκληρώνεται τον Μάρτιο του 2025. “Δεν πρόκειται να γίνει αυτό. Βέβαια, αν θέλετε την άποψή μου, θεωρώ τον Κώστα Καραμανλή την καλύτερη επιλογή.”

Παράλληλα, ο Αντ. Σαμαράς τοποθετήθηκε στη συνέντευξη στο Βήμα για τη woke ατζέντα και την εκλογή του Ντ. Τραμπ: “Αναρωτιέμαι: έπρεπε να εκλεγεί ο Τραμπ για να καταλάβουν ορισμένοι το τι σημαίνει για τη συντριπτική πλειοψηφία της κάθε κοινωνίας η woke ατζέντα; Τι σημαίνουν τα κύματα των εργαλειοποιημένων παράνομων μεταναστών και η βεβιασμένη ‘πράσινη μετάβαση’; Η οποία δημιούργησε ακρίβεια πολύ ανθεκτική. Ακρίβεια που ροκανίζει τα εισοδήματα και υπονομεύει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Αυτά έφεραν τη μεγάλη νίκη του Τραμπ. Έχω μάλιστα προειδοποιήσει την Ευρώπη και την Ελλάδα για όλα αυτά, εκατό φορές. Πολύ προτού επανεμφανιστεί ο Ντόναλντ Τραμπ στο προσκήνιο. Και τότε κάποιοι με κοίταζαν περίεργα.”

> Κυβερνητικές πηγές διέρρεαν ως απάντηση: “Ο κ. Σαμαράς θεωρεί, άραγε, ‘χαριεντισμό’ το γεγονός ότι για πρώτη φορά στα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ένας Τούρκος πρόεδρος συνομίλησε με τον επίσημο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ένα κράτος μάλιστα, το οποίο υποτίθεται ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει; Ο προσωπικός φανατισμός γίνεται, κάποτε, και εθνική μυωπία. Ο κ. Σαμαράς ως πρωθυπουργός το διάστημα 2012-2014 είχε συναντηθεί με τον Ρ. Τ. Ερντογάν τέσσερις φορές. Και επί της δικής του διακυβέρνησης έγιναν έξι κύκλοι διερευνητικών επαφών με την Άγκυρα. Όλα αυτά, όταν τότε η Τουρκία υποστήριζε τις ανιστόρητες και παράνομες θέσεις της. Έθετε ζητήματα ‘γκρίζων ζωνών’. Διατηρούσε τον στρατό Κατοχής στην Κύπρο. Απειλούσε την Ελλάδα με casus belli και τα μαχητικά της παραβίαζαν σε καθημερινή βάση τον εθνικό μας εναέριο χώρο. Σε ό,τι αφορά την πρωτοβουλία του για την Προεδρία της Δημοκρατίας, ούτε καν αυτογενής είναι, καθώς αποτελεί μία επανάληψη ιδέας, που είχε η κα Λατινοπούλου.”

> Κύκλοι του Κώστα Καραμανλή δεν θέλησαν να κάνουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ κανένα σχετικό σχόλιο και τόνισαν ότι δεν υπήρχε προσυνεννόηση ανάμεσα στους δύο πρώην πρωθυπουργούς για το περιεχόμενο της συνέντευξης του Αντώνη Σαμαρά στο Βήμα της Κυριακής.

Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, κινούνται οι διαδικασίες για ‘διπλή διαγραφή’ του Αντ. Σαμαρά από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, που θα μείνει με 155 βουλευτές και το κόμμα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τον παραπέμπει στον πρόεδρο της Επιτροπής Δεοντολογίας της ΝΔ, Γιάννη Τραγάκη και, αφού αυτή συνεδριάσει, θα μεταβιβάσει το πρακτικό της απόφασης στον Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος στη συνέχεια θα στείλει επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής.

> Η αντίδραση του Αντ. Σαμαρά:

“Η αλαζονεία και η προφανής έλλειψη ψυχραιμίας, εξηγούν την κίνηση Μητσοτάκη. Αποκομμένος από τη βάση, οδηγεί ένα κόμμα, που λίγο πια μοιάζει με τη Νέα Δημοκρατία.

