Ο εικοστός αιώνας του Alain Badiou – παρουσίαση του βιβλίου στον Ιανό (live)

Την Τρίτη 29 Απριλίου στις 19:30 στον Ιανό (Σταδίου 24, Αθήνα) πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου ‘Ο εικοστός Αιώνας’ του Alain Badiou σε μετάφραση Κώστα Τσάμπουρα και επιμέλεια Βλάση Σκολίδη (εκδόσεις Ερατώ) – μεταδόθηκε ζωντανά και βρίσκεται βιντεοσκοπημένη (παρακάτω) μέσα από το κανάλι του βιβλιοπωλείου στο YouTube. Περιλαμβάνει 13 διαλέξεις (Ζητήματα μεθόδου / Το θηρίο / Το ασυμφιλίωτο / Ένας νέος κόσμος, ναι, αλλά πότε; / Πάθος του πραγματικού και συναρμολόγηση του προσποιητού / Ένα διαιρείται στα δύο / Κρίση φύλου / Ανάβαση / Επτά παραλλαγές / Ωμότητες / Πρωτοπορίες / Το άπειρο / Επίλογος – Αλληλένδετες εξαφανίσεις του Ανθρώπου και του Θεού), που έδωσε στο Διεθνές Κολλέγιο Φιλοσοφίας το διάστημα 1998-2001. Ιχνηλατεί, μεταξύ άλλων, τα γεγονότα των δύο Παγκόσμιων Πολέμων, της Οκτωβριανής Επανάστασης και της κατάρρευσης του υπαρκτού σοσιαλισμού μέσα από το πρίσμα της ποίησης (Osip Mandelstam, Álvaro de Campos, Saint-John Perse, Paul Celan), της τέχνης (Bertolt Brecht, André Breton), της ψυχανάλυσης του Sigmund Freud, της φιλοσοφίας του Jean-Paul Sartre‎‎, του έργου του Michel Foucault και πολιτικών πρωταγωνιστών (Λένιν, Μάο, Χίτλερ).

Μιλούν οι:

– Νατάσα Κατσογιάννη, ψυχαναλύτρια, διδάκτωρ ψυχανάλυσης

– Μιχάλης Νικολακάκης, επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Κρήτης

– Γιάννης Πρελορέντζος, καθηγητής Φιλοσοφίας, ΕΚΠΑ

– Χάρης Ράπτης, επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας και Αισθητικής των Μέσων στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο

– Μιχάλης Τέγος, διδάσκων Φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο Κρήτης

> Διαβάζουν και απαγγέλλουν οι ηθοποιοί Ελίζα Σκολίδη και Ορέστης Χαλκιάς

Συντονίζει ο Βλάσης Σκολίδης, ψυχίατρος-ψυχαναλυτής

εκδόσεις Polity

σκίτσο της Elorri Charriton

Από το οπισθόφυλλο > “Ο 20ος αιώνας έχει δικαστεί και καταδικαστεί: αιώνας του ολοκληρωτικού τρόμου, των ουτοπικών και εγκληματικών ιδεολογιών, γεμάτος κενές αυταπάτες, γενοκτονίες, ψευτο-πρωτοπορίες, με την αφαίρεση να υποκαθιστά παντού τον δημοκρατικό ρεαλισμό.

Δεν επιθυμώ να πάρω το μέρος ενός κατηγορουμένου, που μπορεί ο ίδιος να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ούτε προτίθεμαι να διακηρύξω, όπως κάνει ο Φραντς, ο ήρωας του έργου του Σαρτρ Οι έγκλειστοι της Αλτόνα, ‘Σήκωσα τον αιώνα στους ώμους μου και είπα: Θα αναλάβω την ευθύνη!’. Θέλω μονάχα να εξετάσω με ποιον τρόπο αυτός ο καταραμένος αιώνας μίλησε για τον εαυτό του, μέσα από το δικό του γίγνεσθαι. Θέλω να ανοίξω τον φάκελο του 20ου, έτσι όπως στοιχειοθετείται μέσα στον αιώνα – και όχι όπως τον κρίνουμε εμείς οι χορτασμένοι ειδήμονες.

Για τον σκοπό μου, αξιοποιώ ποιήματα, φιλοσοφικά αποσπάσματα, πολιτικούς στοχασμούς, θεατρικά έργα… Ένα πλούσιο υλικό, που κάποιοι το θεωρούν παρωχημένο, με το οποίο ο αιώνας δηλώνει πώς σκέφτεται τη ζωή του, το δράμα του, τις δημιουργίες του, το πάθος του.

Και διαπιστώνω τότε πως – αντίθετα προς τις εκπεφρασμένες επικρίσεις – το πάθος του 20ου αιώνα δεν υπήρξε διόλου πάθος του φαντασιακού ή των ιδεολογιών. Ούτε καν μεσσιανικό πάθος. Το τρομερό πάθος του 20ου αιώνα, ενάντια στην προφητική αύρα του 19ου, ήταν το πάθος του πραγματικού. Το ζητούμενο ήταν να ενεργοποιηθεί το Αληθινό, εδώ και τώρα.”

> Δείτε ακόμη: Alain Badiou: εποχή απόλυτου αποπροσανατολισμού;