Μιλούσα, μίλησα και θα μιλάω μόνο γι’ αυτά, που απασχολούν την Ελλάδα.

Ας μας πει, λοιπόν, πού κάνω λάθος. Στα ελληνοτουρκικά, όπου μόλις χθες Παρασκευή (15/11) παραιτήθηκε ο αρμόδιος γενικός διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών, Ρούσος Κούνδουρος;

Στη δυσκολία των πολιτών να τα βγάλουν πέρα με την ακρίβεια;

Στην woke ατζέντα, που ενώ ο ίδιος την έφερε στην Ελλάδα, μετά την εκλογή Τραμπ μιλάει ξαφνικά για την τυραννία της μειοψηφίας; [* Στη συζήτηση με τον Pascal Bruckner, o πρωθυπουργός ανέφερε μεταξύ άλλων (14/11): “Η έννοια της τυραννίας της πλειοψηφίας προωθήθηκε από τον John Stuart Mill προκειμένου να διασφαλιστεί ότι στις δημοκρατίες υπάρχει ένα πλαίσιο προστασίας των δικαιωμάτων των μειοψηφιών. Τώρα βρισκόμαστε σε άλλο επίπεδο, έχουμε την τυραννία των μειοψηφιών, οι οποίες δεν επιτρέπουν σε οποιονδήποτε να αμφισβητήσει την άποψή τους. Εάν τολμήσεις να εκφράσεις αμφιβολίες για τη γνώμη τους σε βαφτίζουν φασίστα, υποστηρικτή της πατριαρχίας, ή ο,τιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.”]

Ευάγγελος Βενιζέλος / στιγμιότυπο από την εκδήλωση

ο πρωθυπουργός με τον Χάρη Παμπούκη

Μήπως στη σκευωρία Νοβάρτις;

Ή μήπως επειδή πρότεινα τον Κώστα Καραμανλή για Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Για την πατρίδα θυσίασα τα πάντα, μέχρι και την υγεία μου. Κανείς, όμως, δεν μπορεί να μου επιβάλει να θυσιάσω και τη συνείδησή μου.

Κριτής όλων μας θα είναι ο λαός και η ιστορία.”

Για να διαγράψει ο Μητσοτάκης τον Σαμαρά, γέννημα θρέμμα της ΝΔ, προκειμένου να υπερασπιστεί τον προερχόμενο απο το ΠΑΣΟΚ Γεραπετρίτη, σημαίνει ότι στην κυβέρνηση υπάρχει μεγάλη νευρικότητα για τα Έλληνοτουρκικά και σχεδιασμοί που δεν προδικάζουν κάτι θετικό για την Πατρίδα

— Nikos Kotzias (@NikosKotzias) November 16, 2024

Το ΚΚΕ σχολίασε: “Η διαγραφή του πρώην πρωθυπουργού Αντ. Σαμαρά από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ είναι ενδεικτική της όξυνσης των αντιθέσεων στο αστικό πολιτικό σύστημα, ως συνέπεια της δυσαρέσκειας από την ασκούμενη αντιλαϊκή πολιτική, αλλά και των διεθνών εξελίξεων και ‘παζαριών’ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η προσπάθεια αναμόρφωσης συνολικά του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος είναι σε πλήρη εξέλιξη, μόνο που αυτή δε γίνεται με κριτήριο τα λαϊκά συμφέροντα. Άλλωστε, είτε πρόκειται για τη ΝΔ και δυνάμεις προερχόμενες από αυτήν είτε για τα κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας, μιλάμε για δυνάμεις που έχουν υπηρετήσει – και μάλιστα κάποιες φορές από κοινού, συγκυβερνώντας – την ίδια πολιτική στο πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό και η πραγματική λαϊκή αντιπολίτευση βρίσκεται στην αμφισβήτηση και τη σύγκρουση με την κυρίαρχη πολιτική κι όχι στην αναπαλαίωση του αστικού πολιτικού συστήματος και την ανακύκλωση των αυταπατών.”

Δήλωση της Αφροδίτης Λατινοπούλου (Φωνή Λογικής): “Κύριε πρωθυπουργέ, δεν μπορείτε να διαγράψετε έναν πρώην πρωθυπουργό, που κράτησε την Ελλάδα όρθια το 2012-2015. Έναν ηγέτη, που η βάση της Νέας Δημοκρατίας ανέδειξε στην προεδρία του κόμματος. Δυστυχώς, η σχέση της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη με τις πατριωτικές-εθνικές και anti-woke θέσεις, επισήμως τελείωσε. Παρελθόν αποτελεί ο πρώην πρωθυπουργός και ηγετικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς με προσωπική απόφαση – όνειδος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αφορμή στάθηκε η αντίθεσή του στη μυστική διπλωματία, που ασκεί η κυβέρνησή του με την Τουρκία, όπως αποκάλυψε ο πρώην Γενικός Διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβης Ρούσος Κούνδουρος, κατά την υποβολή της παραίτησής του. Μήπως ενόχλησε ότι ο Α. Σαμαράς ζήτησε το προφανές, την παραίτηση του υπ. Εξωτερικών, κ. Γεραπετρίτη; Ή μήπως ενόχλησε τον κ. Μητσοτάκη η πρόταση του Α. Σαμαρά να έχουμε έναν δεξιό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως τον Κώστα Καραμανλή; Θυμίζουμε, άλλωστε, την αριστερή επιλογή της κας Σακελλαροπούλου, που έκανε ο κ. Μητσοτάκης για ΠτΔ έναντι του εν ενεργεία Προκόπη Παυλόπουλου. Σήμερα γράφτηκε μια μαύρη σελίδα για τη ΝΔ, τις αρχές και τις αξίες της. Από ένα κόμμα διάφανο, δημοκρατικό και ανεκτικό στον διάλογο, κατέληξε σε ένα αυταρχικό κόμμα – one man show του Κ. Μητσοτάκη με δυσανεξία στον διάλογο, και πάνω απ’ όλα στην ίδια τη Δημοκρατία.”

> Ο oμότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Ροζάκης, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών (επί Κ. Σημίτη) και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε συνέντευξή του στην Αγγελική Σπανού και το dnews.gr (08/11) ανέλυσε τις απόψεις του για τα δύσκολα σημεία του ελληνοτουρκικού διαλόγου. 

– Eρ: Γιατί κάθε φορά, που προαναγγέλλεται συζήτηση Αθήνας – Άγκυρας για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ σηκώνονται τόσο πολύ οι τόνοι; Είναι ειλικρινής ο φόβος για τον κίνδυνο εθνικών υποχωρήσεων ή απλώς ‘πουλάει’ η επίδειξη πατριωτισμού;

Απ: Νομίζω ότι υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, που επιδιώκουν την απραξία σε θέματα σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας. Γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να κερδίσει από τον διάλογο όλες τις υπερφίαλες διεκδικήσεις της, προτιμούν τη διατήρηση των κεκτημένων, παρά τις προσπάθειες λύσης. Σε τελευταία ανάλυση, οι λεγόμενοι υπερπατριώτες είναι ο βασικός λόγος, που ως τα τώρα δεν έχει κατορθωθεί η επίλυση των προβλημάτων με την Τουρκία, καθώς επηρεάζουν και αυτούς, που γνήσια επιθυμούν μια λύση. Και έτσι, οδηγούμαστε σε έναν πολλαπλασιασμό των απαιτήσεων της Τουρκίας, η οποία εκμεταλλευόμενη την ελληνική απραξία και τους δισταγμούς μας, προσθέτει μέσα στον χρόνο, νέες διεκδικήσεις ή διευρύνει τις παλιές, καθιστώντας περαιτέρω [δύσκολη] την εξεύρεση λύσης στα ελληνοτουρκικά. Πρέπει, πάντως, να τονίσουμε ότι και οι υγιείς πολιτικές δυνάμεις του τόπου έχουν διαχρονικά συμβάλει στη δημιουργία ενός συμπαγούς μετώπου υπερβολικών διεκδικήσεων, που σήμερα αδυνατούν να τροποποιήσουν στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και της κοινής λογικής. Λ.χ. το γεγονός ότι η επίσης πολιτική του κράτους είναι ότι το Καστελόριζο μπορεί να έχει ΑΟΖ, που φτάνει στα όρια της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ένα νομικό παράδοξο, που δεν ερείδεται και δεν υποστηρίζεται από το Δίκαιο της Θάλασσας.

– Ερ: Μπορεί να γίνει οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών χωρίς καθορισμό του εύρους των χωρικών υδάτων;

Απ: Η απάντηση εδώ είναι θετική. Μπορεί η Ελλάδα να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις στη βάση των 6 ν.μ. αιγιαλίτιδας ζώνης και, εν συνεχεία, μετά την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα σε τμήματα των θαλασσών, που έχουν δοθεί σε αυτήν ως υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Το ζήτημα είναι, όμως, ότι σε περίπτωση, που η Ελλάδα δεν επεκτείνει πριν την οριοθέτηση θα έχει αφήσει τεράστια τμήματα του Αιγαίου ανοιχτά για μια κοινή διεκδίκηση οριοθέτησης και φυσικά τα τμήματα, όπου θα μπορεί να διευρύνει υστερογενώς την αιγιαλίτιδα, θα είναι περιορισμένα. Πάντως, έξω από τις ιδεολογικές αγκυλώσεις μας, τα 6 ν.μ. αποτελούν μια ρεαλιστική αντιμετώπιση, εάν ειλικρινά επιθυμούμε την επίλυση της θαλάσσιας διαφοράς με την Τουρκία με ειρηνικό τρόπο.

– Ερ: Όταν λέμε πως το δικαίωμα επέκτασης στα 12 ν.μ. είναι αδιαπραγμάτευτο, τι ακριβώς εννοούμε; Μπορεί αυτό να γίνει παντού; Και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου;

Απ: Θεωρητικά το δικαίωμα της επέκτασης είναι ένα γενικό μονομερές δικαίωμα για κάθε κράτος, ανεξαιρέτως. Αυτό προκύπτει από το Δίκαιο της Θάλασσας, συμβατικό και εθιμικό. Το γεγονός ότι δεν το έχουμε ασκήσει, για πενήντα περίπου χρόνια, οφείλεται στην ιδιομορφία του Αιγαίου, το οποίο έχει πληθώρα νησιών, τόσα που δημιουργούν πρόβλημα σε ορισμένα τμήματά του, τα οποία αν επεκταθούν στα 12 ν.μ., να παρεμποδίζουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Κι αυτό γιατί τα νησιά των Κυκλάδων μαζί με τα ακραία ανατολικά νησιά δημιουργούν ένα συμπαγή χώρο αιγιαλίτιδας 24 ν.μ. (12 ν.μ. τα κυκλαδικά νησιά και 12 ν.μ. τα ακραία ανατολικά νησιά), που παρεμποδίζουν την ελεύθερη ναυσιπλοΐα. Και σε αυτές τις συνθήκες, δεν είναι μόνον η Τουρκία που έχει αντιρρήσεις, αλλά και πληθώρα κρατών, συμπεριλαμβανόμενων των ΗΠΑ και της Ρωσίας, οι οποίες δεν θα επιθυμούσαν να δουν εμπόδια στην πλεύση των πλοίων τους προς τον Εύξεινο Πόντο.

– Ερ: Είναι επαρκώς ενημερωμένη η κοινή γνώμη αλλά και το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του για τη σημασία αλλά και το περιεχόμενο μιας ρεαλιστικής συμφωνίας με την Τουρκία σχετικά με την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ;

Απ: Δυστυχώς, η ελληνική κοινή γνώμη είναι διαποτισμένη με τις ακραίες διεκδικήσεις, που αποτελούν την επίσημη ελληνική θέση. Και ναι μεν, αυτές οι διεκδικήσεις αποτελούν μια καλή διαπραγματευτική αφετηρία, αλλά στη συνείδηση της ελληνικής κοινής γνώμης, οποιαδήποτε μείωση των διεκδικήσεών μας θα σήμαινε προδοσία ή μειοδοσία. Γι’ αυτό απαιτείται μια προετοιμασία της, που να ενημερώνει ότι οι σημερινές θέσεις μας αποτελούν διαπραγματεύσιμη εναρκτήρια θέση, που ενδεχομένως δε θα δει το φως της επιτυχίας και ότι θα πρέπει να αρκεστούμε σε κάτι λιγότερο από αυτά, που σήμερα απαιτούμε. Το ίδιο φυσικά θα πρέπει να αφορά και την Τουρκία, η οποία με το μεγαλεπίβολο σχέδιο της Γαλάζιας Πατρίδας έχει συμπεριλάβει τμήματα του Αιγαίου, διεκδικώντας και περιοχές, που ανήκουν δικαιοδοτικά στην Ελλάδα.

– Ερ: Μήπως μας συμφέρει η ακινησία και έχουν δίκιο όσοι την προωθούν ρητά ή άρρητα;

Απ: Η ακινησία δεν ωφελεί. Αντίθετα, ενισχύει την παραδοσιακή εχθρότητα ανάμεσα στους δύο λαούς που θα πρέπει, ως γείτονες, να έχουν φιλικές σχέσεις. Γιατί η εχθρότητα αυτή αν διαιωνιστεί στον μέλλοντα χρόνο, μπορεί να εκτονωθεί σε εμπόλεμη ρήξη, τα αποτελέσματα της οποίας θα είναι οδυνηρά και για τις δύο πλευρές. Το κυνήγι, εξάλλου, των ατέλειωτων εξοπλισμών εξασθενεί την οικονομία των δύο κρατών. Η δε αδυναμία να χρησιμοποιηθούν οι πλουτοπαραγωγικές πηγές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου είναι ένας ακόμα λόγος γιατί η αδράνεια δρα αρνητικά για τα συμφέροντά μας. Εξάλλου, όπως έχουμε πει, η Τουρκία εκμεταλλεύεται αυτή την αδράνεια για να διευρύνει τις διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η τροποποίηση της θέσης της για την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, που ύστερα από πολλά χρόνια, τη συνδέει με την εδαφική κυριαρχία της Ελλάδας πάνω σε αυτά.

– Ερ: Πιστεύετε ότι είναι εφικτό να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στα ελληνοτουρκικά στο ορατό μέλλον;

Απ: Δύσκολο, γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις διαχρονικά δεν έχουν παίξει έναν παιδαγωγικό ρόλο στο να ενημερώσουν τη Βουλή και την κοινή γνώμη για τις πραγματικές διαστάσεις των προβλημάτων μας με την Τουρκία. Αυτό αφήνει και την τρέχουσα κυβέρνηση ανέτοιμη να διαχειριστεί το τεράστιο κενό ενημέρωσης, και καθιστά αδύνατη την έναρξη διαπραγματεύσεων με τον αντίπαλο σύνοικο.

– Ερ: Το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών μπορεί να επηρεάσει τα ελληνοτουρκικά και με ποιον τρόπο;

Απ: Ο νέος ή η νέα πρόεδρος, που θα εγκατασταθεί στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο αναμφίβολα έχουν ένα ρόλο να παίξουν στα ελληνοτουρκικά. Ο οποίος, όμως, είναι περιορισμένος, καθώς τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι να διατηρήσουν την Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο, και να μην αποκλίνει περαιτέρω προς άλλες διεξόδους. Στην περίπτωση, μάλιστα, εκλογής του Τραμπ, αυτό θα είναι πιο φανερό, λόγω της έφεσής του προς αυταρχικά ή απολυταρχικά καθεστώτα.”